मिसळपाव
पिसि.जेसि.-पूर्वतयारी
3
कथा
कॉन्ट्रॅक्ट (बहुतांशी खरी झालेली एक पद्यकथा)
कॉन्ट्रॅक्ट
चार दिवस सुट्टी होती
म्हटले जरा मौज करावी
बायकोला घेऊन सोबती
थंड हवेची सहल करावी.
थंड हवेची सहल करावी?
बायको पण खूश झाली
त्या खुशीत तिने दारूची
पॅक करू दिली बाटली
पॅक करू दिली बाटली
मी पण लिमीट पाहिली
जवळच्या दुकानातून
तीन वाइनची क्रेट घेतली
तीन वाइनची क्रेट घेऊन
निघालो मी सहलीला
स्वप्ने पाहत प्रवास झाला
करू प्रिये सह लीला
कसली प्रिये सह लीला!
पाहा अगाध दैवाची लीला
थांबवली बस अचानक
डाकूंचा घाला पडलेला
डाकूंचा घाला पडलेला
मुसंड आत चढलेला
घेतले सगळ्यांचे दागिने
पैसा अडका गोळा केला.
पैशाअडक्याचे एक सोडा
तीन क्रेट पण घेतल्या
नशा पळवून गेला
न उघडता बाटल्या
नशा पळवून ट
उन पाउस
कधीतरी कुठेतरी वाचलेल्या इंग्रजी कथेचा मिपाकरांसाठी हा स्वैर अनुवाद ...
छत्रपती शिवाजी टर्मिनसवरनं निघालेली इंद्रायणी एक्सप्रेस यथावकाश मुंबईचा कोलाहल सोडुन सह्याद्रीच्या कुशीत शिरली. गार मोकळ्या वार्याने प्रवासी छान सुखावले, कुणी मासिकं-वर्तमानपत्र वाचु लागले तर कुणी बसल्या बसल्या पेंगु लागले. गाडी अगदी सगळ्या प्रकारचे-वयाचे लोक पोटात घेउन धावत होती, तरीही बहुतांश प्रवासी नोकरदार वर्ग किंवा महाविद्यालयीन तरुण तरुणी होते.
त्या कंपार्टमेंटमधे खिडकीजवळ साधारण साठीचा एक शिडशिडीत वयस्क गृहस्थ त्याच्या जवळपास तिशीच्या मुलाबरोबर बसला होता.
तुझ्यावीना मी कसा जगलो (भाग - १)
आज समीरचे कामात लक्षच लागत नव्ह्ते आज ऑफीसमधे पुन्हा त्याला so called analysis of code चे काम मिळाले होते.जेव्हा तो कंपनी मधे कामावर रुजु झाला होता तेव्हा तो खुप उत्सुक होता काही चांगले काम करण्याकरीता पण खुपलवकरच त्याला वास्तवाची जाण आली.
सॉफ्टवेअर कंपनी म्हणजे एक मॄगजळ आहे जे दुरुणच चांगले वाटते हे तो लवकरच जाणुन चुकला. तर तो पुन्हा तेच crap work करत बसला होता.सेकंड शिफ्ट होती (दुपारी २.०० ते १०.३०) ह्या शिफ्ट चा एक फायदा जरुर असतो कि हे PL,ML लोक चांगले आपल्या सोयीनुसार जनरल शिफ्ट मधे येतात(सकाळी ९.०० ते६.००)आणि ६ वाजता निघुन जातात.
Close encounters of the third kind (एक पद्यकथा)
रात्री अचानक झोप उडाली
होती प्रखर झोतात खोली
होते काय नाही समजले
शुभ्र किरणांनी घट्ट बांधले
सरसर नेले वरती ओढून
दिले एका कक्षात टाकून
बघतो अघटीत काय जाहले
सभोवती बहु लोकची दिसले
धावलो बाजुला माणूस पाहुन
विचारण्या कोठे आलो आपण
नव्ह्ती भींत तरी अडकलो
त्याच्यापाशी नाही पोहोचलो
विचारले ओरडून मी त्याला
कसला आहे विचीत्र मामला
बहुदा त्याने नाही एकले
म्हणून मी निरखूनी पाहिले
खुर्चीवरती होता बसला
प्रकाश रज्जुने बांधला
हात दोन्ही उंचावलेले
दंडामधुनी रक्त खेचले
घाबरून मी पाही सगळे
चारी दिशा मानव पसरले
कोणी धावत्या पट्ट्यावरती
कोणी होते उलट लटकती
बाब अचानक कळली सारी
प्रयोगशाळा होती न्यारी
जाणण्या सं
प्रेमाची स॑ध्याकाळ
समुद्राच्या उसळणार्या लाटा दगडावर येऊन आटपत होत्या आणि किनार्यावर बसुन दोघेही अस्ताला जाणार्या सुर्याकडे शुन्य नजरने पाहात होते, दोघा॑च्याही मनात प्रच॑ड विचारा॑चे थैमान, तीच्या डोळ्यातुन अश्रू ओघळुन सतत गालावर येत होते पण ते पुसावेसे ही तीला वाटत नव्हते, त्याची ही अवस्था काही वेगळी नव्हती, मुक हु॑दका आवरुण तीच्याकडे पाहणे ही त्याला अवघड जात होते,ह्या सुर्यास्ता बरोबर आपले असलेले प्रेमाचे, मैत्रीचे नाते ही अस्त पावणार आणि हातातुन वाळु निसटुन गेल्यावर हाताला थोडी वाळु चिटकुन रहावी अशा आता फक्त आठवणी दोघ्या॑च्याही मनात राहतील, त्याला पुर्वीचे दिवस आठवायला लागले, आणि चेहर्यावर एक म॑