हाक आभाळाची येता
रूटीनाचे गंजलेले
यंत्र अखंड घुमते
जुन्या व्रणावर रोज
नवी जखम करते
अनावर भोवंडून
शिणलेल्या प्राणासाठी
वाटेवरच्या झाडाची
साथ वाटे मला मोठी
त्याचा मायाळू विस्तार
घाले हिरवी फुंकर
एक रंगीत पाखरू
झुले उंच फांदीवर
इवल्याश्या कंठातून
काढी तरल लकेरी
हाक आभाळाची येता
झेपावते दिगंतरी
मी पयला...
त्याचा मायाळू विस्तार
नित्यक्रम
पहिल्या दोन ओळीतच अडकलो होतो
सोडवतो माऊली ..
माऊली, "हाक निसर्गाची येता"
"टका"टक