Skip to main content

कवितेवर केलेली कविता (विडंबन)

लेखक दमामि यांनी मंगळवार, 03/11/2015 10:20 या दिवशी प्रकाशित केले.

ही कविता वाचून , फार पूर्वी म्हणजे मी तारुण्याच्या उंबरठ्यावर असतानाआमच्या शेजारी रहाणाऱ्या कविता नावाच्या एका तरुणीची आठवण आली.

*****कविता*****
कविता म्हणजे माझ्या प्रेमजीवनाचे पहिले पान
कविता म्हणजे पिंजारलेल्या केसांचे सोनेरी रान
कविता म्हणजे ममता कुलकर्णीचे प्रतिबींब
कविता म्हणजे वाढणारे टिंब टिंब टिंब
कविता म्हणजे हलवत झोपवणारी खाट
(विदा सरकाईलो खटिया)
कविता म्हणजे भल्याभल्यांची लागलेली वाट
कविता म्हणजे सग्गळ्ळीकडून ब्युटीफुल्ल
कविता म्हणजे नेहमी हरवणारा सोनेरी डूल
(विदा बुगडी माझी सांडली ग, झुमका गिरा रे)
कविता म्हणजे ओष्ठद्वयीचा मधुर मेवा
कविता म्हणजे आठवणींचा अनमोल ठेवा...

काव्यरस
गरम पाण्याचे कुंड
लेखनविषय:
वाचने 9935
प्रतिक्रिया 46

प्रतिक्रिया

चांदणे संदीप मंगळवार, 03/11/2015 11:13

पार धुरळाच!

कविता म्हणजे ओष्ठद्वयीचा मधुर मेवा
कविता म्हणजे आठवणींचा अनमोल ठेवा...

हा शेवट म्हणजे सेफ Landing (अर्धचंद्र देता येईना राव!)

मांत्रिक मंगळवार, 03/11/2015 18:50

ब्रिलियंट माणूस आहे हा दमाम्या!
काय शब्दप्रभुत्व आहे बेट्याचं!!!

दमामि मंगळवार, 03/11/2015 19:15

मिपा वर नवीन आहात का हो? कारण कधीही कुणाचे आईबाप काढू नयेत असा इथला आलिखित नियम आहे.=))

टवाळ कार्टा गुरुवार, 05/11/2015 11:01

पुरुष आहे का स्त्री हे कळण्यळच पध्धत वेग्ळी अस्ते गुर्जी =))

अत्रुप्त आत्मा गुरुवार, 05/11/2015 11:32

हो का? बाळ टक्कु. मग व्यक्ति न दिसता नुसत्या नावावरून ओळ खायची (तूझी) पद्धत सांग.

पगला गजोधर गुरुवार, 05/11/2015 12:45

शिवाय त्याच बरोबर, व्यक्ति न दिसता, नुसत्या नावावरून, ती एक व्यक्ती आहे, का समूह/कंपू आहे, हेही ओळखण्याची खुण, जाणकारांनी सांगावी