Skip to main content

जीवनमान

कोकण दौरा

लेखक नानबा यांनी सोमवार, 22/06/2009 या दिवशी प्रकाशित केले.
कोकण दौरा मी आणि माझे काही मित्र कोकणात दौर्‍यावर गेलो होतो. त्या वेळी मी माझ्या कॅमेर्‍यातून टिपलेला कोकणाची काही छायाचित्रे मी इथे टाकत आहे... आपणही त्याचा आनंद घ्याल....

तो-ती व मी - लिमिटेड लफडा !!!

लेखक दशानन यांनी शुक्रवार, 19/06/2009 या दिवशी प्रकाशित केले.
कधी कधी मे च्या प्रचंड उन्हामध्ये देखील पावसाचा हलकासा वर्षाव देखील मन हेलावून जातो असेच काहीतरी त्याच्या सोबत घडले होते, अस्ताव्यस्त राहाणारा, मित्राच्यात दंगा घालणारा, तासंन तास फोनवर बोलणारा तो अचानक दोन दिवसामध्ये बदला, गप्पा मारणे नाही, चुकून देखील फोन करणे नाही जेव्हा आम्ही फोन करु तेव्हा त्याचा फोन बिझी दिवस असो वा रात्र... व हाच बदल जवळ जवळ महिनाभर सर्वजण पाहत होते, काय झाले काय नाही ह्यावर चर्चा करत होते मित्राच्या गप्पामध्ये हॉट टॉपिक बनला होता व अचानक एक दिवस त्याचा फोन आला... तो - अबे अडचण आहे मदत करशील का ? मी- बोल लेका जवळ जवळ दिड महिन्याने तु माझी आठवण काढली आहेस...

"आमचे ध्यान"

लेखक पर्नल नेने मराठे यांनी बुधवार, 17/06/2009 या दिवशी प्रकाशित केले.
दिवाळीचे दिवस होते. हा लवकर म्हणजे ११ वाज़ता अन्घोळ करुन देवळात जातो म्हणुन नविन कपडे घालुन बाहेर पड्ला होता. आद्ल्या दिवशीच जाउन सगळी खरेदी करुन झाली होती. मी अन्घोळ करुन बाहेर आले, डस्टबिनमधे कहितरी टाकायला गेले तर एक किमतीचे लेबल दिसले, मी ते उचलुन पहिले त्यावर रु. ७५०/- लिहिले होते. मी खुप विचार केला कि खादीभान्डार मधुन ७५०/- चे तर काल काही घेतले नाही. मग ह्याचे कपाट उघडून पाहिले. तर आजच्याच तारखेचे बिल असलेली खादीभान्डारची पिशवी दिसली, आत एक सुन्द्रर झब्बा होता. काय ते लक्शात आले. हा घरी आला, मी काही न बोलता झब्बा समोर टाकला. चेहरा पाहाण्य़ासारखा झाला होता.

सहजिवनात आली ही .....

लेखक टारझन यांनी सोमवार, 15/06/2009 या दिवशी प्रकाशित केले.
णमस्कार्स लोक्स , गोष्ट आहे साधारण नऊ दहा वर्षांपुर्वीची .... दहावीत असेल .. नुकतंच मिसरूड फुटू लागलं होतं ... आणि सारख "कुछ कुछ होता है" असं वाटत होतं .. नक्की काय होतंय का होतंय हे कळायची अक्कल नव्हती .. आणि जरी बडबड्या स्वभाव असला तरी काही गोष्टी कोणाबरोबर बोलण्याची सोय नव्हती .. ते केवळ शारिरीक आकर्षण नव्हतं एवढं खरं .. त्याच्या कितीतरी पुढचं होतं ते .. मन कोणाच्या तरी शोधात होतं .. कोण ? स्वप्नसुंदरी ? त्यावेळी एक मराठी सिनेमा पाहिलेला .. नाव नाही आठवत .. त्यात एक अत्तिशय सुंदर गाणं होतं ..

तुळशीबाग - एक अनुभव

लेखक मराठमोळा यांनी रविवार, 14/06/2009 या दिवशी प्रकाशित केले.
हा लेख एक पुरुष का लिहितोय असा प्रश्न कदाचित तुम्हाला पड्ला असेल, सांगतो. गेल्या आठवड्यात पण तेच झालं. पुण्याबाहेरचे कुणी पाहुणे घरी आले कि त्यांना पुणेदर्शन करायचे असते. त्यात जर महिलामंडळ असेल तर मग विचारायलाच नको. तुळशीबाग म्हणजे तर अविभाज्य भाग. आणी आमचा रोल ठरलेला - "ड्रायवर".

