तू गेलीस तेंव्हा

दिवेलागणीला , सांज घनव्याकुळ कंपित वितळला मेघ शापित, पापण्यांच्या डोहात || रंगगंध विस्कटले, आकाशी निजला सूर्य कापरे दिव्यात रात, चैत्रस्पर्श सुगंधीत || पेटले आकाश सारे, रक्तगंधाचे दिवे उजळल्या शब्दओळी, ओठांच्या तबकात || रात्र उभी पापण्यात, काजळ अंधार मनी उसवले श्वासधागे, काळजाच्या अंतरात || उडाले प्राणपक्षी, सजवाया नभकोंदण किती स्मरु चंद्रखुणा, स्वर्गज्योत उजळीत || मालवून स्वप्नदिप, रीती आसवांची झोळी क्षितिजावर विरल्या हाका, खिन्न गर्भरात ||