माजी मुख्यमंत्री नारायण राणे ह्यांनी अपेक्षेप्रमाणे काल काँग्रेसला रामराम केला. मुळात ते काँग्रेस सारख्या दरबारी राजकारण असणाऱ्या पक्षात १२ वर्षे कसे राहू शकले ह्याचेच मला जास्त आश्चर्य वाटते. राजीनामा देताना नेहमीप्रमाणे मी काँग्रेस आणि शिवसेना रिकामी करणार अशी दर्पोक्ती केलीच आहे. शिवसेना सोडताना मी शिवसेना संपवणार असे विधान त्यांनी केले होते. पण प्रत्यक्षात तसे न होता उलट सेनेनेच रत्नागिरी जिल्ह्यात राणेंना धोबीपछाड देऊन आपले बस्तान पुन्हा बसवले आहे. तर २०१४ च्या निवडणुकीत राणेंना कुडाळ विधान सभा मतदार संघात आणि त्यांच्या ज्येष्ठ चिरंजीवांना रत्नागिरी लोकसभा मतदारसंघात अस्मान दाखवले (लोकसभा निवडणुकीत मोदी फॅक्टर ची मदत झाली हे देखील खरे). आपल्याबरोबर शिवसेनेचे २५ आणि काँग्रेसचे १७ आमदार असून बऱ्याच जिल्यातील काँग्रेस पक्ष संघटना आपल्याबरोबर असल्याचा दावा त्यांनी केला आहे. इतकी ताकद राणे विरोधी पक्षनेते असताना देखील त्यांची होती असे वाटत नाही. काल पक्ष सोडताना देखील त्यांचे पुत्र निलेश राणे (कणकवलीचे आमदार) आणि समर्थक कालिदास कोळंबकर (वडाळाचे आमदार) त्यांच्या बरोबर न्हवते. ह्याचे कारण म्हणजे नारायण राणेंबरोबर उपस्थित राहिल्यास पक्षाने ह्या दोघांवर कारवाई केली असती. ती टाळण्यासाठी हे दोघेही अनुपस्थित राहिले. त्यामुळे त्यांच्यासोबत किती जण येतील ह्याची शंका आहे. कालिदास कोळंबकर देखील येतील असे वाटत नाही. राणेंची पुढची वाटचाल काय असणार ते लवकरच स्पष्ट होईल. पण समजा भाजपने त्यांना नाकारले तर त्यांचे आणि त्यांच्या पुत्रांचे राजकीय करियर संपल्यात जमा आहे.

http://www.thehindu.com/news/international/deranged-trump-will-pay-dearly-for-threat-says-kim-jong-un/article19733271.ece?homepage=true

किम जॉंग पिसाळला..

नक्सलवादाचा इतिहास आणि सध्य परिस्थिती यावर उत्तम भाष्य करणारा एक लेख.... Half a Century of India’s Maoist Insurgency अनेक नवीन गोष्टी लेखातून कळल्या... उदारणार्थ The first Communist Party of India (CPI) was formed in 1920 under the aegis of the Soviet regime at a meeting in Tashkent. Following India’s independence in 1947, when the Soviet apparatus supported the centrist Indian National Congress, the CPI followed suit. This led eventually to an acrimonious split, from which the Communist Party of India (Marxist) was formed 1964. The CPI(M) – now the largest overground communist party in India that pursues a more or less social democratic agenda – split over Soviet hegemony, but declared its distance from the Chinese Communist Party (CPC) as well and followed what it called “Communism with Indian characteristics. But within three years of that split, the CPC managed to engineer another. Led by a man named Charu Majumdar, this new group rejected elections and opted for Mao Zedong’s “protracted people’s war” doctrine. For example, in 2007, the Maoists played a key role in bringing down the 34-year run of the Communist Party of India (Marxist) as the ruling party of West Bengal. Involving themselves over a land acquisition dispute in Nandigram, Maoist guerrillas declared war on the Marxists and killed and drove members out of their homes in large numbers. This led to a landslide win for the opposition leader, Mamata Banerjee. The operation was led by famed guerrilla leader Mallojula Koteswara Rao a.k.a Kishenji. तसेच लेखामध्ये माओइस्ट ने ग्रस्त भागाचा सध्य स्थितीचा नकाशा आणि गेल्या १० वर्षातील मनुष्यहानी हि दिलेली आहे. हळूहळू हिंसाचार कमी होत चालला आहे आणि माओवादी च्या अधिपत्याखालील भाग कमी होत आहे हि आनंदाची बाब आहे.

मागील सरकारने गेल्या ७० वर्षात काहीच कामं केली नाही, तर मग ह्या मॅडम कशाच्या जोरावर शेजारील देशाला आत्मपरीक्षण करायला सांगत आहेत? http://m.economictimes.com/news/politics-and-nation/india-creating-it-network-all-across-the-world-pakistan-haqqani-network-sushma-swaraj-at-unga/amp_articleshow/60809284.cms

हे मी उगाच म्हणत नाही. हे देशाच्या पंतप्रधानांना समजत नाही, मग येतात असे घरचे आहेर. आता हा विडिओ पंतप्रधान, त्याचे अंधभक्त अणि त्यांच्या पक्षाच्या आयटी सेलवाल्यांना दाखवा. उच्छाद मांडलाय त्यांनी खोटेपणाचा.