तृष्णा

कुंद हवेच्या संथ दुपारी मंद येतसे गंध जुईचा गुंग होउनी आम्र पाहतो झिम्मड दंगा गेंदफुलांचा. फांदीवरती उभा खिन्नसा खंत कशाची काक वाहतो पंखावरती रोजच त्याच्या इंद्रधनुष्ये मित्र काढतो. अरुंद छोट्या बांधावरती लालबुंदशा गुंजा पडती सांभाळत ते लांब पिसारे वेचायाला मयूर जमती. पुंजी अपुली जलबिंदूंची पर्णमंचकी खुली ठेवती शांत बैसली पंकजपुष्पे भृंगसख्याची वाट रोखती. ...... तडागतीरी बिंब न्याहळी यौवनातली मुग्ध राधिका कशी कळेना तंग कंचुकी नंदपुत्र तो स्वप्नी दिसता. रंध्रांध्राला स्पर्शुन जाईल मृद्-गंधाने बोझल वारा धुंद मनाला चिंब कराया येतिल आता पाउसधारा.