[स्पर्धेसाठी नाही] - शतशब्दकथा (सिक्वेल) : गणू नाटयस्पर्धा गाजवतो.

भाग पहीला : गणू "आई, मी शाळेत जाणार नाय" गणू रडत सांगत होता."पोरं मला जाडया जाडया चिडवत्यात. आणखीन मी आन समोरची सरस्वती जोडीनी शाळेत निघालो का पोरं गण्या गणपती ढेर चमकती गण्याची बायकू सरस्वती असं वरडत्यात." "बरं मी सांगते गुर्जींना पोरांना सांगायला." गणूची आई. "पण मीच का जाड? " "ते देवाच्या हातात असतं बाळा.” आईनी गणूची कशीबशी समजूत काढली. संध्याकाळी गणू आनंदाने ओरडतच घरी आला. "आई, पुण्याला बाल नाटय स्पर्धा हाये. गुर्जी म्हंटले आपल्याला तब्येतवान राजा पायजे. आख्ख्या वर्गात माझीच निवड झाली.” "अरे वा! आता देवावर राग नाय ना तुझा? " "नाय" असे म्हणून गणूने दप्त्तर फेकले आणि आळीतल्या मित्रांना सुवार्ता सांगायला धूम ठोकली. ============================================================================= भाग दुसरा : गणू नाटयस्पर्धा गाजवतो. "गणूची आई, गणूनी कमाल केली चक्रमादित्य राजाच्या भूमिकेत! ऐनवेळी त्यानी त्याच्या मनाने भर टाकून खूप धमाल आणली. पहिलं बक्षिस पटकवलं पोरानी!" पुण्यातील बालनाटयस्पर्धा आटोपल्यावर गुरूजी घरी येऊन गणूचं कौतुक करत होते. गुरूजी गेल्यावर तायडीने जाम उत्सुकतेने विचारले, "गण्या, सांग ना, तू मनानी काय केलं?" "अगं मला कोणचीच तुमान बसंना.मंग गुर्जींनी निघताना घाईघाईनी त्यांच्या जुन्या कपडयांच्या गठुडयातून एक पायजमा घेतला. नाटक सुरू झालंन पायजम्यात लई चावायला लागलं. माझ्या एका हातात उपरणं आन दुसरा हात तलवारीवर! खाजवणार कसं? मंग मी वाकडंतिकडं तोंड करून स्टेजवर उडया मारायला लागलो. परिक्षकांना आन प्रेक्षकांना वाटलं राजा चक्रमपणाच करतोय.नाटक संपल्यावर पयला पायजमा काढला. च्यामारी ढेकणं निघाली तेच्यात!" गणू.