माझी खाद्ययात्रा..

मस्त चवदार लेख..! :) एक वि.सू : आम्ही हे सगळं वर्षभरात खाल्लं आहे याची नोंद घ्यावी! जियो..! :) तात्या.

भाग्यश्री... छान लिहिले आहेस .... आम्ही हे सगळं वर्षभरात खाल्लं आहे याची नोंद घ्यावी! :)

>> इथली साउथवेस्टर्न एग रोल्स ही डीश जर तुम्ही नाही खाल्लीत तर काहीच अर्थ नाही! कालच रात्री चिलीज मधे साउथवेस्टर्न एग रोल्स खाऊन आलो :) तसेच बफेलो विंग्जही मला चिलीजइतके बाकी कुणाचेच आवडत नाही ! तू चिलीजमधे मॉर्ल्टन चॉकोलेट केक हे डेझर्ट खाल्ले आहेस का? नसशील तर खाऊन बघ....... आणि नक्की कळव मला !!! -------- रूबी ट्युसडेमधेही तिलापिया बेष्ट मिळतो. जरूर ट्राय कर. -------- तुमच्या इथे मॅकरोनी ग्रिल किंवा बर्टुचीज ही इटालियन रेस्टॉरंट्स आहेत का? त्यांचे अनुक्रमे 'पेने रस्टिका' आणि 'टस्कन चिकन विंग्ज' खाऊन बघ :) --------- टिरामिझु हे डेझर्ट आवडतं का? मग 'ऑलिव्ह गार्डन'ना पर्याय नाही !!! ---------

खाद्ययात्रा मस्त जमली आहे. कोबीचं पिठलं वाचून गंमत वाटली :). डेनीज खरोखर रात्रीच्या वेळी गप्पा हाणायला चांगली जागा आहे. कॉलेजात रात्री बसून लॅबमध्ये एखादं मोठं प्रोजेक्ट संपेपर्यंत सकाळचे ३-४ वाजत. अशा वेळी, डेनीजचाच सहारा असे. डेनी सोडलं तर, त्या काळात जॅक इन द बॉक्स बरोबर खिशाला परवडणारं म्हणजे टॅको बेलच. १.०७ डॉलर्स इतक्या मोठ्या रकमेत अनेक वेळची जेवणं तेव्हा पार पडली होती :) चिलीज मधल्या मेन डिशेसबरोबर त्यांचा 'मोल्टन चॉकलेट केक'ही बेश्ट असतो. फक्त खाताना कॅलरीजचा विचार करू नये ;). वुड रांचबद्दल प्रथमच ऐकलं. एकदा ट्राय करायला हवं. तात्या म्हणतो, तसा मस्त चवदार लेख झाला आहे!

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

पण अजूनही काही वैशिष्ठ्यपुर्ण ठिकाणं राहीली आहेत. अर्थात कदाचित ती लोकल असावीत. पण ह्यात माझीही भर.. १. ऑलिव्ह गार्डन / पास्टा पोमोडोरो / मकॅरोनी ग्रिल - इटालियन २. थाय क्युजीन्स.. बे एरियात असंख्य. त्यातल्या त्यात माझे फेवरिट "माय थाई" ३. पी. एफ. चँग जरी चायनिज असले तरी तितके ऑथेंटिक नाही. सॅन फ्रान्सीस्को मध्ये चायना टाऊन मध्ये उत्तम चायनिज मिळते. कुंग-पॉ चिकन आणि फिश फिले माझे फेवरिट.. ४. बे एरिया मध्ये काही ईंडो-पाकिस्तानी रेस्टॉरंट्स आहेत, शान, शालिमार, पाकवान इ. बिर्यानी आणि तंदूर चिकन तर लाजवाब. आठवड्यातून एकदा तरी जातोच तिथे.. ५. सुप्प्लॅन्टेशन सारखेच स्विट टोमॅटो आणि फ्रेश चॉइस - मुलांचे आवडते ६. टॅको बेल सारखेच "चिपोतले", मेक्सीकन मध्ये चिलीज, शेवीज ही दोन मोठी नावं.. ७. अमेरिकन फूड साठी: कोकोज, एलिफंट बार सारखे रेस्टॉरंटस.. ८. मलेशियन रेस्टॉरंटस: बे एरिया मध्ये 'बनाना लिफ' इथला रोटी-प्राठा (हो रोटी-प्राठा) अप्रतिम. ह्याचा मालक पुर्वी सॉफ्टवेअर इंजिनियर होता नंतर त्याने हे रेस्टॉरंट काढले, आता १० इंजिनियर इतके कमवतो. शुक्रवार-शनिवार या ठिकाणी ३०-४५ मिनिटे वाट बघायला लागते. ९. बे एरियातील असंख्य 'फो' रेस्टॉरंटस, 'फो' म्हणजे तांदळाच्या शेवया, भाज्या आणि कुठल्याही प्रकारचे मांस/मासे या पासून बनवलेले सूप. हा व्हिएटनामी प्रकार आहे. खुप छान लागतो. http://en.wikipedia.org/wiki/Pho १०. असंख्या भारतीय रेस्टॉरंटस: साऊथ इंडियन (यात उडूपी/मद्रास आणि हैद्राबादी असे दोन उपप्रकार पण आहेत), गुजराथी, नॉर्थ इंडियन, (नेपाळी सुध्दा होते ते बंद झाले). फक्त नाही ते एकही मराठी रेस्टॉरंट!!! :-( त्यामुळे त्या जेवणासाठी सौ. वर अवलंबून रहावे लागते... :-) - नाटक्या

