जास्त नाही..
बहरलेल्या ताटव्या, एक कळी उमलू दे
जास्त नाही.. अस्तित्वाला थोडा तुझा बहर दे.
धगधगणार्या विस्तवा, एक निखारा फुलु दे
जास्त नाही.. प्रेमाला थोडी तुझी धग दे.
शहारलेल्या रात्री, एक प्रहर ढळू दे
जास्त नाही.. स्पर्शाला थोडा तुझा शहारा दे.
रंगलेल्या आभाळा, एक छटा खुलू दे
जास्त नाही.. आयुष्याला थोडा तुझा रंग दे.
तेजाळलेल्या पहाटे, एक किरण उधळू दे
जास्त नाही.. मृत्युला थोडे तुझे तेज दे.
वाह...
वाहव्वा! मस्सस्सस्त!
मस्त आहे!
आवडली.
वा वा!
अजून तरी जास्त नाही.....
_/\_ मी वाट पहातच होते :)
पैजारबुवा दंडवत घ्या..
हाण्ण तेजायला =)) =)) =))
गलतीसे मिस्टेक हो गया.
बस का पैजारबुवा. अब रुलायेंगे
टंकायला आलेलो ;)
मूळ काव्य
मस्त
जरूर! होऊन जौ द्या.
सपक आणि पांचट विडंबन झालेय
नोप. नाय जमल ;)
प्रत्येक अयशस्वी विडंबना मागे
अर्र्र्र्र्र्र...अस्स एक्दम
mala ekda tula bhetayche ahe
@टका मला ekda bhetayche aahe
या की...इतके कट्टे होतात
आहा..सुरेख.
धन्यवाद सर्वांचे!
नाही. पहाट अगोदरच तेजाळलीय तर
धन्यवाद! उधळू दे म्हणताना
शेफारलेल्या
classsss!!!!!!
सुंदर कविता!
मस्त जमलेय!
व्वा ! मस्त कविता !
धन्यवाद :)
वाह!