मिसळपाव
आठवणीतले गाव- मनमाड...!!
3
चर्चाविषय विदेशी थेट गुंतवणुक...
केंद्रीय मंत्रिमंडळाने रिटेल व्यापार क्षेत्रात ५१% परदेशी गुंतवणुक करण्यास मान्यता दिल्यामुळे सद्ध्या आपल्या देशात या योजनेच्या दुरगामी परिणामांची चर्चा चालु आहे..
दोन्ही बाजुच्या बाबी लक्षात घेता काही विचार करण्यासारख्या गोष्टी
१) मोठया प्रमाणात गुंतवणुक आल्यामूळे देशातील पायाभूत सुविधा मध्ये वाढ, शीत केंद्र, गोदाम बांधणी
२) स्पर्धेमुळे भाव वाढ नियंत्रण
३) छोट्या शहरातील व्यापारी संरक्षण
४) सरकारी कर रुपी उत्पन्न
विरोधी मुद्दे
१) व्यापारी म्हणुन येणार राज्यकर्ते बनणार
२) संस्क्रुति अतिक्रमण
३) छोटे व्यापारी यांचा असुरक्षित
४) स्थानिक उद्योग धोक्यात
वरील मुद्दे पाहता माझे सध्याचे मत तरी निर्
पालक वडी
साहित्यः
पालक - १ जुडी
बेसन - १/२ कप
तांदुळाच पीठ - ३ चमचे
आले-लसुण पेस्ट - १ चमचा
हिरवी मिरची पेस्ट - १ चमचा
हळद - १/२ चमचा
लाल तिखट - १ चमचा
गरम मसाला - १/४ चमचा
हिंग - १/४ चमचा
ओवा - १ चमचा
तिळ - १ चमचा
तेल - १ चमचा
मिठ चवीनुसार
कृती:
१. पालक धुवुन १ तास निथळत ठेवावा. जितका जास्त कोरडा करता येईल, तेवढा कोरडा करुन घ्यावा.
२. पालक बारीक चिरुन घ्यावा.
३. त्यात बेसन, तांदुळाचे पीठ, आले-लसुण पेस्ट, हिरवी मिरची पेस्ट, हळद, ओवा, लाल तिखट, गरम मसाला, तिळ व चवीनुसार मिठ टाकावे.
४. हे पीठ निट मिक्स करावे. हे करताना पालकाला पाणी सुटल्यामुळे पीठ ओले होते.
५.
मनातली घालमेल
विषय थोडा वेगळा असेल कदाचित...............
माझी चुक नसताना पण माझ्याकडुन खुप मन दुखवली जाणार असेल तर................ माफी कशी मागावी हेच समजत नाहिये...............
मदत हवी आहे तुमच्या सल्ल्याची..............
गोटीपुअ
हे नृत्य पहा. ओडिसी सदृश आहे.
या नृत्याचे नाव आहे "गोटीपुअ".
हे पाहताना आई म्हणाली, अरे या मुली छान नाचतायत, पण एकही दिसायला चांगली नाही, असं कसं काय? आणि अशा काय विचित्र चालतायत! मी म्हणालो, अगं आई, हे मुलगे आहेत. मुलगे. पुरुषासारखंच चालणार. आणि मुलींचे कपडे घालून मुलींसारखे साजूक नाजूक थोडेच दिसणार?
गोटी म्हणजे एक, आणि पुअ म्हणजे मुलगा. मुलगा नाचतो, म्हणून नृत्याचे नाव गोटीपुअ. प्रत्यक्षात आठ दहा जण नाचतात. पण नाव पडले आहे.
जालरंग प्रकाशनातर्फे आवाहन
(जालरंग प्रकाशनातर्फे हिवाळी अंकासाठी साहित्य पाठविण्याचं आवाहन करण्यात आलं आहे.)
दिवाळी अंकानंतर आता आपल्याला वेध लागलेत हिवाळी अंकाचे. आपल्या जालरंग प्रकाशनाच्या हिवाळी अंकाचे हे तिसरे वर्ष आहे. ह्या अंकासाठी आपले उत्तमोतम साहित्य पाठवावे असे आम्ही आपणास आवाहन करत आहोत...
साहित्य कोणते असावे?
साहित्याला विषयाचे/प्रकाराचे कोणतेही बंधन नाही ... राजकीय/अराजकीय/सामाजिक/सांगितिक/ललित/विनोदी/प्रवासवर्णन/चरित्र/पुस्तक-परीक्षण/चित्रपट-नाटक परीक्षण/कथा/कविता/गजल/कविता-गजल रसग्रहण/विडंबन/इत्यादि कोणत्याही विषयावरील लेखन चालेल..
गफलत ! ( भाग १ )
पुराणाचा अभ्यास हा माझा एकेकाळचा छंद पण आता तोच माझ्या पोटापाण्याचा उद्योग झालाय. सध्या मला एक नाणावलेला पुराणवस्तु संशोधनकर्ता म्हणुन मान्यता मिळायची वेळ आलिये. पण मी नुसताच पुराणवस्तुंमधे गुंतुन पडलेला नाहीये. माझे आवडते मत म्हणजे ‘पुराणातली वांगी पुराणात ठेउ नका’ कारण त्यात बरचसं तथ्य असतं हे आता शास्त्रसुध्दा मान्य करत. निव्वळ दंतकथा म्हणुन आपण कानाडोळा करतो पण मुळात या दंतकथा तयार कशा होतात? आपल्याकडे म्हणतात ना ! ‘आग असल्या शिवाय धुर निघत नाही’ तसा विचार एकदा करुन पहा,............
मीही कवि होणार!
अलिकडे 'आव आव, झटपट कवि बन जाव' असली काही मोहीम चालू असलेली दिसते. इथं असं नव्हे एकूणच सगळीकडे. तेंव्हा म्हटलं त्याच भूमिकेत शिरून त्याच भूमिकेचा जरा समाचार घ्यावा! बर्याच दिवसापासून वाटतोय तिटकारा उठसूट प्रसवणार्या काव्यमक्षिकांचा. पण आज 'प्रेयसी'मुळे कहर झाला!
होणार, मीही कवि होणार,
छंद नको मज, नकोत वृत्ते
अलंकारही नकोत भलते
गद्यामध्ये 'एण्टर' पेरुनि
मुक्तछंद लिहिणार.. मीही कवि होणार!
यमक तेवढे ठाऊक मजला
तितके पुरते कवी व्हायला
अंत्यपदे जुळवुनी, बाकिचा
कचरा मी भरणार.. मीही कवि होणार
कविता म्हणजे हवीच प्रीती
द्विपुएव सर्वनाम चित्ती
विशेषणांच्या खिरापतीने
तुझे पोट भरणार..
<< बसकी >>
बरेच दिवसांनी प्रेरणा : काही गरज नाही ब्वा !
किती जिलब्या ती तळते
का हा कंड बघ की ते
तुझ्या लिहीण्याने निल-ज्ञान वाढते
मचाकीय लेखकांस शांतता मिळते
संस्थळी आयुष्य आता बदलले
प्रगल्भ चावट-गुणी जाहले
किती तु अति बोर मारणार
किती ह्या शब्दांस जाळणार
बास कराकी आता सहन होत नाही
धाग्यांची दैनंदिनी आता बघवत नाही
काव्यरस