अतिशय सुंदर भावपुर्ण ओळी...
आई काय आणि विठुमाउली काय.. आपल्या लेकरांची काळजी करतात.
त्यांचे ऋण फेडणे ही खुप अवघड गोष्ट आहे.
सुंदर... अजुन येवु द्या असेच..
आणि हो... वयात काही नसते असे कोणीतरी म्हटले आहे. नसेल म्हटले तर मी म्हणतो.
--अवलिया
नि:शब्द!
बर्याच दिवसांनी एक अत्यंत उच्च दर्जाची, प्रासादिक कविता वाचायला मिळाली आणि खूप खूप समाधान वाटले! मुमुक्षूराव, मी आपला ऋणी आहे!
आपल्या काव्याचा चाहता!
तात्या.
आनंद शोधताना फिरुनी इथेच येतो!
भेटीत माय तुझिया सुख दाटले जगीचे!!
भारी...
---
तुझ्याच आठवांचे गीत माझ्या मनात आई..
तीच चंद्रभागा सुरांची..अन तू माझी विठाई...
- शब्दमेघ
१ नो
अतिशय
+१
ह्म्म
आनंद
अप्रतिम..
आभार
सुंदर कविता
नि:शब्द!
अतिशय प्रासादिक रचना!
अप्रतिम..
आनंद शोधताना फिरुनी इथेच येतो