Skip to main content

चो..पली ३

लेखक विनायक प्रभू यांनी शुक्रवार, 01/07/2016 15:29 या दिवशी प्रकाशित केले.
चो.. पली बोलतोय, जरा त्रास देतोय परत "ओ.के. नावाला जागायला पाहीजे रे परेशान अली" हॅ हॅ हॅ. मला एक सांग ९२% मिळवलेल्या मुलाचे आय.आय.टी चे चान्सेस किती? "पवई कॉम्प चा चान्स ०.००३ टक्के नॉर्मल- भारत भर असलेल्या १७ आयआयटी मधे कुठलीही स्ट्रीम ०.३ टक्के" अग्गायायाया. जे आयला म्हणजे तुला भेटायलाच पाहीजे. " हे सुद्धा 'च' च्या बाराखडीत अडकला नाही तर" .................. तो आत आला. बाबा सुद्धा बरोबर होते. १.५ एकर शेती करणारा बळी राजा. दुष्काळी भागातला. कर्ज बाजारी. आर्थिक अवकळा स्पष्ट दिसत होती. मुख्य शहरापासुन ६० किलोमिटर पत्र्याच्या शाळेतला. मराठी माध्यम,दहावी ९०% गणित ९९ सायन्स ९८ मिटींग ला बसलेल्या सर्वांना उत्सुकता होती. मी सरुवात केली, उभा राहीलो कडक सॅल्युट ठोकला, "सांग बाबा हे तु कसे काय केलेस"? काहीही नाही सर खुप अभ्यास केला आणि घराची परिस्थिती बदलायचीच होती काही ही इलाज नव्हता. त्याने बॅगेतुन रिझल्ट काढला. पहीला कागद-़जे. ई. ई मेन्स- इंडिया रँक २५० दुसरा कागद- जे. ई. ई. अ‍ॅड्वान्स-इंडिया रँक ३५० त्याने ३ रा कागद काढला, मेडीकल सी.ई.टी महाराष्ट्र रँक ३५० (नायर हॉस्पिटल नक्की) ही माहीती होम विझिट मधे कागदावर आलेले नव्हती. "बायॉलॉजी पण घेतले होतेस"? हो सर, वोकेशनल ची फी परवडणार नव्हती आणि क्लास तर शक्यच नव्हते. "How did he manage this" चीफ ट्रस्टी म्हणाले त्याने ४ था कागद काढला एआयपीमटी इंडीया रँक ४५० मी तर खुर्चीतन पडायचा बा़की होतो. सर्व ट्रस्टी हतबुद्ध. चीफ ट्रस्टी चे डोळे पाणावले. No more questions, no questions on financials, whatever he wants is sanctioned.बाळा तुला काय मदत पाहीजे ते सांग. पहील्या सेमिस्टर ला लागणारे ७० हजार सँक्शन झाले, चीफ ट्रस्टींनी माझ्या सारखाच कडक सॅल्युट ठोकला. ........ सहा महीन्याने त्याचा मेल आला. तो सर्व १७ आयआयटी मधे ९२ आला होता. अ‍ॅल्युमनी फंड मधुन त्या चे सर्व शिक्षण मोफत होणार होते, त्याला फाउंडेशन वर अवलंबुन राहण्याची गरज नव्हती. इंग्लीश मधे बोलायला आजही चाचपडणारा मुलगा खरगपुर आय आय टी मधे सर्व प्रोफेसरांचा लाडका झाला होता. ........ मला सतावणारा एक प्रश्न मी त्याला १५ दिवसांनी विचारला त्याने दिलेले उत्तर. सर, धाकटी चे शिक्षण, बाबांचे कर्ज, घराची परिस्थिती बघता मला १० वर्षे थांबायला परवडणार नव्हते म्हणुन आवड असुन सुद्धा मेडीकल केले नाही. कुणीही १०वी च्या मार्कांवर " पवई कॉम्प" म्हटले की मयुर आठवतो आणि कडा ओल्या होतात.
लेखनविषय:
लेखनप्रकार

वाचने 5525
प्रतिक्रिया 28

प्रतिक्रिया

अस्सल हिरे समजणार (आणि नेम्के शोधणार ही) कडक सलाम दोघांनाही (गुरू आणि शिष्य) अस्सल (काच) नाखु

मुलाला वाचायला देत आहे!

क्या बात है! ह्या लेकराची ही खरी जिद्द आणि त़ळमळ परिस्थिती बदलायची. ही आयुष्यभर अशीच राहो ह्या शुभेच्छा. वाचताना अंगावर काटा आला, खरेच.

प्रभूमास्तर हाच प्रश्न गेल्या भागात ईचारणार होतो. काहीच पैसा नाहीय पण अचाट बुद्धीमत्ता आहे अशांना पुढची शैक्षणिक स्वप्ने शक्य आहेत का सद्यकाळी, उत्तर मिळाले. आनंद झाला मनापासून

पुर्ण महाराष्ट्रात दर वर्षी असे सुमारे १०० मयुर असतात. पण मी एकटा ही माहिती पोचवणार कशी?

तुमची लेखमाला वाचतेय. मुलांची दहावी-बारावी ह्यातून हल्लीच गेल्यामुळे खूप जवळचा विषय आहे. अनुभव असल्याने बरंच काही उपयुक्त इथे शेअर करावेसे वाटत होते. इतक्यात तुम्ही व्यापक स्वरूपात ही मालिकाच सुरु केलीत हे खूप चांगले झाले. पालकांना खरच गरज असते. पुलेशु.

मयूरला शुभेच्छा! वडलांच्या कष्टांची जाणीव असलेला मुलगा योग्य ठिकाणी गेला याचा आनंद आहे.

चांगली लेखमाला सर. माझ्या मित्राचा मुलगा (थोड्याफार फरकाने अशीच परिस्थिती) खरगपूरला आयआयटी करतो आहे.

मयूरच्या अनुभव वाचतांना हळवा झालो. मास्तर, असं स्वच्छ आणि स्पष्ट लिहित जा. -दिलीप बिरुटे (प्रभु मास्तर भक्त)

मानलं मयूरच्या जिद्दीला. एक कडक सलाम.