तुझी गुलाबी मखमल हवीये , मखमलितला गोड मध हवाय अनानामिका ला नको देउस , जोपर्यंत तो अनामिक मी असेन उचकी लागलिय प्रिये ,मोड्लोय पुरता प्रणयी वात्सल्य हवय , हवय आता तुझ्याबिगर असतो मी जेव्हा , दीन दुबळा असतो मी तेव्हा मला तुझ्या प्रेमाची जरुरी नाही , फक्त तुझ्या प्रेमाची खोली हवी घातकी वाटतो दुरावा तुझा तुझ्याशिवाय श्वाश नाही माझा पर्वा नाही मला कुठ्येस तू , फक्त तुझ्याजवळ हवाय मी अन हवाय तुझ्या प्रेमाचा स्वाद , तू माझ्यात न मी तुझ्यात आत नाही का ओढ्नारेस तू मला , इथेच मी , तुझ परिस दे मला हो , तूच मला जगवलय हो, तुच मला सावरलय.... माझे तुटलेले तुकडे , तूच जूळवलेस तुट

हे मन का अधीर होते स्पर्शाने मोहून जाते.. कधी पावलात अडखळते कधी चांदण्यात उलघडते प्रेमात हे असेच घडते प्रेमात हे असेच घडते .....।। हे स्वप्न असे की भास असे तुझी आस लागे मनाला स्वच्छंद नवा सहवास तुझा मग वेड लावी जीवाला असे मन हे माझे भुलते अन् पाखरू होऊन उडते स्वप्नात तुझ्या हे वेडे दूर आभाळाला भिडते.... प्रेमात हे असेच घडते प्रेमात हे असेच घडते .....।। हा दिवस असो वा रात्र असो मी मात्र तुझ्या भोवताली स्वप्नात तुझ्या बैभान असा मी जाण न उरते काही असे रोजच का हे घडते मन तडफडते धडपडते अन् ओल्या याच क्षणाला मन तुझ्याचसाठी झुरते. . प्रेमात हे असेच घडते प्रेमात हे असेच घडते .....।।

वीट आलाय , तुझ्या त्या जुण्या प्रेमाचा , त्या कचऱ्याचा , तू मला सोडण्याचा , वीट आलाय , तुझ्या त्या जुण्या प्रेमाचा , पर्वा न करता तोडलेल्या वचनांचा वीट आलाय , तुझ्या त्या जुण्या प्रेमाचा , प्रेमाविना तुझ्या लालासलेल्या शरीराचा वीट आलाय , तुझ्या त्या जुण्या प्रेमाचा , तू तोडलेल्या तुझ्या बोलांचा , रागाचा घेऊन जा , तुझी हरएक चिज़, घेऊन जा , दिलेल प्रेमाच बीज.... कस विसरू तुझ ,लाख वेळाच झूट, कितीदा न कशी देऊ पून्हा तीच ती सूट …। काळजाच्या माझ केलस तू तुकड , श्वासालाही माझ्या आत्ता हवेचे वाकड ….

प्रियेसी बरोबर गेलो मी तिच्या घरी , पोहोचण्या आधीच होती जातीची दरी 'जात काय ह्याची' - त्यांनी तिला विचारल दलित , सवर्ण - समतेच ज्ञान मी पाझरल [ ते ] अद्भुत तेवर विश्वास आहे आमचा , पण चमत्कार फक्त विसरायचा 'जात' नाही ती 'जात'असते पोरा 'वैरी ' नाही करायचा समाज सारा 'फळा'पुसला कि समानतेलाही इथं पुसतो , 'आंतरजातीय विवाह' सगळ्यांनाच इथं सलतो पण ,जे झालं ते आता 'चार भिंतीत' इथं विसरायचं , अन , आपण 'सगळे समान' असच बाहेर बोलायचं [मी ] ह्या 'सैतानाचा' आता कंटाळा आलाय , ह्या 'ठासण्याचा' आता कंटाळा आलाय ह्या 'व्यापाराचा' आता कंटाळा आलाय फक्त 'फायदाच 'काय त

काळोखभरल्या वाटेवर पाऊल जपून टाक अनाहूत पडलेल्या उल्केचा खडा पायात शिरेल अन् तुझ्या अस्फुट हुंदक्याने संभोगनिद्रेतले गाव जागे होईल. कासाराच्या उकिरंड्यातल्या फुटक्या काकणांची पोरींनी तोरणे केलीत वा-याच्या झुळकीला चुकवून पुढे हो वारा वळला तर काकणे किनकिनतील अन् मन मारणा-या विधवांना शृंगारस्वप्ने पडतील. लुगडे जरा वर उचल लाजेचे भय तुला आहे अंधारास नाही चुकुन पाय अडकेल अन् धुळीचे लोट उठुन वखवखलेल्या कुत्र्याना जागे करतील तेव्हा मात्र अंधारपण लाजेल. नदीत पाय रेट उचलून टाकु नकोस खळखळाटात सोनेरी माश्यांबरोबर मनुष्य मांसाला चटावलेल्या सुसरीही उठतील मग मात्र गाव सोडणे अवघड होईल. वेशीतल्या गावदे