Skip to main content

(किती लौकर आज उजाडलं बाई)............निकोलोडिऑन व्हर्शन

लेखक अभ्या.. यांनी शनिवार, 21/05/2016 14:57 या दिवशी प्रकाशित केले.
पाभेअंकलची सॉरी मागून हे लिहित आहे, माफी असावी. वय पाहून दुर्लक्ष्य करावे. ............................. किती लौकर आज उजाडलं बाई स्कूलच्या होमवर्काला काळवेळ नाही काल रात्री बघत बसलो छोटा भीम एवढी नाय भारी त्याची सध्याची थीम कंटाळून शेवटी रिमोट फेकून मारला हाय.... बाबांनी टीव्ही बंद करुन उठवले बेडवर टाकून लाइट बंद केले अंधारातून तो भीम रोखूनी पाही किती लौकर आज उजाडलं बाई चौकडी चौकडी युनिफॉर्म घालून अंगा चप्प तेल लावून आईने पाडले भांगा पाठीशी लावली सॅक, वॉटरबॅग हातात टिफीन गळतोय, रंगीत आयकार्ड गळ्यात कमरी रंगीत पट्टा अन शूज पायी इतके सारे घेऊन कुठे जाउच वाटत नाही किती लौकर आज उजाडलं बाई किती सांडावं किती पुसावं गोड बिस्कीट गुपचूप कसं खावं वाटे स्कूलबसचा आज ड्रायव्हर व्हावे सगळ्यांना मागे टाकून पुढेच राहावे पोलीसमामा मागे येता सायरन वाजवावी कशी वाजते ते मात्र माहीतच न्हाई किती लौकर आज उजाडलं बाई - आभे थड्ड स्ट्न्डर्ड, जास्मिन ग्रुप लिटिल एंजल्स स्कूल. (आमच्या स्कूलमध्ये निंजा हातोडी आणि डोरेमान हायेत)
काव्यरस
लेखनविषय:

वाचने 7608
प्रतिक्रिया 32

प्रतिक्रिया

. -दिलीप बिरुटे

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

कुणाला "फार छ्छान करता हो विडंबन तुम्ही, अजून येऊद्या ना" आम्हाला मात्र एक ठिपका देउन नुसते हम्म. . चालायचेच म्हणा. आम्हाला कुठे डार्लिंग म्हणता येतय :(

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

'' खामोशिया हि बेहतर है लब्जो से लोग रुठते बहुत है ''
वाह... क्या बात कही डाक्टरसाहब आपने.

अगागागागा. =)) ठार झालो. कथा कुणाची व्यथा कुणाला. काळजाला भिडलं. ते निकोलोडिऑन म्हणजे काय नै समज्लं.

अजून थोडं खालच्या यत्तेतलं पायजेल होतं राव! =)) "आभे" =)) __/\__ Sandy

खरे तर लवकर किती उजाडले आहे आज हा फिल सकाळची शाळा असणार्या सर्वच लहानग्यांना येत असतोच असतो. त्याअर्थाने धिस इज द मोस्ट रिअ‍ॅलिस्टीक कविता.!

In reply to by प्रचेतस

ह्या बाबतीत सदर प्रति क्रीयक आमच्यापेक्षा कितीतरी अधिक जिव्हाळ्याने कायमच आमचेशी बोलत असतो. यांचे सदर विधान "मी नाही डबड्यातली, अन् जागा राखा वावरातली! ". अश्या स्व-रूपातील आहे!

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

हो. कारण मला अशा कविता फार फार आवडतात आणि तुमच्याइतक्या तन्मयतेने अशा प्रत्ययकारी कविता इतर कोणीच लिहू शकत नाही. तेव्हा हे वृथा सामाजिक दबावाचं जोखड धुडकावून तुम्ही अशा चार भिंतींंआडच्या काव्याला असं मोकळं वावरावर आणावं अशी तुम्हाला विनंती.

In reply to by प्रचेतस

गुर्ज्रीनी अत्यंत दुरलक्षित, उपेक्षित विषयाला काव्य विषय केला ते त्यांचे महत्कार्य विसरून जाता काय हो अभ्यासू ? आँ ? नुसते आम्ही फ्याण आहोत असे म्हणू नका . बुवांचा एखाद्या वावराकाठी सत्कार तरी करा !

अच्चं झालं होय !

हायला ही भारीच कविता होती बे अभ्या ! खुपच सुरेख :)