वेध घेत कल्लोळांचे जाहलो मलीन नाथा होऊ दे माथा चरणी तव लीन पोत कोवळ्या शब्दांचे वाहुनी कुलीन तुझे गीत गाइन म्हणतो पाहुनी सुदीन चैन सुखी घडलो पडलो चाल दिशाहीन चाललो अथक पण झालो ध्येयाविण दीन शिणले गजबजलेले मन देह आता क्षीण तुझे गीत गाइन म्हणतो पाहुनी सुदीन माघारी फिरते पाउल म्हणे ओळखीन दिसते ना कोणी तेथे पात्र ना जमीन अंधार्‍या गर्तेतुन ह्या किरण जागवीन तुझे गीत गाइन म्हणतो पाहुनी सुदीन निळ्या अंबरी तार्‍यांचे चांदणे विभोर विरघळले अवघे कातळ नाहि शेष घोर अनुभूती आहे-नाही मीच देहहीन हेच गीत आहे राया हाच तो सुदीन ......................अज्ञात

-पाऊस - हिरव्यागार शेताचा मालक मी जरी सोबत आता फक्त रणरणती सावली , खळाळत्या नदीला ना ओंजळभर पाणी भरलेली विहीर तर कधीच आटली , ठिगळ लावतच जगतो मी शेतकरी ते तरी किती पुरणार...धरणी सुद्धा फाटली …पण उजळेल आता तिची कुस ……उद्या पडेलच की पाऊस …!!! गावात खांब आलाय विजेचा अजून काम राहिलंय थोडं , लावेन मग दिवा शंभर चा लकाकेल मस्त माझं झोपडं , देव आहे माझ्या पाठीशी कसं होईल काही वेडंवाकडं, ....तोरण म्हणून बांधीन ऊस .....उद्या पडेलच की पाऊस !!! एक सर झाली की पेरणी करेन , गुरांबरोबर चार दिस मीही राबेन , तरारेल मग शेत जोमाने , डाव सगळा मांडेन मी नव्याने, भुईला करून

आज भेटायचे ठरले होतेना आपले किनार्‍यावर ? :( कितीतरीच उशिर केलास :-/ कितीवेळ एकटीच उभी होते . तुझी वाट बघता बघता वरच्या आळीतला नाम्याच आला :( एकटीला बघुन चल थोडं ओल्यागार रेतीत चालु म्हणाला :P इतक्यात तुला... दुरुन येताना बघितलं . मनाशिच म्हटलं यु आर लेट.. यु फुल !

माझ्या मिठीत विरघळू दे, कोमल तुझी ही शुभ्र काया रात्रही मग होऊ दे स्तब्ध, चंद्रही नको अन् पुढे सराया चढती लय श्वासांची, सांगते सर्व बिनदिक्कत ओठ थरारती अलवार तुझे, तुझ्याशीच बंड करत रातराणी आज फुलुन, आली तिच्या ऐन भरात की तुझाच हा मत्त गंध, जीवघेणा उतरे ऊरात हा हवेत कुंदपणा, कुठुनसा आज आला त्यात कहर ही बट, चुकार खुणावते मला आज नको मला, भान कुठल्याच जगाचे तु ही नको सांगूस अन्, आज कुठे थांबायचे पापण्यांची चलबिचल, का होतसे सये तुझ्या मी न परका तुला, स्पर्श जरी हा पहिला चल...चल सखे, या सर्वांच्या पलिकडे काय कोठे नको पुसूस, शब्द पडतील तोकडे मी तुझा अन् तु माझी, ईतकेच काय जाण तू हलकेच ये कवेत