[शतशब्दकथा स्पर्धा] देवकी

+0
लॉजीक पटल नाही.
मंजे मुल माहेरी दत्तक देणे आणी पुन्हा त्यांच्यासाठीच काम करायच.

+१

Vegalaa vishay

जन्माला तुझ्या घरात येऊन वाढायला माझ्या घरात जावा ! "

दुसर्‍या दिवशी सर्व देवताना साधा नमस्कार केला आणि श्रीकृष्णापुढे मात्र डोके आपटून बोलली ..

' ये रे माझ्या बाळा ! '

माझ्या बापाला चारही मुलीच . बाकी तीन बहिणीनाही तीन मुलीच . मला मुलगा झाला तर तो माझ्या बापाला दत्तक देवून मी संसारातून बाहेर पडुन माहेरच्यांच्यासाठी नोकरी करणार.

"मुलगा व्हावा. कृष्णासारखा व्हावा !

एकवेळ नवरा आणि सासरची मंडळी (पुरोगामी दृष्टीकोण ठेऊन) मुलगा हवा म्हणून मागे लागत नाहीत, माहेरच्यांनाच मात्र मुलगा होऊन हवा असतो. जमल्यास मुलगा माहेरी वडीलांना दत्तक देणे हि तशी जुनीच प्रथा आहे. या कथेत बदलत्या समाजाच एक वास्तव आल नाहीए मुलगा झाला नाही तर माहेरची मंडळी प्रसंगी जावयालाही दोष देतात (शिक्षणाचा परिणाम अजून काय ? ! :) ) हे ही पाहीलय.

' हे बघ बाजारात भाजीवालीच्या दुकानात होतं ' बायको उत्साहाने बोलली.

मुरलीधर श्रीकृष्णाचं चित्र असणारं पोस्टर होतं ते . दोन चार ठिकाणी फाटलेलंही होतं.

भिंतीवर गणपती , लक्ष्मी , हनुमान होतेच. त्याच रांगेत हेही चिकटलं . मुंबईमधील भाड्याच्या घरात पितळी देव आणि देवघर ही मिजास कशी चालणार ?

पण या पहिल्या ओळींमधेय लेखक दादांना काय म्हणायचय हे समजंल नाही.

+१

+०

काहीही हां दादाश्री

माझ्या बापाला चारही मुलीच.बापाला चार मुलीच असतील तर पात्र मुलगी असणार
' हे बघ बाजारात भाजीवालीच्या दुकानात होतं ' बायको उत्साहाने बोलली.बायको असेल तर पात्र मुलगा असावा
लेखक( पात्र) मुलगा आहे कि मुलगी?
गोंधळ होतो आहे?
अज्ञानाबद्दल माफ करा

नाही आवडली .

पूर्वी असे झाल्याचे ऐकिवात आहे, म्हणजे मूल माहेरी दत्तक देण्याचे...पण काडीमोड घ्यायचा हे थोडे unexplained वाटले...कदाचित पुढील भागात कळेल!

+२११

+१

कथा समजली नाही.

कट्ट्याला आलात आणि कथा उलगडून सांगीतलीत तर उत्तम.

तोपर्यंत....

+०.५

दादा, ही कथा शतशब्दकथेच्या format ला योग्य वाटली नाही. हिचा आवाका खूप मोठा आहे. हे म्हणजे पंजाबी लस्सी कटींग चहाच्या ग्लासमध्ये देणं झालंय.

कथेच्या लेखकावर कधीही कथा समजाऊन देण्याची वेळ येऊ नये! ते लेखकासाठी फार त्रासदायक असते, हा अनुभव मी घेतलेला आहे.
शहाणपण यातच असते, की कथा किंवा कविता ह्यांच्या अर्थाचे चर्वितचरण, लेखकाने चुकून देखील करू नये. कितीही उकसावले तरी!
ज्याना नाही समजले, त्यांचा तोटा! आपल्याला काय? म्हणून मजा बघत रहावे!

अजून खुलवता आली असती... पुलेशु