Skip to main content

अनुभव

बाललीला

लेखक आपला अभिजित यांनी बुधवार, 15/04/2009 23:18 या दिवशी प्रकाशित केले.
पोरगी सध्या तिच्या मधल्या मावशीकडे गेलेय. दोन दिवस मुक्कामाला. (आता राजा-राणीला रान मोकळं म्हणून चहाटळ कॉमेंट करू नका! रात्री साडेबाराला घरी जातोय रोज. नि सकाळी दोन तास फक्त राजा-राणीला मोकळे असतात. त्यातही स्वयंपाक, धुणीभांडी, केरवारे यातच जीव जातो. असो!) आज सहज फोन केला, तर तिच्या मावसभावाच्या उखाळ्यापाखाळ्या करत होती. ढकललं, मारलं, थुंकी उडवली वगैरे वगैरे. नेहमीचंच!

पुणे युनिर्व्हसिटी - अजब कारभार -सत्यघटना

लेखक पाषाणभेद यांनी मंगळवार, 14/04/2009 19:07 या दिवशी प्रकाशित केले.
(पुणे युनिर्व्हसिटीच्या अजब कारभाराची खालील घटना माझ्या सोबत घडलेली सत्यघटना. वाचा.) माझ्या एका नातेवाईकाने पदवीनंतर पुढील शिक्षणासाठी पुणे युनिर्व्हसिटी गेल्या जुन ०८ मध्ये सोडली. नातेवाईक नाशिक सोडुन दुसर्‍या गावी कॉलेजला निघुन गेला. जातांना त्याने पुणे युनिर्व्हसिटीतून मायग्रेशन सर्टीफिकीटासाठी अर्ज करायला सांगीतला. नियमाप्रमाणे मी मायग्रेशन साठी अर्ज नाशिक विभागीय कार्यालयातुन रु. २०/- ला विकत घेतला. तो एक्सर्टनला (बहीस्थ) होता म्हणुन त्याला टी.सी. साठी सुद्धा अर्ज करावा लागेल असे विभागीय कार्यालयातुन कळाल्याने तो अर्ज रु. २०/- ला घेतला. (रेगुलर विद्यार्थ्यांचा टी.सी.

भीमाशंकर : खांडस मार्गे [अंतीम]

लेखक हर्षद आनंदी यांनी मंगळवार, 14/04/2009 05:15 या दिवशी प्रकाशित केले.
संपुर्ण अल्बम इथे पहा भाग १ पायवाट संपुन भीमाशंकरचा पायथा सुरु झाला. वेडे-वाकडे खड्डे, खाच खळगे, उभी चढण आणि पायाखाली सरकणारे दगड आमचा वेग मंदावू पाहत होते. बघता बघता अंधार पडला, आमच्या पुढे अथवा मागे कोणताही ग्रुप नसल्याची जाणिव नव्याने झाली, आणि भर भर पुढे जाण्याच्या नादात विखुरलेले आम्ही १४ जण खर्‍या अर्थाने एकटे पडलो.

भीमाशंकर : खांडस मार्गे.

लेखक हर्षद आनंदी यांनी सोमवार, 13/04/2009 05:24 या दिवशी प्रकाशित केले.
साधारण तीन वर्षांपुर्वीची गोष्ट. पुण्यातील स्.प. महाविद्यालयाजवळ मास्टेक कंपनीचा बीपीओ होता, तिथे मी संगणक अभियंता म्हणुन कार्यरत असताना, तेथील काही हौशी तरुणांनी एकत्र येउन गिरीभ्रमण कंपू स्थापन केला. त्यांच्या पहिल्या गिरीभ्रमणाचे यश बघुन, मी सुध्दा त्यांच्या कंपुत सामील झालो. काही नवखे, काही अनुभवी असे आम्ही सह्याद्रीत भटकंती करायला सिध्द झालो. लोहगड, राजमाची असे सोपे किल्ले सुरवातीला केल्यावर जरा अवघड म्हणुन "भीमाशंकर" करायचे ठरले. आमच्या पैकी बरेच जण आधी गाडीनी जाउन आल्यामुळे तसे फार काही अवघड नसल्याच्या भ्रमात होते.

मनातला चैत्रं...!!!

