तू गेलीस तेंव्हा

दिवेलागणीला , सांज घनव्याकुळ कंपित
वितळला मेघ शापित, पापण्यांच्या डोहात ||
रंगगंध विस्कटले, आकाशी निजला सूर्य
कापरे दिव्यात रात, चैत्रस्पर्श सुगंधीत ||
पेटले आकाश सारे, रक्तगंधाचे दिवे
उजळल्या शब्दओळी, ओठांच्या तबकात ||
रात्र उभी पापण्यात, काजळ अंधार मनी
उसवले श्वासधागे, काळजाच्या अंतरात ||
उडाले प्राणपक्षी, सजवाया नभकोंदण
किती स्मरु चंद्रखुणा, स्वर्गज्योत उजळीत ||
मालवून स्वप्नदिप, रीती आसवांची झोळी
क्षितिजावर विरल्या हाका, खिन्न गर्भरात ||

वाचने
10636
प्रतिक्रिया
15
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
+१
+१
क्या बात है..!
अप्रतिम शब्दयोजना
सुंदर!!
सुंदर!!

+१
+१
अप्रतिम काव्यरचना!
+१
सुंदर, ‘ग्रेस’फुल कविता..
+१
"मेघ शापित" आय गॉट इट (डोळे मारणारी स्माईली) ;)
+१
अदिम
या कवितेला लॉकडाऊनसारखे लाईक्स येणार !
कवितेला कोणताही आकृतीबंध नाही, यमक नाही; कल्पनेत सुस्पष्टता नाही. काही तरी भारी शब्द आधेमधे पेरुन शेवटी त येईल असं बघितलंय.
पण जनरेट्यापुढे लोकशाहीचा इलाज नाही !
एक एक शब्द उत्तम.
In reply to या कवितेला लॉकडाऊनसारखे लाईक्स येणार ! by संजय क्षीरसागर
एक एक शब्द उत्तम.
यावर्षी बाबा गेले त्यामुळे तू गेलास तेंव्हा अशीच वाचली
आसवे थाबंत नाही||
सूर्य निजला म्हणजे आपला बाप जगात नाही ||
त्याचे सारे शब्द/प्रेम आता विस्कटले आहे हे सांगताना
संध्याकाळचे वर्णन अतीव सुंदर|| आठवणींचा स्पर्श चैत्रस्पर्श ?
तू सांगितल्या गोष्टी उजळून लख्ख दिसतात
ते दाखवताना आकाश पेटले आणि चांदण्या म्हणजे रक्तगंध तूच आहे ग्रेस ची आठवण झाली||
रात्र आली || डोळ्यात
सुंदर.
तुझे प्राण गेलेत शोभा आकाशाची वाढली || नभ कोंदण ||
पण तूझे अस्तित्व, तुझ्या खुणा मी शोधते येथे
आता रडून आसवे संपली || मी हाका मारतेय बाबा ||
पण तुझ्या आठवणी रात्री ने गर्भात घेतल्या? खिन्न वाटते आहे ||
माझा आवाज पोहचत नाही मी हताश.. किती हाका मारू?
+1
~~~
प्रिती.
+1
+1
उंबऱ्यावर सांजसमयी
मन माझे रडते आई...
दारातली आर्त रांगोळी
तुझेच गीत गाई..
- गणेशा
+1
डोळ्यात अश्रू आले
शब्दबंबाळ कविता.
निव्वळ शब्दांचा सोस मूळ आशयाला निष्प्रभ करून सोडतो तसे काहीसे झाले आहे. नाही आवडली.
सं - दी - प
+१
कविता आवडली.
"ती गेली तेव्हा रिमझिम पाऊस निनादत होता" अन् ' तू गेल्यावर असे हरवले सूर ' यांची आठवण झाली.... उगाच! एक आईसाठी आहे, एक प्रेयसी साठी.
(आठवण व्हायला निमित्त पुरते)
कवितेला यमकाचे बंधन नाहीच.
वृत्ताचे ही नाही.
लयीचेही नाही.
गेयतेचे ही नाही .
त्यात फक्त भावना असावी, प्रवाही.
छान
+1
+१
सुंदर
छान!
व्याकुळ मनाची सैरभैर,संभ्रमावस्था कवितेच्या भावात,सोबतच कुठेकुठे आकृतीतही उतरती झाल्यासारखे वाटले!