तेरा नाम कागज पे उतारनेसे
अब डरसा लगता है
तय-ब-तय सारी याँदे ऐसे
खुलने लगती है
जैसे दर्याने अपनी
पोटली से हर रंग कि
सिपीया निकालकर
किनारेपें बिछा दि हो
.
फिर एक एक सिपी
खेालते जाओ
एक एक याद पिरोते जाओ
देखते देखते वो एक बेहद खुबसूरत
माला बन जाती है
उसे गौरसे देखो तो
फिर तेरी यादे
घिर के आती है
....
तेरा नाम कागज पे
उतारने से अब डरसा लगता है
|- मिसळलेला काव्यप्रेमी-|
(२७/०६/२०१६)
–--------------------------------------------------------
चाणाक्य यांचा भावानुवाद
आताशा टाळतोच मी शक्यतो
तुझं नाव लिहीणं
कारण नंतर फार पसारा होतो
तुझ्या आठवणींचा...
समुद्राच्या लाटा कश्या
शंख शिंपले उधळून टाकतात किना-यावर
तस्साच पसारा अगदी
एकेक शिंपला उघडायचा
आणि आठवणमोती वेचायचा आतला
आणि मग तयार होणारा तो मोत्यांचा सर
अजून जवळ आणून ठेवतो तुझ्या आठवणींना
अगदी तुझा श्वास जाणवण्याईतपत
म्हणूनच
.
.
.
.
.
आताशा टाळतोच मी शक्यतो
तुझं नाव लिहीणं
-- चाणाक्य
(०१/०७/२०१६)
ता.क. चाणाक्य यांचे धन्यवाद.
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
1838
प्रतिक्रिया
3
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
कविता आवडली
सुरेख आहेत दोन्ही कविता!
क्या बात है....