डेनीज् आणि तिकडे केलेला टाइमपास खूप आठवला...छानच लिहलस! नूडल्स आणि कं , ओल्ड शिकागो, चिपोटले लिहून भाग २ पण लिहून टाक. चकली http://chakali.blogspot.com

मस्तं लेख... इथल्या स्कूलमधले दिवस टॅको-बेल, सब वे, चिपोटले, वेंडीज्, बर्गर किंगमधेच काढलेत. सोबतीला सगळे पिझ्झे होतेच! चिपोटलेतर दररोच असले तरी चालते... इथली ग्वॉकामोली फ्रेश आणि छान असते! चिलीज् चा मोल्टन लावा म्हणजे "लै भारी".... आम्हा मित्र-मैत्रीणींचा कट्टा रात्री १० नंतर आणि आम्हाला हाकलेपर्यंत इथेच भरायचा.... ८-१०जणात ३ मोल्टन लावावर ताव मारायला आणि सगळं चिलीज् डोक्यावर घ्यायला काय मज्जा यायची. आतापर्यंत ज्या-ज्या डेनीज् मधे गेलोय तिथे ३०मिनीटाआधी कधीच ऑर्डर आली नाही... पण इथे हॉट चॉकलेट मस्तं मिळतं... तसचं भरपूर गप्पा मारायच्या असतील, रात्रही असेल तर हे हॉटेल उत्तम आहे. रुबी ट्युसडे आणि टि.जी.ऍफ मधे माझ्यासारख्या पापापा (पाव-पाला-पाचोळा) खाणार्‍याला जास्त काही मिळतच नाही! पी. एफ्. चॅग आणि ऑलिव गार्डनही आवडीचे आहेत.... ऑलिव गार्डन्मधे एकवेळ 'तिरामीसु' खावून बघा.... जन्नत आहे अगदी! इथं ऍटलांटात 'स्वीट टोमॅटो' नावाचा एक सॅलर्ड बार आहे - के व ळ अ प्र ति म !! नान नावाचं एक (जरा हाय्-एंड वाटावं असं) थाय-फुड हॉटेल आहे... सगळ्याच ऑनट्रे मस्तं असतात! आणि हो हॉटेल नाही पण स्टार-बक्सला विसरुन कसे चालेल.... इथे भरवलेले कट्टेही मिसतोय! तुमचा लेख वाचून भूक लागली :)! -अनामिक

वाचुनच भुक लागली...पण यातली बरीचशी रेस्टॉरंट्स इथे ईस्ट कोस्टला नाहीत बहुतेक... आय-हॉप मधले ऑम्लेट्स पण वेड असतात.

