पिंगा, बाजीराव मस्तानी, भन्साळी इत्यादी

महाराज जितके वंदनीय आहेत तितकेच बाजीराव पेशवे सुद्धा आम्हाला प्रिय आहेत. (संपादित)

आपण आपली किंमत नाही ठेवली तर काय उपयोग?

हे पटलं.

विरोध म्हणजे काय समजलेत...? उद्या कुणीही उठून मराठ्यांच्या अब्रूचे धिंडवडे काढेल ते चित्रपट-अभिव्यक्तिस्वातंत्र्याच्या नावाखाली गप बसून बघत राहायचं. साहेब, इथे कोणी त्याचं शीर कलम करायचा फतवा काढलेला नाहीये. 'आम्हाला हे पटलेलं नाही' असा साधा, सभ्य, सुसंस्कृत विरोध करत आहेत तर त्यालाही आपण नाक मुरडताय? वर कुणीतरी आतली खबर दिल्याप्रमाणे हा एन्डींग टायटल मामला असेल. मला चित्रपटात काय दाखवले याचे आता सोयरसुतक तर नाहीच, पण जास्त राग आता 'लोकांनी विरोधसुद्धा करू नये' म्हणणार्‍यांचा येत आहे. पुढचे अजिबात व्यक्तिगत घेऊ नका: समजा उद्या तुमच्या/माझ्या घराण्यावर कुणी चित्रपट काढला आणि माझ्या/तुमच्या आजीला वेश्या दाखवून कोठ्यावर कुल्ले हलवणार्‍या बाईंच्या रुपात दाखवले तर ती सिनेमॅटिक लिबर्टी म्हणून सोडून द्याल? त्यामध्ये आजीची भूमिका सनी लिओनने केलीतर चालेल का? माझ्या/तुमच्या घराण्यावर कुणीतरी चित्रपट काढतेय ना, ह्या हर्षोल्हासात हे माफ कराल? एखाद्याला पैसे कमवायचे आहेत म्हणून त्याने तुमच्या/माझ्या अब्रूचे धिंडवडे काढावे आणि आपण गप्प बसणार का? याच न्यायाने अखिल भारतात मराठी सत्तेचा डंका वाजवणार्‍या पेशवे कुटूंबाला आपलेच कुटूंब, त्यांची अब्रू ती मराठी अब्रू समजून इथे कोणी विरोध नोंदवत आहेत तर ते चुकीचे कसे? कि अब्रू वैगेरे झूट असते तुमच्यामते? भंसालीने काढलेला सिनेमा किमान अडीच हजार चित्रगृहांमधे किमान दोन आठवडे बघितला जाईल. त्यानंतर तो अगणित वेळा टीवीवर येईल. लाखो लोक हा सिनेमा बघतील. लक्षात घ्या हा काही एक रात पुरानी हवेलीमें टाइप डी ग्रेड चित्रपट नाही जो कुठे आला-गेला कळणारदेखील नाही. ९० नंतर जन्मलेली पिढी तसेही इतिहासासोबत फार सख्य ठेवून नाही आहे. त्यांना ह्या चित्रपटात दाखवले तेच सत्य वाटले तर त्याचा प्रभाव चुकीचा असणारच. भंसाली सुरुवातीस एक पाटी दाखवून मोकळा होईल की 'ये एक काल्पनिक कहानी है'. आधीच मराठी इतिहासाबद्दल इंग्रजांनी वाट लावून ठेवली आहे. त्यात भंसालीसारखे नतद्रष्ट स्वतःच्या धंद्यासाठी आणखी विकृती आणणार. अरे, चाललंय काय? तिकडे परदेशात बघा लोक कसे इतिहास जपतात म्हणून कोडकौतुक, इथे साध्या गोष्टींचा विरोध केला तरी बोंबाबोंब. माझ्यामते संपूर्ण चित्रपटाचा विरोध करायचा असेल तर महाराष्ट्रातून कुणीच चित्रपट बघायला जाऊ नये. त्याच्या धंद्यावर परिणाम होवो न होवो, पण मराठी लोक फालतू धंदे सहन करणार नाहीत असा संदेश गेलाच पाहिजे. गेल्या आठ दिवसापासून होत असलेल्या कुप्रसिद्धिचाही फायदा त्यास मिळू नये असे झाले तरच एवढ्या सगळ्या काथ्याकूट, विरोधाचा काहीतरी परिणाम झाला असे मानावे. मध्यंतरी सोनिया गांधीवर चित्रपट निघणार होता, इटलीची सुप्रसिद्ध (इफ यु नो वाट आय मीन) अभिनेत्री मोनिका बेलुची हिला सोनिया गांधी च्या भूमिकेत घेणार होते. पण मोनिका बेलुची हीची पुर्वकारकिर्दीनुसार असलेली इमेज सोनिया गांधींच्या आताच्या राजकिय इमेजशी म्याच झाली नसती म्हणून चित्रपट बारगळला. त्यामागे सोनियांचा बारटेंडर म्हणून असलेला पुर्वेतिहासही काँग्रेससाठी डोकेदुखी ठरला असता. कारण आपल्या कडे बार टेंडर, बारगर्ल, बार-डान्सर, कॉलगर्ल सगळे एकच समजले जाते. चित्रपट पाहून लोकांनी सोनियाला भलतेच समजले असते तर देशाच्या सर्वात मोठ्या सत्ताधारी पक्षाच्या सर्वोच्च महिला नेत्याबद्दल असा समज योग्य नसता म्हणूनही हा चित्रपट बंद करण्यात आला. आता बोला इथे सिनेमॅटिक लिबर्टीबद्दल बोंबाबोंब का झाली नाही? मी स्वतः एक कलाकार आहे, अभिव्यक्ति स्वातंत्र्य जपतांना कलाकारास सामाजिक भान असणे सर्वात जास्त आवश्यक आहे असे माझे स्पष्ट मत आहे. कारण हे स्वातंत्र्य त्याला त्याच समाजाकडून मिळत आहे हे लक्षात ठेवले पाहिजे. चित्रपट व्यावसायिक म्हणून भंसालीने पोर्नोग्राफीही करावी, कुणास न माहित असलेला खरा इतिहास खोदून खोदून तो मांडावा, कुणाचा विरोध नाही त्याला, पूर्ण स्वातंत्र्य आहे. पण समाजाच्या अस्मितांना वेशीवर टांगण्याचा हक्क कोणासही नाही. एका चित्रपटाने असे काय होईल असे विचाराल तर म्हणेन, काळ सोकावतो. त्याबद्दल चिंता आहे म्हणून विरोध.