Skip to main content

वांझ

लेखक यमन यांनी बुधवार, 02/09/2015 09:09 या दिवशी प्रकाशित केले.

ही कथा मी " श श क " स्पर्धेसाठी लिहायला घेतली होती . शब्दसंख्या अंदाज न आल्यानी अंमळ गंडली होती.
पण आता कुठले शब्द उडवू तेच समजेनासं झालंय.
वांझ
सूर्य झाडाच्या पायाशी पेटायचा आणि कमरेशी विझायचा ;रोज ;रोज ;गेली कित्येक वर्ष . त्याचं झाडाला कसलं अप्रूप असणार ?
स्वतःचा अपूर्ण ;शुष्क ; जमिनीत खोलवर रुजलेला संसार घेऊन झाड जगत होतं . जगण्यात कुठला सोहळा नाही ;मरणही येत नाही .अगदी एकटं .
पानं ;फुलं ;फळं एवढंच काय पावसाळ्यातलं शेवाळ पण झाडावर बहिष्कार टाकून होतं .
गर्भारिणी ; पहिलट करणी झाडाची वाट शक्यतो टाळायच्या . पार लांबून जड पावलांनी जायच्या ; पण तीठा चुकवायच्या .
नाही म्हणायला एक झाडापेक्षा म्हातारी कातकरीण बऱ्याचदा खुरडत खुरडत झाडाशी यायची .
झिजलेल्या अशक्त नखांनी बुंधा खरडायची . कधी कधी काही माही बोलायची . क्वचित जनावरासारखी भेसूर रडायची .
एकदा अशीच रडता रडता झाडापाशीच मेली . झाडावरचे ओरखडे तसेच ठेऊन ,स्वतः च्या नखा बरोबर झाडाचा अंश घेऊन गेली .तेंव्हा पासून झाडाच्या जागेला "वांझेचा तीठा "म्हणतायेत .
जाता जाता एक वांझ तशाच दुसऱ्याला स्वतःच नाव देऊन गेली .
पुढच्या कैक पिढ्या हे नाव पुसू शकणार नाहीत .
कित्येक अष्टपूत्रा ;सौभाग्यवतींना जमणार नाही इतकं चिरंतन .
झाड अजूनही उभं आहे . म्हातारीच्या चितेला सुद्धा आपला उपयोग झाला नाही ह्याची खंत बाळगत .
एखादा हळवा मुसाफीर ; कधीतरी तेल पणती ठेवेल ह्याची वाट बघत .

लेखनविषय:
लेखनप्रकार
वाचने 5723
प्रतिक्रिया 34

प्रतिक्रिया

मांत्रिक बुधवार, 02/09/2015 09:36

विरामचिह्नं तेवढी सुधारा. फार घोळ आहे त्यांचा.
बाकी पहिल्या वाचनात जाणवलं नव्हतं. पण आवडल्यामुळे पुन्हा वाचायला घेतलं, तेव्हा लक्षात आलं.
कथेवर काय मंत्र वगैरे टाकलात का हो?;)

प्यारे१ बुधवार, 02/09/2015 13:26

+११११
थेट पोचणारं प्रभावी लेखन.

बाकी शशक चा नाद आपल्याला झेपत नाहीच्च नाहीतरी. काय ओ बजरुभौ? ;)
-स्मरणशील

एस बुधवार, 02/09/2015 12:34

कथा परिणामकारक आहे. ह्यावर एक तर दीर्घकथा व्हायला हवी किंवा अतिशय कमी शब्दांत शतशब्दकथेसारख्या फॉर्मॅटमध्ये लिहिली जावी.

डॉ सुहास म्हात्रे शुक्रवार, 04/09/2015 16:10

+१

हे वाक्य त्या कथेचा परमोच्च बिंदू आहे.

ताकदीची लिखाणशैली आहे तुमच्याकडे. लिहीत रहा.

जव्हेरगंज बुधवार, 02/09/2015 19:58

बोजड वृक्षाची व्यथा पोहोचली.
चहुबाजुंनी पाना-फुलांसारख्या विखुरलेल्या 'अवतरणचिन्हां'सकट काळजाला भिडली.

इस्पिक राजा गुरुवार, 03/09/2015 17:45

शतशब्दकथेचा सोस नकाच धरु. आहे या शब्दात परफेक्ट लिहले आहे. शतशब्दकथा हा वेगळा फॉर्मेट आहे पण त्याला लिमिटेशन्स आहेत. भावन पोचवण्यासाठी शब्दांची मर्यादा बर्‍याचदा त्रासदायक ठरु शकते.

चौथा कोनाडा शुक्रवार, 04/09/2015 00:18

परिणामकारक लेखन ! उत्कृष्ट वातावरण निर्मिती !

कथा आवडली. शुद्धलेखन व चि न्हे या कडे लक्ष द्या

मिपा दिवाळी अंक 2015 sसाठी जरुर लिहा: वाट पहात आहे अश्याच दमदार दीर्घ लेखनाची ! .

तुडतुडी शुक्रवार, 04/09/2015 15:21

उत्सवी अंक असल्यामुळे दु:खी, सणाच्या दृष्टीने अप्रिय, किळसवाणे, मृत्यूशी संबंधित, थेट शोकांतिका असे प्रकार कृपया न पाठवल्यास बरे.असं म्हन्तायेत सं मं

चौथा कोनाडा शनिवार, 05/09/2015 21:32

अर्थातच .........!
"अप्रिय, किळसवाणे" हे असले तर एरवी ही लिहु नये. आणि दिवाळीच्या अंकाचं म्हणाल तर विषयाचे वैविध्य तर हवेच !
चिवडा, चकली, लाडु या फराळाच्या व्हरायटी सारखाच मिपाचा दिवाळी अंक असणारच!