‘दिवाळी अंक’ हे आपल्या दिवाळीचं आणि मराठी संस्कृतीचं अविभाज्य अंग. १९०९ मध्ये पहिला दिवाळी अंक ‘मनोरंजन’ प्रसिद्ध झाला. शंभराहून अधिक वर्षांची परंपरा काळाच्या ओघात नामशेष झाली नाही हे विशेष. २०१२ मध्ये ८०० पेक्षा जास्त दिवाळी अंक प्रसिद्ध झाल्याची बातमी वाचल्याचं आठवतं. याच्या सोबत आता ‘ई दिवाळी अंक’ पण मोठ्या संख्येने निघत आहेत. बाकी महागाई वाढली तशा दिवाळी अंकांच्या किमतीही वाढल्या आहेत. मर्यादित बजेटमध्ये काही ठराविक दिवाळी अंक घेता येतात. ज्यांना वाचनालयात दिवाळी अंक मिळतात ते कदाचित अधिक दिवाळी अंक वाचत असतील.

सकाळी सकाळी तिकडे जायची वेळ झाली, कि मला लहानपणापासून एक प्रश्न पडतो , म्हणजे साला हे नाडी सोडण्याचं, बांधण्याचं सर्वात पहिले कधी समजल असेल मानवाला ? म्हणजे सगळ्यात पहिली नाडी कोणी वापरली असेल ? कधी वापरली असेल ? आणि कशी बनवली असेल ? ... विशेषतः पायजम्याचं कौतुक वाटतं हो ,च्यायला कोणच्या सुपीक डोक्यात आलं असेल कि आधी कापडाच्या दोन भोंगळ्या करून त्या एकमेकांना शिवून टाकायच्या, त्यात तंगड्या घुसवून मग हे झुंबाड खाली सरकून जाऊ नये, पण योग्य वेळी पटकन सरकवताही यावे, म्हणून त्यात नाडी घालावी, बांधावी, सोडावी ?

घन निल यांचा लाडू झाला, ३_१४ विक्षिप्त अदिती यांचा झाडू झाला, खटासि खट यांचा खडूसुद्धा झाला. मा. श्री. विजुभाऊ यांनी सांगितल्याप्रमाणे साडू आणि भाडू राहीले आहेत. रडू आणि भिडू चे क्वापीराईट मा. श्री. ध्यानस्थ बगळा यांनी घेतले आहेत. च्यायला, गडू कसे काय विसरले सगळे? त्याचा क्वापीराईट कोणीही कसा नाही घेतला? मा. श्री. वटवाघुळ यांनी गडू संबंधी सुतोवाच केलेच आहे. तेव्हा आधी कोणी जिलबी टाकायच्या आधी आपणच बाराखडी पुर्ण करण्याचा प्रयत्न करूयात या सदविचाराने हा धागा काढत आहे. मला पडलेला प्रश्न म्हणजे सगळ्यात पहिला गडू कोणी बनवला असेल? तोच तो गडू, आपण पाणी पिण्यासाठी वापरतो तो. ज्याला, पेला, भांडे इ.