मूर्खांची लक्षणे !

नाही नाही...हुरळून जाऊ नका..हे माझं आत्मचरित्र नव्हे.आतमध्ये काहीही लिहिलं तरी नावं त्याला साजेसं देऊ नये इतपत समज आलीये एव्हाना.आता आत्मचरित्र नसलं तरी ही लक्षणं माझी आणि माझ्यासारख्याच इतर अनेकांची आहेत हे लक्षात येईलच! रविवारचा दिवस! म्हणजे झी सिनेमा आणि सेट मॅक्सवर अनुक्रमे हम आपके है कौन आणि सूर्यवंशम पाहण्याचा दिवस! त्यातल्या त्यात सूर्यवंशम हा कुठल्याही समीक्षेच्या पलीकडे पोहोचलेला सिनेमा आहे. भारताचे सरन्यायाधीश,तीनही सैन्यदलाचे प्रमुख आणि इतकंच नव्हे तर भारताचे राष्ट्रपतीसुद्धा काहीही करण्याआधी ज्यांचा सल्ला घेतात अशे तेजपुंज ठाकूर भानुप्रताप सिंग ह्यांचे तेजस्वी रूप सहन होईल तेव्हढ्या वेळ पाहायचे. आणि सहन न झाल्यास टीव्ही बंद करण्याची अथवा चॅनेल बदलण्याची गुस्ताखी न करता तिथून निघून जायचे एवढंच आपल्या हातात असते. त्यामुळे सूर्यवंशमविषयी अधिक लिहिण्याची माझी आणि वाचण्याची तुमची पात्रता नाही एव्हढं बोलून मी माझे दोन शब्द संपवतो. पण हम आपके है कौन का पाहायचा? पंचवीस वर्षातही फिटत नाही असं किती कर्ज आपण सुरज बरजात्याकडून घेतलंय? इथून मूर्खांची लक्षणं सुरु होतात. आता मूर्ख कोण हे ओळखण्याची जबाबदारी वाचकांची! ज्याकाळी आम्हाला MBA चा फुलफॉर्मही माहिती नव्हता अश्या काळी प्रेम MBA मध्ये अव्वल येतो काय अन लगेच त्याचा मोठा भाऊ त्याच्यासाठी देशातली सगळ्यात मोठी फॅक्टरी काढतो काय!! सगळंच अचाट! इथे आमचा मोठा भाऊ त्याची सायकलही चालवायला देत नव्हता.लगेच उतराई म्हणून प्रेम मोठ्या भावाचं लग्न लावायचा घाट घालतो. त्याच्या लग्नात स्वतःच सुद्धा सेटिंग लावतो. तेही वहिनीच्या सख्ख्या बहिणीसोबतचं! इथं चार-पाच भावंडांच्या लग्नाच्या पंगती वाढून झाल्या पण वरातीतली एक पोरगी येऊन बोलेल तर शप्पथ! ह्यांचं बरं असतं हो, ह्यांचा मोठा भाऊ छान छान चित्रं काढतो. मग ते दाखवून यांना मुली पटतात. आमच्याकडे मोठ्या भावाच्या गिचमिड्या अक्षरातली अन असंख्य चुकलेल्या गणितांची वही सोडून दुसरं असतेच काय दाखवायला? यांच्याकडे वहिनीच्या बहिणीला घेऊन येण्यासाठी आपल्या हिरोला गाडी घेऊन पाठवण्यात येते. एवढी सूट जर आम्हाला दिली असती तर आमच्या गल्लीतल्या पोरांनी त्याच रूटवर दिवसभर टॅक्सी ड्रायव्हर म्हणूनही काम केलं असतं! घरात स्विमिंग पूल, बाहेर मोठ्ठं क्रिकेट ग्राउंड इथपर्यंत ह्यांची श्रीमंती वगैरे एकवेळ मान्य आहे. पण ह्यांच्या बगिचातल्या क्रिकेट मॅचेस बघायला फुकटातले प्रेक्षक कुठून येतात? या असल्या भव्यदिव्य सिनेमांमध्ये ही एक गोष्ट आकलनापलीकडे असते. ह्यांच्या घरातले दिवाळी-दसरे साजरे करायला स्वतःच घर वाऱ्यावर सोडून सगळं गाव गोळा होते. असो. तर हे सगळं इतके वर्ष भक्तिभावाने पाहण्याचं एकमेव कारण म्हणजे ती !! तिचं येणं....तिचं बघणं..तिचं हसणं!! अहो एक काय असले हजार रविवार कुर्बान तिच्यावर!! (ती म्हणजे कोण हे फक्त चाणाक्षांच्या लक्षात येईल. कारण मागे एकदा मी असाच तिच्याविषयी बोलत होतो तर समोरच्याने ती म्हणजे प्रिया बेर्डे ना रे असं बोलून मला गार केलं होतं!) आणि तिची ही मोहिनी फक्त माझ्यावरच आहे असं काही नाही बरं का! ह्या सिनेमानंतर घराघरात 'निशा' जन्माला आल्या होत्या.