एक होती चिउ आणि एक होता काऊ.दोघांच प्रेम हे जगासाठी एक विजातिय जोडीच होती पण दोघांचही एकमेकांवर खुप प्रगाढ प्रेम होत.काउ दिवसभर काव काव करत गावभर फ़िरायचा.आणि चिउ त्याची घरी वाट पहात बसायची.चिउ काऊवर खुप प्रेम करत असे पण काऊला मात्र वेळच पुरत नसे तो दिवसभर पोटाच्या मागे लागलेला असे.तशी चिउ ची भुक फ़ार न्हवती तिला अगदी थोडसच लागायच पण काउला मात्र सगळ गोळा करुन ठेवायची हौस जडलेली होती. त्याच्या कामात तो एवढा व्यस्त असे की चिउचे प्रेम घेण्याएवढाही वेळ शिल्लक नसे.काउ पहाटेच उडुन जाई आणि संध्याकाळी घरट्यात परतत असे.घरी आल्यावर तो चिउला एकेक हुकुम सोडे माझ डोक दाब,पाय दाब.चिऊ त्याच सर्व काही प्र

तर २१व्या शतकातिल काही मंडळींचा प्रमुख उद्योग लोकांच्या मुड्या मुरगळुन पैसा कमावणे होता.पैसा म्हणजे कागदावर छापलेली चित्रे.

ऑनर किलिंग (जळगाव मध्ये एका धनगर नावाच्या इसमाने आपल्या पोरीचा गळा दाबून खून केला व खुना मध्ये काका व आजी यांचा हि सहभाग आहे.) वाहिन्यांमुळे आपल्याला मिळालेला आणि रुजलेला शब्द म्हणजे ऑनर किलिंग. दोन प्रेमी जिवांच्या नातेवाईकांनी स्वतःच्या प्रतिष्ठेसाठी प्रेमी जिवांची केलेली हत्या म्हणजे ऑनर किलिंग अशी याची थोडक्यात व्याख्या. या भारतवर्षात एक काळ होता जेव्हा स्त्री आणि पुरुष हा भेद न्हवता.लीलावती,गार्गेयी,मैत्रेयी या विदुषींचे दाखले आपण आजही देतो."कामसुत्र" हे या देशात तयार झाले.कामसुत्राचा उल्लेख एवढ्याच्साठी की स्त्रीकडे पाहण्याचा दृष्टीकोन आजच्या इतका मागसलेला न्हवता कारण यातील शिल्पे आ

3