Skip to main content

कधी असे ...

लेखक मनीषा यांनी शुक्रवार, 06/02/2009 14:55 या दिवशी प्रकाशित केले.
कधी असे मलाही
वाटले होते
नभ हे मेघांनी
दाटले होते |

शिशिरात कसे
फूल उमलले होते
ओलावा शोधीत
मूळ पसरले होते |

भासले वळणावरती
कुणी थांबले होते
हात घेण्या हाती
मी ही चालले होते |

र्‍हुदयी या मायेने
गारुड घातले होते
सर्वस्वसही माझे
पणास लावले होते |

आत्म्यास मोहाने
असे जखडले होते
मार्गावरी माझ्या
काटे पसरले होते |

भय, लोभ, द्वेषा चे
रण पेटले होते
अंध अहंकाराने
चित्त गोठले होते |

कोलाहलात सार्‍या
गाणे हरवले होते
गर्दीने माणसाला
पुन्हा फसवले होते |

लेखनविषय:
वाचने 2729
प्रतिक्रिया 10

प्रतिक्रिया

बेसनलाडू शुक्रवार, 06/02/2009 14:59

कोलाहलात सार्‍या
गाणे हरवले होते
गर्दीने माणसाला
पुन्हा फसवले होते |
हे सगळ्यात जास्त आवडले.
काही कडव्यांमध्ये ओळींची वीण आणखी घट्ट बसली असती, तर मजा वाढली असती, असे वाटले. चू. भू. द्या. घ्या.
(सूचक)बेसनलाडू

सर्किट (verified= न पडताळणी केलेला) शनिवार, 07/02/2009 13:13

प्रकाशनापूर्वी जाणत्या लोकांकडून तपासून घेतल्यास अधिक उत्तम.

बाकी कविता ठीक.

-- सर्किट

अनिल हटेला शुक्रवार, 06/02/2009 15:02

सुंदर कविता !!!
अजुनही वाचायला आवडतील !!!

बैलोबा चायनीजकर !!!
माणसात आणी गाढवात फरक काय ?
माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..

मदनबाण शनिवार, 07/02/2009 13:06

कोलाहलात सार्‍या
गाणे हरवले होते
गर्दीने माणसाला
पुन्हा फसवले होते |
व्वा...

मदनबाण.....

:) ...रत तेये ताचवा ही टेलउ लाम्हातु व्वा.