Skip to main content

जागली स्पंदने नवी नवी

लेखक रातराणी यांनी बुधवार, 27/07/2016 12:02 या दिवशी प्रकाशित केले.

आमची प्रेरणा: स्पंदन, सांजवेळ, हृदय, अवचित, मन, मोहरणे वगैरे शब्द इकडून तिकडे गुंफले की आजकाल मराठी रोमँटिक गाणं तयार होतं.

बावरे प्रेम हे या पंचनाम्यात समीरसूर यांनी आधुनिक गीत लेखकांवर असे ताशेरे ओढलेले पाहून अंमळ डचमळून आले. त्याचा निषेध म्हणून लगोलग एक गीत लिहून काढले. हौशी आणि बरा आवाज असणाऱ्या कुणीतरी या गीताला आवाज देऊन मराठी रोम्याँतिक गाण्याच्या दुनियेत अजरामर करावे ही विनंती आणि समीरसूर यांना ते सकाळ दुपार संध्याकाळ मात्रेसारखे ऐकवन्यात यावे ही विनंती.

सॉफ्ट कोरस:

ला ला ला ला ला ला
ला ला ला ला ला ला
ला ला ला ला ला ला

जागली ह्रुदयात स्पंदने नवीs नवीs
साथ तुझी सख्या वाटते हवीs हवीs

लाउड कोरस:
ला ला ला ला ला ला

तुझा स्पर्श की मोहोर हा तनाs मनाs
गूज माझे कळे ओथंबलेल्या घनाs घनाs

लाउड कोरस:
ला ला ला ला ला ला

सांजवेळी सख्या का काहूर दाटते उरीs उरीs
का भास होती तुझे तू नसता जवळी तरीs तरीs

लाउड कोरस:
ला ला ला ला ला ला

मिठीत तुझ्या साजना बहरून आल्या जाईs जुईs
एक झाला आत्मा अता तुझ्यामाझ्या देहीs देहीs

लाउड कोरस:
ला ला ला ला ला ला

जागली ह्रुदयात स्पंदने नवीs नवीs
साथ तुझी सख्या वाटते हवीs हवीs

ला ला ला ला ला ला
ला ला ला ला ला ला
ला ला ला ला ला ला

काव्यरस

वाचने 7771
प्रतिक्रिया 31

प्रतिक्रिया

गूज माझे कळले ओथंबलेल्या घनाs घना
हे
गूज माझे कळे ओथंबल्या घना

असं करा. बाकी मस्त जमलिय भेळ. (दरवेळी काय जिलेबी? मग वेरिएशन म्हणून भेळ)


In reply to by उडन खटोला

सूचना पटली. सासं कुणी दुरुस्त करून देतील का प्लीज.


In reply to by रातराणी

बाकी भेळ किंवा दाबेली जे काय असेल ते मस्त आहे.
'गंप्या' आणि 'झंपी' हे शब्द मिस्सिंग !


In reply to by सस्नेह

थँक यू ग. पण सॉरी अगं ते गूज माझे कळे ओथंबल्या घनाs घनाs असं हवं. ते इकोसारखं कानात वाजत राहिलं पाहिजे. म्हणून प्रत्येक कडव्यात शेवटी तसे S S वाले शब्द घातलेत. तिथे हिरवीन कधी गालाला हात लावून अरेच्या गाल आहे होय इथे अशी चकीत झालेली दाखवायची, कधी कानाला हात लावून कानातल पडलं नाही ना असं तपासनारी तर कधी चक्कर येईपर्यंत गोल गोल फिरवायची अशी मी कोरियोग्राफी पण ठरवून ठेवली आहे. तुला कंटाळा आला असेल तर राहू दे आता. रिटेक करू आपण पाहिजे तेवढे.


In reply to by जव्हेरगंज

गंप्या च्या आवाजात- झंपी आठव तुझा येई मज क्षणा क्षणा
झंपी "-"-"-"- - गंप्या -"-"-"-"-"-"-"-


In reply to by अभ्या..

आणि हिरवीन नाही दिसली होय डोक्यावर ओढणी धरून सैरावैरा पळणारी?


In reply to by रातराणी

मराठी पिक्चरची हिरावीन हि इमॅजिन करणे सुद्धा त्रासदायक. हिरो निदान कॉमेडी तर करतात.


अंगावर काटा आला वाचतांना.. आपलं.. कस्ससं कस्ससं झालं..
मन मोहरून गेलं.. नाही बावरून गेलं..
कधी ह्याच्यावरून.. कधी त्याच्यावरून.. कुण्णा कुण्णावरून गेलं..
इश्श, जाऊ दे बाई...