ज्या घरात ह्यांच्या स्वप्नातला 'प्रेम' दिसेल तिथं आधी मोठ्या बहीण-भावाची सोयरीक जुळण्यासाठी ह्यांनी 'सोमवार' धरले होते. तशी ही पद्धत आपल्याकडे आधीपासूनच समाजमान्य होती. आपले मराठी सिनेमावालेसुद्धा ह्या सिनेमाच्या प्रेमात होते. अलका कुबलला घेऊन ह्या सिनेमाचा 'साटलोटं' नामक मराठी रिमेकही येणार होता असं ऐकून आहे. आपल्या सुदैवाने अलकाताईंना ह्या सिनेमासाठी वेळ मिळाला नसावा. असो. मुद्दा असा आहे की मी एकटाच मूर्ख होतो असं काही नाहीये. पण आता बस्स्स !! काल तीनशे अठ्ठ्यात्तराव्यांदा हम आपके है कौन पाहताना मला साक्षात्कार झाला. ह्याहून जास्तवेळा मी आता मूर्ख बनू शकत नाही. असा तडकाफडकी निर्णय घेण्यामागे कारणही तसंच आहे. सिनेमात शेवटी तिचा सोन्याचा हार योग्य ठिकाणी पोहोचवून ते कुत्रं हिरो बनतं बघा. त्याला श्रीकृष्ण तसा दृष्टांत देतो वगैरे सगळं ठीक आहे.पण कुत्र्याच्या हाती हार दिला कोणी?? तर तिनी!! अगं बाई, त्यांच्याच घरी चाललीस ना आता तू? मग दोन दिवसांनी दिला असतास हार वापस तर काय सोन्याला गंज चढला असता का?? नाही नाही..तुला प्रेमशीच लग्न करायचंय हे मान्य! किंबहुना तसं नसतं झालं तर आंम्हीसुध्दा तिकिटाचे पैसे अक्कलखाती जमा केले असते. आता तुझं लग्न जर सलमानशी होणार नसेल तर आमच्यासाठी मोहनीश बहल काय अन लक्ष्मीकांत बेर्डे काय...एकच!!! पण मुद्दा असाय की तुम्हीच म्हणता ना,"कन्व्हिक्शन का पैसा है बॉस!!". त्या बिचाऱ्या मोहनीश बहलने पत्र लिहून तुला शिस्तीत लग्नाविषयी विचारलं होतं ना? त्याच वेळी त्याला उत्तर पाठवायचं. मग तुझं पत्र हरवून त्याला शेवटच्या क्षणी मिळालं वगैरे 'मामाचं पत्र हारवलं' टाईप शेवट आम्हाला पटला असता ना!! पण तुमचं म्हणजे असं झालं की बारामतीत आघाडीच्या गप्पा करायच्या अन 'वर्षा'वर प्रेमाचे लखोटे पाठवायचे! म्हणजे तिच्या मुखवट्याआड आमच्यासारख्या निरागस तरुणांना मूर्ख बनवण्याचे धंदे वर्षानुवर्षे सुरु आहेत. या प्रकारात हा एकच सिनेमा आहे असंही काही नाही.त्या चोप्रा-जोहर-कपूर मंडळींचंही कर्ज फिटता फिटत नाही आमच्याकडून.ह्यांच्या सिनेमातला बाप, पोरगं नापास झाल्यावर त्याला युरोपच्या ट्रीपवर पाठवतो (सिनेमा DDLJ). आमच्या इथे पास झालो तरी शेगावच्या पलीकडे कधी पाठवलं नाही.(नापास झालो तर काय हे विचारूच नका!).कसंय की प्रत्येक गोष्टीत तुलना करणं बरोबर नसलं तरी आदर्श ह्यांनाच ठेवतो ना आम्ही.आता लग्नघरी काम केलं म्हणजे खूप सुंदर बायको मिळते अशी शिकवण शाहरुखनेच दिली आम्हाला. त्याने फक्त म्हणायचीच देर की लागलो आम्ही गल्लीतल्या प्रत्येक लग्नात पंगती वाढायला! पण शाहरुखने त्या लग्नघरातली नवरी आधीच पटवली होती हे कोण बघणार? ह्याच सिनेमात प्रीती (मंदिरा बेदी) नावाचं एक भयाड पात्र आहे. भयाड अश्यासाठी कारण ती आमच्याच पंथातली आहे. फरक एवढाच,की आपण फुकाचे कंदील लावत होतो हे तिला सिनेमाच्या शेवटीच कळते पण आम्हाला वीस-पंचवीस वर्ष झाले तरी अजूनही कळलं नाही. असो. ही मूर्खांची लक्षणे काही एवढ्यात संपणारी नाहीत. जोवर सिनेमा आहे आणि आम्ही आहे तोवर हे सुरूच राहणार! तूर्तास, हम आपके है कौन परत सुरु झालाय...ती सुद्धा आलीये..जरा बघून येतो!! --चिनार