मी नाही जाणत उगम तुझ्या दु:खाचा
तू पापी अथवा क्षण जगसी शरमेचा
प्रारब्ध तुझे वा आणी येथे तुजला
करुणेचा पाझर नाही चौकस इथला
नि:शंक निकट ये, हाती दे तव हात
या दु:खार्ता॑च्या देशी हाच प्रघात
परवलिची इथली एकच अनवट खूण
जरि जखम तुला, तरी माझे हृदय विदीर्ण
जरि भग्न तुझे कर, घडवू शिल्प अभंग
जरि कभिन्न वास्तव, बदलू त्याचा रंग
या निबिड अरण्यी, चल रचण्यास तराणे
आनंदवनाचे हेच ब्रीद, अन गाणे
आनंदवनाचे हेच ब्रीद, अन गाणे
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
1911
प्रतिक्रिया
5
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
खरोखर ब्रीद उतरले आहे कवितेत
खरोखर ब्रीद उतरले आहे कवितेत !
सुरेख!
आनंदवनात सतत सुरु असलेल्या मानवधर्मसेवेच्या व्रताची ऱ्हदयंगम अनुभूती! अभिनंदन!!
वाह!! फार आवडली..
वाह!! फार आवडली..
____/\_____
____/\_____
कवितेला प्रतिसाद देणाऱ्या सर्वांना...
धन्यवाद!