मी चुकून "जंगली स्पंदने" वाचते आहे मगाचपासून.


In reply to by पैसा

तुमचा प्रतिसाद विडंबन काराना आमंत्रण आहे. :) एक मलाच सुचतय पण एस दादा रागवतात. =))


In reply to by रातराणी

अहो करा करा...थोडं झिंगाट लिहिलं की फर्मास तरतरी येते. एकदम कडक चहा पिऊन येते तशी... :-)

आणि असं झिंगाट लिहायला प्रतिभा लागत नाही असं थोडीच आहे. ;-)


In reply to by एस

सुचत नाहीये दादा आता :) जरा हलक फुलंक काहीतरी लिहून परत ट्राय करेन म्हणते. :)


ज ब रा!!! हसून जबडा दुखायला लागला. :-):-):-)

तेरे मेरे स्पंदन में, कैसा है ये बंधन, बावराना....
मैने नही जाना, तुने नही जाना...

एक मोहर जाये, दुजा खिलता ही जाये...एक मोहर जाये, दुजा...खिलता ही जाये
मलमली सांज में सखा बहकता जाये...
जैसे पापी हो कोई, ओ ओ, जैसे पापी हो कोई, पुराना...
मैने नही जाना, तुने नही जाना...

तेरे मेरे स्पंदन में, कैसा है ये बंधन, बावराना....
मैने नही जाना, तुने नही जाना...


In reply to by समीरसूर

वा वा समीरजी इसपे तो हम मस्त रुलानी मुजीक दे सकते है. इतना रुलायेंगे की लोग रो रो के रो रो के शर्ट की बाही को नाक पुसेंगे.


तो तुंदिलतनु स्वप्नील (स्वेटर मधे पोट लपवत) हे गाणे गात कोठार्यांच्या सुनबाईच्या मागे धावतो आहे असे दृष्य डोळ्या समोर उभे राहिले.

पैजारबुवा,


In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

मला उप प्रतिसाद द्यायचा सुचतं नाहीये पण या धाग्यावर सगळ्यांना दिला आहे. म्हणून हा पण ;)


In reply to by रातराणी

प्रत्येक वेळी उप-प्रतिसाद दिलाच पाहिजे असे नाही.
सर्वेभ्यो देवेभ्यो नमो नमः
सर्वेभ्यो ब्राम्हणेभ्यो नमो नमः
असे म्हणाले की काम होते. आपल्या शास्त्रात सगळ्या सोई आहेत.
पैजारबुवा,


In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

आम्ही सगळ्याचं शास्त्राचा अभ्यास कमी केला आहे. अद्न्यानातले सुख :)


आणि टक्याची माफी मागून (पहिला मान त्या शिषोत्तमाचा आहे)

आम्ची चार आण्याची दाद :

अलाउड कोरस:
ब्ला ब्ला ब्ला ब्ला ब्ला
ब्ला ब्ला ब्ला ब्ला ब्ला
ब्ला ब्ला ब्ला ब्ला ब्ला

टाकली गद्द्यात कवने काहीs काहीs
हात तुझे वाच्का (का) सारते बाहीs बाहीs

अलाउड कोरस:
ह्या ह्या ह्या ह्या ह्या

माझा हर्ष की मुजोर हा बाणाs बाणाs
तूज माझे कळे झोंबलेल्या खुणाs खुणाs

अलाउड कोरस:
ख्या ख्या ख्या ख्या ख्या ख्या

दरवेळी सख्या का बाजार उठतो धागाs धागाs
का खास होती दंगल तू नसता कधी जागाs जागाs

अलाउड कोरस:
हुर्र हुर्र हुर्र हुर्र हुर्र हुर्र हुर्र

पीठाने तुझ्या बावळ्या बिघडूल्या जिलब्या ठाईs ठाईs
ऐक अता आत्मा बोल तयारी बिना खरडणे नाईs नाईs

अलाउड कोरस:
ल्लु ल्लु ल्लु ल्लु ल्लु ल्लु

टंकली मुद्द्यात स्फुंटके धुरीs धुरीs
नको तुझी वा$हवा टोचते उरीs उरीs

अलाउड कोरस:
ह्याला लाह्या ह्याला लाह्या ह्याला लाह्या
ह्याला लाह्या ह्याला लाह्या ह्याला लाह्या
ह्याला लाह्या ह्याला लाह्या ह्याला लाह्या

नाखु लाहीवाला


In reply to by सतिश गावडे

कातरवेळ म्हणताना आमच्या गायिकेला जरा कात्रीत सापडल्यासारखं होत होतं म्हणून सांजवेळ हा सौम्य शब्द टाकला आहे.