ओहो... मिपाकर रसिक आणि खवैय्ये आहेत याची पावतीच ही!! तुमच्या सगळ्यांच्या ऍडीशन्स बद्दल धन्यवाद.. मी लेख लिहीताना नंतर विचार कर-करून ब्लँकच झाले होते, की अजुन कुठले रेस्टॉ. राहीले आहे?.. आठवेचना काही! बरीच विसरले आहे हे दिसतच आहे ! मी मुद्दाम आपली इंडीयन रेस्टॉ. नाही दिली, कारण आपलंच फुड, वेगळ्या देशातले, वेगळे पदार्थ / हॉटेल्स एकत्र जमवावेत असं वाटून लिहीलं आधी.. पण आता आपण इथे हीसुद्धा हॉटेल्स टाकून लिस्ट परिपूर्ण करूयातच! :) तसंही आमच्या इथे आमच्या दुर्दैवाने आम्हाला आवडेल असं भारतीय जेवण नाहीच मिळत.. काय वाट्टेल ते करतात.. एकच रेस्टॉरंट आहे इथे उल्लेखण्यासारखे ते म्हणजे वुडलँड हिल्स भागातले "अनारबाग" .. इथला चिकन टीक्का आपल्याला थेट भारतात नेऊन सोडतो ! http://bhagyashreee.blogspot.com/

तुम्ही सगळेजण अगदी....... जाऊ दे आत्ता भावनेच्या भरात काही टंकायला नको.... लेख लई भारी! रेवती

उत्तम खाद्ययात्रा!!! बाकी मंगोलियन हॉट पॉट मिळणारी हाटिलंसुद्धा उल्लेख करण्याजोगी आहेत.

खाद्ययात्रा छान आहे. बरीच नावे कळली. विकेन्डला कुठे कुठे जायचे ते ठरवुन ठेवतो. ;) - सूर्य.

अजून एक... प्रवासात, म्हणजे लाँग-ड्राईव, असताना वॉफल हाऊस किंवा क्रॅकर-बॅरलला मुद्दाम जा.... वॉफल हाऊस मधले हॅश ब्राऊन्स्, वॉफल्स् आणि अर्थात रेग्युलर कॉफी काय मस्तं कॉम्बीनेशन आहे... प्रवासातला सगळा थकवा जातो! आणि एक - पनेरा ब्रेडचे सॅंडविचेसपण उत्तम... इथे एका मोठ्ठ्या पावात एक होल करुन सूप मिळतं... अगेन एकदम मस्तं कॉम्बो! अनामिक

भाग्यश्री, तुझी खाद्ययात्री वेस्ट कोस्ट कडुन ईस्ट कोस्ट कधे कधी सरकणार आहे.. ;) मस्त लिहिले आहेस. :) मी व्हेजिटेरिअन असल्याने खरे तर येथे माझी उपासमार होते आहे का असे वाटते कधी कधी. :(

ऍप्पल बी.. हे एक मस्त रेस्टॉ मस्त आहे.. बाकी पिझ्झांबद्दल काय बोलावं... मॅक ग्रील.. ऑलिव्ह गार्डन.. सुखोथाई.. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

भाग्यश्रीची खाद्ययात्रा अगदी सुखेख जमली आहे. खोटे नाय बोलत पण बरीच वर्णने वाचुन हेवा वाटला किंवा "काय ऐश करतायत भौ " असे वाटुन गेले. लिखाणातला फ्लो ही छान आहे ... बाकी आपण जिकडे जातो तिकडचे अन्न हे पुर्णब्रम्ह मानावे म्हणजे हालही होत नाहीत आणि खाण्यातली मजाही लुटता येते. मस्त ...!!! असेच अजुन येऊद्यात , आम्ही वाचतो आहोत ... बाकी ह्या निमीत्ताने तात्यांच्या अशाच एका जुन्या लेखाची आठवण झाली. ( तात्यांच न ? का अजुन कोणी ? ) ------ छोटा डॉन एखाद्याला देव म्हटलं की देवाच्या चुका दाखवता येत नाहीत, चुका दाखवल्या की भक्तांना त्रास होतो. त्यात अजुन देवाला "स्वेटर" घालणे ही तर अजुनच मजेशीर गोष्ट. असो. ;)

खाद्ययात्रेची कथा खूपच रुचकर आहे... आणि वारकर्‍यांसाठी मार्गदर्शनसुद्धा

पी एफ चॅंग, चायना बिस्त्रो... आहा! इथे जायचं म्हण्जे एक्दम साग्रसंगीत असतं..

