Skip to main content

सुरज (हिंदी-उर्दू रचना आणि तिचा अनुवाद)

लेखक मिसळलेला काव्यप्रेमी यांनी मंगळवार, 28/06/2016 15:25 या दिवशी प्रकाशित केले.
न जाने क्या है वहाँ जो सुरज रोज सुबह उठकर बिना थके दिन के चारो पहर की सारी सीढीया चढ के ऊपर चला जाता है --- फिर कुछ देर दुनिया की जानिब घूरता रहता है मानो कोई जंग जित ली हो --- कभी कभी लगता है अपने परछाई को हराने का जूनून सवार है उसपे --- ओ सुरज, तुम बडे कब होगे? |-मिसळलेला काव्यप्रेमी-| (२७/०६/२०१६) जानिब = दिशा ---------------------------------------------------------------------- (अनुवाद) असं काय ठेवलंय त्या तिथं, की हा सूर्य रोज म्हणजे अगदी रोज सकाळीसकाळी उठून जराही न थांबता, दिवसाच्या चारी प्रहरांचे जिने चढून हा असा जाऊन बसतो वरती. --- आणि मग थोडा वेळ बघत बसतो एकटक दुनियेच्या पसार्‍याकडे एखादी मोठ्ठी लढाई जिंकून आल्याच्या थाटात --- झपाटून गेलाय जणू स्वतःच्याच सावलीला हरवायच्या नादात --- ए सूर्या, कधी रे होणारेस तू मोठा? -- एस (२८/०६/२०१६) ता. क. : एस भाऊंना मनापासून धन्यवाद.
काव्यरस
लेखनविषय:

वाचने 2777
प्रतिक्रिया 13

प्रतिक्रिया

अनुवाद छान झालाय, पण मूळ रचनाच भिडली नाही. म्हणून अशी खास मजा घेता आली नाही. मिकासेठ, इतकं चांगलं वातावरण आहे, जरा आपल्या पोतडीतून वरीजनल काही येऊ दे...! -दिलीप बिरुटे

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

वरिजिनलच हाये वो....

मूळ रचना आणि अनुवाद दोन्ही मस्त. शेवटची ओळ खलास.

मस्त रे मिका, मला आवडली. चॅलेंजिंग आहे कविता. . "ए सुऱ्या, लका शाना बन कि आता" असं गावठी व्हर्जन टाकूसं वाटतंय. ;)

दोन्हीही रचना छान झाल्या आहेत. कधी मोठा होणार हा फार थेट प्रश्न होतोय. आणि तो देखील कुणालातरी उद्देशून. आणि आधीची रचना कथन केल्यासारखी आहे. शेवटच्या ओळीत स्वगत ही चालले असते. क्या जाने कब समझेगा, यूं कोई बडा नही होता....

In reply to by कवितानागेश

खरं तर तो प्रश्न सुर्याला उद्देशून नाहीच आहे. असो.

मस्त कविता ... कुठे तरी "विक्रम वेताळ"शी साधर्म्य जाणवले .

अपने परछाई को हराने का जूनून सवार है उसपे
हे जास्त अस्सल वाटतयं अनुवादात इथेच (आणि फक्त इथेच) काहीतरी निसटले आहे. नक्की शब्दात सांगता येत नाही. कविता सुरेख.

मस्त रे मिका. छानच लिहिली आहे.. अगदी मनापासुन.... पैजारबुवा,