इथे कवितेत चुकून " बारका " टंकल गेलंय. ते " बाराजण" असं पाहिजे होत . एक नम्र विनंती सा सं ना .. चूक दुरुस्त होईल का ?

अगदी प्रांजळपणे सांगायचे झालं तर मला कवितेतलं काहीही माहित नाही ... मी जे दिसतं ते मांडायचा प्रयत्न करतो ...बहुधा पद्यामध्ये असल्याने त्या तुम्हाला आवडत नसतील ... हि कविता म्हणजे माझं बालपण आहे असं समजा हवंतर ... आम्ही लहान असताना , माझे आई बाबा आणि तीन काका आणि त्यांची कुटुंबं , आजी आजोबा असे सारे मिळून जवळजवळ पंधराजण अक्षरशः दहा बाय दहा मध्ये राहिलो होतो जवळजवळ आठ एक वर्ष ... काळ बदलला आणि त्याबरोबर सर्व काही .. आता प्रत्येकाचा वरळीमध्ये आलिशान फ्लॅट आहे पण ती मजा नाही जी पूर्वी होती ... पूर्वी काका दुकानातून जेवायला घरी येताना काही फळ आणायचा ,, बच्चेकंपनी त्या फळांसाठी लाईन लावायची .. प्रत्येकाच्या वाट्याला फक्त एकेक फोड यायची आणि चिक्कार मजाही ... ते दिवसही गेले आणि ती मजाही ... आता घरी फळांचा ढीग पडलेला असतो पण माझी मुलं त्याकडे चुकूनही बघत नाहीत .. त्यामुळे खरंच हळहळ वाटते ...

सिद्धेश्वर

"ख" लावून ऊ , "श" ला लावला आ

" ल " ला ठेवलं असंच

खुशाल झाला पहा

" च " ला लावला ए, टिम्ब टाकलं एक

" ड " लावला परत ऊ ,

चेंडू झाला मऊ