Skip to main content

[कविता' २०२०] - तू गेलीस तेंव्हा

लेखक साहित्य संपादक यांनी गुरुवार, 07/05/2020 07:51 या दिवशी प्रकाशित केले.

तू गेलीस तेंव्हा




दिवेलागणीला , सांज घनव्याकुळ कंपित
वितळला मेघ शापित, पापण्यांच्या डोहात ||

रंगगंध विस्कटले, आकाशी निजला सूर्य
कापरे दिव्यात रात, चैत्रस्पर्श सुगंधीत ||

पेटले आकाश सारे, रक्तगंधाचे दिवे
उजळल्या शब्दओळी, ओठांच्या तबकात ||

रात्र उभी पापण्यात, काजळ अंधार मनी
उसवले श्वासधागे, काळजाच्या अंतरात ||

उडाले प्राणपक्षी, सजवाया नभकोंदण
किती स्मरु चंद्रखुणा, स्वर्गज्योत उजळीत ||

मालवून स्वप्नदिप, रीती आसवांची झोळी
क्षितिजावर विरल्या हाका, खिन्न गर्भरात ||



वाचने 10636
प्रतिक्रिया 15

प्रतिक्रिया

"मेघ शापित" आय गॉट इट (डोळे मारणारी स्माईली) ;)


कवितेला कोणताही आकृतीबंध नाही, यमक नाही; कल्पनेत सुस्पष्टता नाही. काही तरी भारी शब्द आधेमधे पेरुन शेवटी त येईल असं बघितलंय.

पण जनरेट्यापुढे लोकशाहीचा इलाज नाही !


In reply to by संजय क्षीरसागर

एक एक शब्द उत्तम.
यावर्षी बाबा गेले त्यामुळे तू गेलास तेंव्हा अशीच वाचली

आसवे थाबंत नाही||

सूर्य निजला म्हणजे आपला बाप जगात नाही ||
त्याचे सारे शब्द/प्रेम आता विस्कटले आहे हे सांगताना
संध्याकाळचे वर्णन अतीव सुंदर|| आठवणींचा स्पर्श चैत्रस्पर्श ?

तू सांगितल्या गोष्टी उजळून लख्ख दिसतात
ते दाखवताना आकाश पेटले आणि चांदण्या म्हणजे रक्तगंध तूच आहे ग्रेस ची आठवण झाली||

रात्र आली || डोळ्यात
सुंदर.

तुझे प्राण गेलेत शोभा आकाशाची वाढली || नभ कोंदण ||
पण तूझे अस्तित्व, तुझ्या खुणा मी शोधते येथे

आता रडून आसवे संपली || मी हाका मारतेय बाबा ||
पण तुझ्या आठवणी रात्री ने गर्भात घेतल्या? खिन्न वाटते आहे ||
माझा आवाज पोहचत नाही मी हताश.. किती हाका मारू?
+1

~~~
प्रिती.


+1

उंबऱ्यावर सांजसमयी
मन माझे रडते आई...
दारातली आर्त रांगोळी
तुझेच गीत गाई..

- गणेशा


डोळ्यात अश्रू आले


कविता आवडली.
"ती गेली तेव्हा रिमझिम पाऊस निनादत होता" अन् ' तू गेल्यावर असे हरवले सूर ' यांची आठवण झाली.... उगाच! एक आईसाठी आहे, एक प्रेयसी साठी.
(आठवण व्हायला निमित्त पुरते)

कवितेला यमकाचे बंधन नाहीच.
वृत्ताचे ही नाही.
लयीचेही नाही.
गेयतेचे ही नाही .

त्यात फक्त भावना असावी, प्रवाही.


व्याकुळ मनाची सैरभैर,संभ्रमावस्था कवितेच्या भावात,सोबतच कुठेकुठे आकृतीतही उतरती झाल्यासारखे वाटले!