सैल असावी मिठी जराशी...

सुंदर कविता.

( पहिली ओळ रेखोकडून उधार घेतली आहे..)

रेखो म्हणजे कोण?

रेशीम काळे केस उडोनी, कुरळ्या लाटा बाहुंवरती, मऊ मुलायम आखीव रेखीव, घटद्वयांना व्यर्थ लपवती... घटद्वय लपवले जातात ? म्हणजे कुठले घटद्वय ?

म्हणजे हे स्त्रीचे पुरुषाने केलेले वर्णन आहे की पुरुषाने स्त्रीचे केलेले वर्णन टीसि? सिहकटी आणि घटद्वय मुळे कन्फ्युज झालोय

व्हेरिएशन म्हणून "सैल नसावी मिठी जराही" असंही छान वाटेल. Sandy

सैल असावा बेल्ट जरासा, सोसे ना ताण, तुटे बघाया, चरबीच्या तव, उदर अवनीचे, हर्क्युलिसासम खांदी कसे पेलावे.. कवटाळे तो थुलथुलीत ढेरी प्यांटच्या पुंगळ्या पायांवरती मऊ मुलायम आखीव रेखीव, महाकुंभा त्या व्यर्थ लपवती... दे जरा विसावू गजकटीवर, तुंदीलतनुते श्वास गुदमरावें, अधीर कोडे मेदगोळ्याचे, वजनकाट्यावर उमजुनी यावे.. पहाटे थोडी लगबग करता, धाप लागते पाच मीटरवर, मनाविरुद्ध त्याच्या ताणता त्याला, इलॅस्टिकपेक्षा त्याचे नशीब बत्तर.... ( प्रेरणा ॠ. दि. कडून घेतली आहे..) --बेजारबुवा

अतिशय सुरेख कविता! अभिनंदन!

वाह! बेजारबुवांची कविताही आवडली.

खरे सांगायचे तर पहिल्या चार ओळीतच इतका गुरफटुन गेलो की पुढे वाचायचे भानच राहिले नाही. अतिशय सुरेख पैजारबुवा,

कोणाला lgbt आठवले नाही याबद्दल देवाला नारळ ठेव.

आणि नादमधुर नितवाचक नाखु

अतिशय सुंदर कविता. सुरेश भटांच्या गझलांची आठवण झाली. 'मालवून टाक दिप' सारखी यालाही चाल लावता येईल का? प.ग. चे विंडबनही आवडले. तुफान हसलो. ;-)))) अर्थात मला हि समस्या नाही.

एखादं शिल्प किती सुंदर आहे याचं वर्णन काय करणार? तद्वत, हि कविता किती छान आहे हे कसं सांगणार? कविताच परत एकदा वाचून ती किती छान आहे याची अनुभूती घ्यावी! व्वा! अवांतरः आत्ताच्या पिढीला बरंच काही मिळतंय. पण उघड्या-नागड्या - शाब्दिक आणि दृय्ष्य - वासनेच्या आजच्या या बाजारात त्याना दुर्दैवाने बरंच काही गमावायलाही लागतंय. या अशा कवितेतला नर्म शृंगार, गर्भित अनुरंग, त्यातली धुंदी अनुभवणं दूरकी बात रही, त्याचा रसास्वाद तरी घेता येत असेल का? आणि खेदाची गोष्ट म्हणजे काय हातून निसटलंय हेही त्याना माहिती नाहीये बहुदा. असो. सौंदर्यस्थळं बदलतायत तशी सौंदर्यदृष्टीही बदलत असणार. आपल्याला मिळालेल्या सौंदर्यदृष्टिने वेगळ्या काळातल्या सौंदर्यस्थळांकडे पाहाणं टाळावं म्हणजे झालं! मी आपला परत एकदा कविता वाचतो, ते उत्तम :-) टिपः माझा आयडी 'मिसळपाव' असला, मिपाच्या बाल्यावस्थेत तत्कालीन चालकांच्या संमतीने घेतलेला, तरी मी एक सामान्य सभासद आहे. या आयडीचा आणि या संस्थळाच्या चालकांचा / संपादकांचा काहीही संबंध नाही.

वाह, क्या बात !!

छान, सुंदर ....... !

अतिशय सुंदर कविता, विडंबनही झकास !!!

सुंदर मनोगती कविता ! बेजारबुवांनीही (हसूनहसून) बेजार केले ! :)

भारी आहे !!!!

खुप सुंदर लिहीलय बेजारबुवांचे विडंबनही मस्त

अत्यन्त सुंदर कविता. खुप आवडली. बेजारबुवांची रचना पण मस्तच :)

छान !

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- Sophia Loren Mambo Italiano

फार सुंदर कविता. आवडली .असेच लिहित जा ! शुभेच्छा

सुंदर! नेहमीप्रमाणेच!! :-)

वाह !! अतिशय सुंदर कविता.

हे आमचं बरंका! बैल असावी कुडी जराशी न वळूनी मला बघाया अर्ध्या मिटल्या देहनयनांचे अवघे रक्त चुसून घ्याया रेशीम काळे केस उडोनी, कुरळ्या लाटा बाहुंवरती, मऊ मुलायम निद्रसनी त्या, छिद्रशय्येस व्यर्थ लपवती... जरा विसावून सिंहकटीवर, मधूर मादक घाम फुलावे, अधीर कोडे या नि:श्वासे, गहिऱ्या स्तरी उफलून यावे.. बुंगाटवारा लगबग करतो, भले होईल थोडी पुर्पुर, शोषण करिते स्वर्णिम शुंडा, तलम तृप्तीचे शिंपून अत्तर.. -गा.पै.