एफ. एम.

लेखक विनायक पाचलग यांनी रविवार, 14/06/2009 या दिवशी प्रकाशित केले.
आमच्याकडे एक जुना रेडिओ आहे .झाली असतील त्याला घेवुन एक २६ - २७ वर्षे .आजही चांगला चालतो बापडा !.पण काय करणार, दोन वर्षापुर्वी आमच्या कोल्हापुरात २ खाजगी रेडिओ वाहिन्या(शुद्ध मराठीत चॅनेल) आल्या आणि हा बिचारा रेडिओ काहीही झाले तरी ती चॅनेल आपल्यावर लागु देईना ,मग काय तो गेला माळ्यावर!! आणि तेथे नवीन एक झकास रेडिओ आला. अहो काय भाग्य होत कोल्हापुरचं....इथे एकाच दिवशी दोन रेडीओ चॅनेल आली आणि तीही वेगवेगळ्या समुहांची आणि महत्वाचे म्हणजे दोन्ही प्रींट मीडीयातले. पुर्वी पुण्याला येणे म्हणजे मजा वाटायची.

ओनामा

लेखक प्रसन्न केसकर यांनी मंगळवार, 09/06/2009 या दिवशी प्रकाशित केले.
मायबापहो, मिसळपाववर गेले बरेच महिने येवून आस्वाद घेत होतो. काहीतरी आपणही करावे असे बरेच दिवस वाटत होते पण धाडस होत नव्हते. जरी व्यवसाय लिहिण्याचा असला तरी ललित अक्कल नाही ना कधी लिहिण्याची शैली तयार केली. आज मुलाची शाळा सुरु झाली आणी गेले काही दिवस डोक्यात घोळत होते ते काळ्यावर उतरावे अशी ऊर्मी आली. त्यामुळे हे लिहिले. ओनामा तर केलाय पण भट्टी जमली आहे असे काहि वाटत नाही पण चुका पोटात घाला आणी जर लिहून अजून छळू नये असे वाट्ले तर तसेही कळवा. पुनेरी आज नऊ जून..... गोटूची शाळा आज परत सुरु झाली.

असे पाहुणे येती, आणिक स्मृती ठेऊनी जाती...

लेखक सुबक ठेंगणी यांनी रविवार, 07/06/2009 या दिवशी प्रकाशित केले.
मि. पा च्या मेटामोर्फसिसच्या काळात हा लेख गहाळ झाला होता. तो आता प्रतिक्रियांसकट इथे चिकटवत आहे. आतापर्यंत किडे ही फक्त करायची गोष्ट आहे अशी माझी प्रामाणिक समजूत होती. पण जपानला आल्यावर आपण आजपर्यंत करत आलो त्याला ’किडे करणे’ हे नाव किती सार्थ आहे हे कळून चुकलं एवढे विविध किडे पाहिले. इथल्या माणसांवरून इथल्या किड्यांच्या आकाराची कल्पना कृपया करू नये. म्हणजे इथली माणसं (सुमो सोडल्यास) अगदी सुबक ठेंगणी कॅटेगरीतली असली तरी किडे मात्र गुटगुटीत आणि बाळसेदार असतात. असतात.

खेळ जुने-नवे

लेखक जागु यांनी बुधवार, 03/06/2009 या दिवशी प्रकाशित केले.
पुर्वीचे खेळ म्हणजे पकडा-पकडी, लपाछूपी, डबाइसपैस, विठी दाडू, गोट्या, आंधळी कोशिंबीर, डोंगराला आग लागली, तळ्यात मळ्यात, संत्र लिंबू, आम्ही तुमच्या पाण्यात, रंग रंग कोणता रंग, म्हातारी म्हातारी, पायता पायता, आट्यापट्या, रुमाल उडवी, पतंग उडविणे, चाक फिरविणे (गाडा) आबादबी, खांबापकडी, आणि असे बरेचसे खेळ होते. ह्या खेळांमधून मुलांचे मनोरंजन तर होतच होते शिवाय त्यांचा व्यायामही होत होता. तसेच काही खेळ होते जसे कवड्या उडविणे, अटक्-मटक, भोवरा फिरवीणे, चिठ्ठी चिठ्ठी, भातुकली ह्या खेळातुन मुलांचे निखळ, निरागस मनोरंजन होत होते.