Skip to main content

वृत्तबद्ध कविता

शूर वैमानिक श्रीमान अभिनंदन वर्धमान

लेखक Sumant Juvekar यांनी शुक्रवार, 17/05/2019 15:03 या दिवशी प्रकाशित केले.
आपला शूर वैमानिक श्रीमान अभिनंदन वर्धमान याच्या पराक्रमावर, आमचे परम मित्र आणि गुरू दादासाहेब दापोलीकर यांनी लिहिलेले ११४ ओळींचे खंडकाव्य! (हे लिहिण्यास दादासाहेबांना अडिच महिने लागले. तस्मात् वाचकांनी १५ मिनिटे तरी काढून संपूर्ण खंडकाव्य, प्रस्तावनेसह वाचावे व 9967840005 वर आपला अभिप्राय कळवावा ही विनंती!) खंडकाव्य: अभिनंदन, अभिनंदन! एक मार्च २०१९ रोजी आपला शूर वैमानिक अभिनंदन वर्धमान, शत्रु देशातून स्वदेशी परतला.

शिवमहिम्न स्तोत्राचा मराठी समश्लोकी अनुवाद

लेखक नरेंद्र गोळे यांनी बुधवार, 07/11/2018 22:07 या दिवशी प्रकाशित केले.
पुष्पदंत विरचित शिवमहिम्न स्तोत्राचा मराठी समश्लोकी अनुवाद (१ ते २९ श्लोक शिखरिणी वृत्तात आहेत) मराठी अनुवादः नरेंद्र गोळे २०१८११०७ १ महिम्नः पारं ते परमविदुषो यद्यसदृशी स्तुतिर्ब्रह्मादीनामपि तदवसन्नास्त्वयि गिरः अथाऽवाच्यः सर्वः स्वमतिपरिणामावधि गृणन ममाप्येष स्तोत्रे हर निरपवादः परिकरः . तुझा ज्ञात्यांनाही गवसत नसे पार म्हणता स्तुती ब्रम्हादींची उचित न ठरे ज्ञान नसता मला वाटे गावे अवगत जसे स्तोत्र तव ते शिवा स्वीकारावे हृदगतच माझे सरस हे २ अतीतः पंथानं तव च महिमा वाङ्मनसयोः अतद्व्यावृत्त्या यं चकितमभिधत्ते श्रुतिरपि स कस्य स्तोतव्यः कतिविधगुणः कस्य विषयः पदे त्वर्वाचीने पतति न मनः कस्य न

वृद्धाश्रम

लेखक तृप्ति २३ यांनी सोमवार, 17/09/2018 15:35 या दिवशी प्रकाशित केले.
वृद्धाश्रम आज एका आजीला मी वृद्धाश्रमात पाहिलं तीच्या डोळ्यातील दुःख मी जवळून अनुभवलं ती निराश होती हतबल होती दाराकडे नजर रोखून वाट बघत होती काय चुकलं तिचं की वृद्धाश्रमात तिला राहावं लागतंय सार काही मुलाला देऊन तिला मात्र अस जगावं लागतंय डोळ्यातले अश्रु ही तिचे काही वेळाने थांबून गेले पुण्य केलं की पाप हे तिला ही कळेनासे झाले म्हणुनच म्हणते की …….. नका रे मुलांनो वागु असे आई वडिलांपेक्षा श्रेष्ठ ह्या जगात कोणी नसे त्यांना फक्त एक हक्काचं घर द्या उर्वरित आयुष्य त्यांना आनंदाने घालवु द्या ….. Trupti Sameer Tilloo Vrud

आगळा अनुराग

लेखक विशाल कुलकर्णी यांनी शुक्रवार, 13/07/2018 11:10 या दिवशी प्रकाशित केले.
आगळा अनुराग रान हिरवे लाजलेले लाजल्या त्या रानवेली निर्झराला जाग आली मेघ आले सांजवेळी कोणता तो जलद वेडा भिजवुनी गेला धरेला वृक्षगर्भी ओज आले तेज हिरव्या कांकणाला अंबरावर रेखिली आरक्त नक्षी गूलबक्षी अन नभाच्या लाजण्याला रक्तवर्णी सुर्य साक्षी एक रस्ता कोरडासा खेळला त्या पावसाशी पावले तेथे कळ्यांची नाचली पाण्यात खाशी साजरी झाली धरित्री लेवुनी बेबंध वारा वाहले रस यौवनाचे पावसाची बनुन धारा रात्र गरती होतसे मग जाहले आरक्त डोळे आगळा अनुराग जागे बरसती ते मेघ ओले © विशाल कुलकर्णी
काव्यरस