ताज्या घडामोडी - भाग १९

अरेरे, अजून एक निधर्मी आणि पुरोगामी विचारवंत भाजपच्या कारस्थानाचा बळी ठरला.

हे सार्वजनिक गुपित आहे. मेवानीला पुढे आणून गुजरातमध्ये भाजपला शह देणे हाच काँग्रेसचा हेतू आहे. यापूर्वी काँग्रेसने उ. प्र. मध्ये हाच खेळ खेळला होता काशीरामला पुढे आणले होते. अर्थात काशीरामने उ. प्र. मध्ये काँग्रेस संपविली. गुजरातमध्ये काँग्रेसने मेवाणीला जास्त ढील दिली तर तिथूनही काँग्रेस संपेल.

परदेशातील विशेषतः कॅनडातील शिखांचा पूर्वीपासूनच खलिस्तानला सक्रीय पाठिंबा होता. खलिस्तानी अतिरेक्यांना आर्थिक पुरवठा मुख्यत्वेकरून कॅनडा व इंग्लंडमधील शिखांकडून होत होता. १९८५ मध्ये एअर इंडिया कॅनडाहून भारतात येणार्‍या कनिष्क विमानात बाँब ठेवून पाडणारे कॅनडातील शीख होते. खलिस्तान चळवळ १९९५ मध्ये मृत झाली तरीसुद्धा कॅनडा व अमेरिकेतील गुरूद्वारातून ती चळ्वळ जिवंत ठेवण्याचे प्रयत्न सुरूच होते. अमेरिकेत स्थायिक झालेला गुरमीत सिंग औलख नावाचा शीख अमेरिकेत सातत्याने भारतविरोधी व खलिस्तानच्या बाजूने प्रचार करीत होता. तो स्वतःला कौन्सिल ऑफ खलिस्तानचा स्वयंघोषित अध्यक्ष मानायचा. अमेरिकेतील खासदारांना सातत्याने पत्रे लिहून भारतविरोधी गरळ ओकणे, अमेरिका व कॅनडातील गुरूद्वारांना भेटी देऊन खलिस्तानचा प्रचार करून आर्थिक सहाय्य मिळवायचे, तेथील वर्तमानपत्रातून लेख लिहून भारतात शिखांवर अत्याचार सुरू आहेत याचा प्रगोगंडा करायचा हे त्याचे उद्योग १९९५ नंतरही सुरू होते. इंग्लंडमधील शीख सुद्धा यात मागे नव्हते. खलिस्तानचा स्वयंघोषित अध्यक्ष जगजितसिंग चौहान याला इंग्लंडने आश्रय दिला होता व भारताने अनेकवेळा मागणी करूनसुद्धा इंग्लंडने त्याचे भारतात प्रत्यार्पण केले नव्हते. त्यामुळे अमेरिका, कॅनडा, इंग्लंड इ. देशातील खलिस्तानवाद्यांचा प्रचार नव्याने सुरू झाला नसून तो ८० च्या दशकापासून सुरू आहे. २००७ मध्ये तत्कालीन मुख्यमंत्री कॅ. अमरिंदर सिंग कॅनडाला एका कार्यक्रमात गेले असताना व्यासपीठाच्या मागे टांगलेल्या बॅनरवर खलिस्तानबद्दल लिहिले होते. त्याचे छायाचित्र प्रसिद्ध झाल्यानंतर "मी तो बॅनर पाहिलाच नव्हता" अशी सारवासारव अमरिंदर सिंगांनी केली होती. १९९० च्या दशकात मी सिंगापुरमध्ये असताना कॅबची वाट पहात होतो. माझ्यानंतर एक म्हातारा शीख एका चिनी व्यक्तीबरोबर आला. ते दोघेही कॅबची वाट पाहू लागले. लांबून कॅब येताना दिसल्यावर मी पुढे आल्याचे पाहून तो म्हातारा चवताळला. कॅबमध्ये मीच आधी चढणार असे त्याने सांगायला सुरूवात केली. मी आधी आलो आहे हे त्याच्या निदर्शनास आणून दिल्यानंतर तो भडकून भारताला शिव्या द्यायला लागला. भारतीय सैनिकांनी पंजाबमध्ये शिखांना मारून टाकले, आमच्या महिलांवर बलात्कार केले, आम्ही खलिस्तान मिळविणारच असे तो जोरजोरात बडबडायला लागला. त्यांच्या बरोबरचा चिनी त्याच्या संतापामुळे स्वतःची करमणूक करून घेत होता. ९० च्याच दशकात अमेरिकेतील डेट्रॉईटमध्ये माझ्या बरोबर एक शीख तरूण काम करीत होता. तो दर रविवारी कॅनडातील गुरूद्वारात जाऊन खलिस्तान चळवळीची पत्रके घेऊन यायचा. त्याने ती पत्रके स्वतःच्या क्युबिकलमध्ये सुद्धा ठेवली होती. आपल्या गाडीवर मागच्या बाजूला त्याने "इंडीया आउट ऑफ खलिस्तान" असे रंगवून घेतले होते. त्याच्या म्हणण्यानुसार कॅनडात खलिस्तानवाद्यांची स्वतःची रेडीओवर काही एफएम वाहिन्या आहेत व त्यावर नियमितपणे खलिस्तानचा प्रचार केला जातो. माझ्या कंपनीतील इतर भारतीयांनी त्याच्यावर बहिष्कार टाकून त्याला एकटे पाडल्यावर त्याने आमच्यात येऊन प्रचार करणे थांबविले होते. एकंदरीत खलिस्तानला परदेशातील शिखांचा पूर्वीपासूनच पाठिंबा होता व खलिस्तान सत्यात येणार यावर ते अजूनही आशावादी आहेत. सुदैवाने पंजाबमधील स्थानिक शिखांनी वस्तुस्थितीचा स्वीकार करून खलिस्तानची मागणी सोडून देऊन शांततेचा मार्ग स्वीकारला आहे. परंतु परदेशातील शिखांना अजूनही आशा आहे.

>>> डोकलामचे फेक ऑर्गझम + १ फक्त १९६२ मध्येच ख-या ऑर्ग्याझमचा आनंद मिळाला होता.

>>> पुन्हा ते कामधन्दे सोडून प्रचार करत बसणार त्यांना कामधंदे होते कधी? म्हणून तर दोनदोन महिने Bangkok ला मुक्काम ठोकतात किंवा चुकुन भारताच्या दौ-यावर असले तर सद-यावरून जानवे परीधान करून दिसेल त्या देवळात घुसतात.