लेखक स्मिता श्रीपाद यांनी रविवार, 12/04/2009 13:27 या दिवशी प्रकाशित केले.
उन्हाळा सुरु झाला...कडक उन्हं पडायला लागली..मोगर्‍याचे गजरे...कैरीची डाळं-पन्हं या सगळ्या गोष्टींना सुरुवात झाली की माझं मन १०-१२ वर्ष मागं धावतं...दरवर्षी एप्रिल मे च्या सुमारास मला माझी उन्हाळ्याची सुट्टी आठवते..माझं कर्‍हाड आठवतं..कृष्णाबाईचं देउळ आठवतं...आमचा लाडका घाट आठवतो..आणि सगळ्यात तीव्रतेने आठवतो,तो म्हणजे चैत्रातला कृष्णाबाईचा उत्सव...!!! आमचं कर्‍हाड हे तसं छोटंसच गाव....(म्हणजे आता पुण्यात रहायला लागल्यापासुन मला कर्‍हाड छोटं वाटतं...:-) ) दोनचं मुख्य बाजारपेठा....आणि त्याच्या आजुबाजुला पसरलेली वसाहत

ति....

लेखक संध्यानंदन यांनी शनिवार, 11/04/2009 15:49 या दिवशी प्रकाशित केले.
जेव्हा थकून भागून घरी येतो, स्वागतासाठी सज्ज असते ती सर्व थकवा दूर करते एकदम ताज़े होतो मी, पावसात जारी भिजून आलो, ठंडी ती दूर करते, जवल येऊन माझ्या,गर्मी माझ्यात भरते. खोडी करण्याची लहर आल्यास, कान तिचा धरतो, मग एकदम टीला उचलून ओठाला लावतो, गरम श्वास तिचा स्पष्ट जाणवतो, तिच्या सांगतीत मी स्वता:ला विसरतो. काय झाले असते जर जगत नसते एक कप
कॉफी.
Taxonomy upgrade extras
विचार
अनुभव

माझ्या आठवणी

लेखक संध्यानंदन यांनी शनिवार, 11/04/2009 15:46 या दिवशी प्रकाशित केले.
कसे सांगू मानत माझ्या आठवणी किती? सांग कसे विसरू शकेन तुझी प्रेमळ मिठी. हातात हात गुंफून तू संगितलेले बोल, कसे सांगू त्या शब्दांचे आहे किती मोल? शब्दांना तोलाण्याची प्रेमात नसते नीति. सांग कसे विसरू शकेन तुझी प्रेमळ मिठी. माझ्या खांद्यावरचे तुझे डोके, वेगात घेतलेले उंच झोके, जगू शकेन का न मिळल्यास ही प्रीति? सांग कसे विसरू शकेन तुझी प्रेमळ मिठी. मोतीमाळ तुझ्या गळी , गालावर पडते नाजुक खळी , वसंत फुलवणारे हास्य तुझ्या ओठी. सांग कसे विसरू शकेन तुझी प्रेमळ मिठी. प्रेमात गाईलेले गोड गाने, तुझा निरोप आणणारी पाने, तळहाताच्या फोडा प्रमाणे जपणारी नाती, सांग कसे विसरू शकेन तुझी प्रेमळ मिठी. निरोप घ
Taxonomy upgrade extras
अनुभव

वाढत वय.....

लेखक jenie यांनी शनिवार, 11/04/2009 11:59 या दिवशी प्रकाशित केले.
सार काही शिकवत वाढत वय समाज माणसे प्रसंग राहतात तेच ते पण आता चटकन सुटतात व्यवहारातील पेच जराही होऊ देत नाही हयगय खरच सार काही शिकवत वाढत वय.... घटना,प्रसंग, व्यवहार यांच्या जून्या आठवणी असते घडल्या चुकांची दिर्घ कहाणी पण आता कशाचेच उरत नाही भय कारण सामर्थ्य देते वाढते वय.. शब्दांमूळे बिनसलेली अनेक नाती कोणी सोबती तर कोणी संगती आता शब्दांशी स्वरांची जमती आहे अचूक लय खरच सार काही शिकवत वाढत वय...
Taxonomy upgrade extras
अनुभव
Subscribe to अनुभव