पी एफ चॅंग चेच ओलाँग मरिअनेटेड सी बास हा अगदी जिभेवर विरघळतो(व्हाईट राईस बरोबर तो अधिक चांगला लागतो. फडफडीत ब्राउन राइसने मजा जाते असं मला तरी वाटतं). शेवटी मुखवास म्हणून बनाना-स्प्रिंग रोलस् पाहिजेतच! लॉरेन्स वरचं कोरियन बार्बेक्यु आणि सेंट्रल ला अगदी लागून असलेले पुष्पा हे अफलातून आहेत. पुष्पा (हे जुने नाव आहे. सध्या मालक आणि नाव दोन्ही बदललेलं आहे पण जुन्या बे एरियनकरांना पुष्पाच माहिती आहे) एका आंधप्रदेशी मालकाने चालविले आहे. त्यात मिळणारा अफलातून डोसा, चटणी आणि सांबार हे थेट भारतातले !! झालंच तर रस्सम सुद्धा डोळयातून पाणी काढणारं असतं नंतर शेवटी लुसलुशीत गुलाबजाम+व्हॅनिला आईसक्रिम (खास हैदराबादी इष्टाईल!!) किंवा त्या यंत्रा मधून भुसुभुसू गळणारं आंबा आईस्क्रिम!! अल् कमिनो रियाल वरचं "टेस्ट ऑफ इंडिया" कसं काय विसरलात भाग्यश्री तै? "अफगाण" हे अस्सल अफगाणी रेस्टॉरंट. तिथले कबाब/व्हेनशन् किंवा सी-फुड राईस हे भरपूर आणि अफलातून असतात! पाश्चिमात्य जेवणासाठी कॅस्ट्रो वरून व्हिला स्ट्रिट वर वळल्यावर टोकाशी टाईड हाउस ही मायक्रो ब्रुअरी आहे. त्यातले पोर्क रिब्स किंवा बर्गर जरूर खाऊन पहा! जोडीला (चालत असेल तर) ताजी ताजी अँबर बियर पाहिजेच! कॅस्ट्रोवर ग्रँडमास् एन्शिलाडास पण अफलातून मिळतात. माझ्या मेक्सिकन मित्राने सांगितले की तिथे तो गेल्यावर त्याला त्याच्या मूळ गावातल्या चवीची आठवण येते!! थोडं दक्षिणेला सॅन डियेगोत "सरवणा भवन" राहिलंच की तै... तिथला उत्तपा आणि मसाला डोसा थेट चेन्नई!!

माझे नाव सहज आहे . मी देखील glutton आहे.

>>, तव्यावरून काढतानाच पोळि खायला सुरवात केलीत तर तुमचे दात शाबूत.. नाहीतर! अरे देवा.. त्यातून हो.. माझी गोल्डन टेंपल >>नामक मैद्याची कणीक! Sad जाऊदे.. संपले ते दुष्ट दिवस! एक नंबर !!

लेख फारच मजेशीर आहे. :) लिहीण्याची मनमोकळी शैली आवडली. अवांतर - नवर्‍याला दहा (आपल्याला न जमणार्‍या) गोष्टी करून घालण्याचा प्रत्येक मुलीला का सोस (सुरूवातीला) असावा, हे एक आश्चर्यच आहे. (म्हणजे मलाही होता - एकेकाळी. पण नवर्‍यांना असते का असे काही लग्नाआधी वाटत की, अमूक एक गोष्ट मी माझ्या बायकोला करून देणार(च), करून खायला घालणार(च) किंवा असेच काही?! काय कोण जाणे? )

नवर्‍याचा दुष्ट्पणा किती ?? लग्गेच मला झोंबणारं ऍंटीसेप्टीक लावायला घेऊन यायचा! आणि मी जी काही आरोळी ठोकायचे..... नंतर मला कळलं त्यात काळजी वगैरे जरा कमीच आहे, नुस्ता दुष्टपणा आहे त्याचा !! Big Grin :D:D:D:D

आमी हळद लावायचा सुष्टपना करायचो.)) :-)) प्रकाश घाटपांडे आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.

मस्तच झाला आहे लेख. तू म्हणालीस तसं अमेरिकेतल्या हाटेलांबद्दल काहीही माहीत नव्हतं, तरी जाम धमाल आली वाचायला (याचा अर्थ मी खवैयी आहे!!!!). आता असंच तिथली ग्रोसरी शॉप्स आणि भारतीय प्रकार मिळवायला करावी लागलेली यातायात, त्यात हाताला लागलेल्या काही अनमोल आणि अनपेक्षित चिजा याच्याबद्दल लिही ना. धमाल येईल. (जीव हावरा हावरा!!!!)