शैशव...
शैशव...
जे सुख लाभले शैशवास
पुन्हा ना लाभे मानवास
अन्न वस्त्र अन निवारा
ह्याचाच लागे ध्यास
कोठे हरवले ते निरागस
बालपण अन विश्वास
जसेजसे वाढू लागलो
वाढू लागला अविश्वास
जन्मताच काय तो घेतला
एक मोकळा श्वास
आता मात्र घुसमटतोय
प्रत्येक श्वास प्रत्येक श्वास
राजेंद्र देवी
दिवळीच्या सर्वांना शुभेच्छा...
धन्यवाद :)
+१ शै शवी शिशुकाव्य.
छान आहे कविता