जीवघेण्या बंदुकांच्या फैरी
फुटणारे बॉम्ब
जीवाच्या आकांताने पळणारे रेफ्यूजी
या सार्यांना समजावता येईल रे,
पण तू, एका कधीच न संपणाऱ्या समुद्रात
निघुन गेलास चिरविश्रांती घेण्यासाठी.
तुला कस समजावणार आता !!
खैर
शांत झोपलेल्या माझ्या छोट्या मित्रा कायम तसाच रहा
जिप्सी
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
1922
प्रतिक्रिया
7
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
ही कविता मी तुमच्या ब्लॉगवर
ही कविता मी तुमच्या ब्लॉगवर वाचलेली आहे. पण त्यासोबतचे छायाचित्र देखील द्यायला हवे होते. कारण त्याच्याशिवाय कवितेचा नीट अर्थबोध होत नाही.
छायाचित्र डकवण्याचा प्रयत्न केला
In reply to ही कविता मी तुमच्या ब्लॉगवर by मांत्रिक
छायाचित्र डकवण्याचा प्रयत्न केला होता मी जमले नाही मग फक्त कविताच पोस्ट केली.
तुमची बारिश की मेमरी अजून आहे
In reply to छायाचित्र डकवण्याचा प्रयत्न केला by महासंग्राम
तुमची बारिश की मेमरी अजून आहे हो लक्षात! खूप खूप आवडलेली कविता मला.
ही पण कविता म्हणून चांगली आहे. पण छायाचित्रासहित वाचल्यास एकदम धक्का बसतो. एकदम हृदयाच्या तळापासून काहीतरी कळ निघते.
धन्यवाद मांत्रिक
In reply to तुमची बारिश की मेमरी अजून आहे by मांत्रिक
धन्यवाद मांत्रिक, अशीच मंत्रणा करत रहा…. :)
टोचली
टोचली
:(
:(
:(
:(