~*~*~*~ साप ~*~*~*~

:) सोसायटीत सापांची चर्चा सुरू होऊन दोन-तीन दिवस झाले होते. एक दिवस हापिसातून घरी येतांना एक लै लै मोठ्या साहेबांच्या आईंनी (ललमोसाआ) मला थांबवलं. त्यांचं आणि माझं संभाषण - ललमोसाआ - "बहुत साप हो गये है. प्रसांतभैया कुछ करो". मी - (एकतर मी भैया नाही. मराठी माणूस आहे. आणि साप काय मी पाळून सोसायटीत सोडतो काय. कुछ करो म्हणजे?) आंटी बाजूवाले प्लॉट का काम चालू है. वो लोग खुदाई करते है तो अपने सोसायटीमे साप आते है. ललमोसाआ - बेटा (लक्षात घ्या - आधी भैया होतो) प्लॉट के मालिक को जाके कह दो बना ले अपना बिल्डिंग जल्दी से. मी - (बाजूचा प्लॉट ३/४ एकरचा आहे. किंमत कमीत कमी ४०-५० करोड असणार. माझ्यासारख्या दळभद्री माणसाने प्लॉट मालकाला असे सल्ले दिले तर तो नक्की मला घडी करून परत पाठवणार). आंटी ऐसा नही कर सकते. साप वो प्लॉटसे निकलके कंपाऊंड वॉल मे कुछ बिल है, उन बिलोमे छिप जाते है. ललमोसाआ - साप बिलोंसे ऐसेही बाहर नही निकलते. उसके लिए बीन बजानी पडती है. मी - (मी माझी अ‍ॅक्टिव्हा घेऊन गारूडी शोधत फिरतोय असं इमॅजिन केलं. आणि एखादा गारूडी नाही मिळाला / तो यायला तयार नसला तर मीच त्याची पुंगी दीड दोन तासाच्या भाड्याने आणून कंपाऊंड वॉलच्या बाजूला बिळं शोधून वाजवत बसलोय असं इमॅजिन केलं) :) सापांना काही उपाय नसतो हे माहित होतं. माझ्या गावाकडे साप दिसला तर लोक तो घरापासून लांब असला तर / घरा जवळ असेल आणि निघून जात असेल तर काहीच करत नाहीत. घरात घुसला तर मारावा लागतो. त्यात सप्टेंबर / ऑक्टोबर हा सापांचा मेटिंग पिरिएड असल्यामुळे पण ते बिळांतून बाहेर आले अशी एक शक्यता होती. पण लोकांना काय सांगणार. कोणीही भेटलं की तोच विषय असायचा. पार वैताग आणला होता पब्लिकने. इमेल मधे तोच विषय. मी कायप्पा वर नाही, पण कायप्पा वर पण तेच. शेवटी एकाने सांगितलं की रिपेलंट म्हणून थायमेट टाकून बघू. तसं केलं आणि नंतर सापाने काही दर्शन दिले नाही. सुटलो एकदाचा :)