Skip to main content

जपमाळ

लेखक शैलेन्द्र यांनी शुक्रवार, 17/11/2017 20:14 या दिवशी प्रकाशित केले.

हेही बरेच आहे,
तेही बरेच होते,
आपापल्या परीने,
सारे खरेच होते

मोजून पाप माझे
जपमाळ ओवलेली,
मोक्षास गाठण्याला,
तितके पुरेचं होते,

आयुष्य तारकांचे
मोजीत रात्र होती
मोहक असे मनाला
भूलवीत बरेच होते

खाणीत नांदण्याचा
कोळश्यास शाप आहे
नसते ठिसूळ तुकडे
तर तेही हिरेच होते

सरणास भेटताना
गेली नजर मागे
चेहरे ओळखीचे
हसरे सारेच होते
-शैलेंद्र

काव्यरस
gajhal
लेखनविषय:
वाचने 7965
प्रतिक्रिया 32

प्रतिक्रिया

अत्रुप्त आत्मा बुधवार, 22/11/2017 19:22

@प्रचंड आवडली!!
वाखूसा! >>> +++++++++++++++++++++++++++११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११

आणी जोरदार टाळ्या!

पुंबा शुक्रवार, 17/11/2017 22:11

खुपच सुंदर.
नितळ, भावविभोर करणारी कविता.
साल्या असल्या कवितांसाठी काव्यविभाग रहावासा वाटतो. नाय तर रोजचा रतिब आहेच.

शब्दबम्बाळ शनिवार, 18/11/2017 10:28

हेही असेच होते, तेही तसेच होते
आपापल्या ठिकाणी सारे ससेच होते!?

पहिल्यांदा मला विडंबन आहे असे वाटले पण स्वतंत्र गझल आहे... सुरेश भटांच्या "उशीर" मधून प्रेरणा घेऊन लिहिली आहे का?

शैलेन्द्र शनिवार, 18/11/2017 13:31

प्रेरणा असं नाहही, कारण पूर्ण वेगळा कंटेंट आहे, पण पहिलं कडवं मनात घोळत होतं त्यावर त्याचा प्रभाव असावा

५० फक्त शनिवार, 18/11/2017 16:02

मस्त कविता,

एक प्रयोग म्हणुन प्रत्येक कडव्याच्या शेवटच्या ओळीच्या शेवटी प्रश्नचिन्ह लावुन वाचली, वेगळाच अर्थ लागतो आहे.

प्रमोद देर्देकर रविवार, 19/11/2017 21:36

जबरदस्त आवडली
आणि

खाणीत नांदण्याचा
कोळश्या

आणि

सरणास भेटताना
गेली नजर मागे
चेहरे ओळखी

हे शेर तर लाजवाब.
येवूदे अजुन.