Skip to main content

[शतशब्दकथा स्पर्धा] बॉक्सर

लेखक यमन यांनी बुधवार, 05/08/2015 13:11 या दिवशी प्रकाशित केले.

हरलो की बाप दात ओठ खाऊन हाणायचा.
त्याच्या पुढे इतर स्पर्धकांचा मार काहीच वाटायचा नाही .
बाप स्वतः नावाजलेला बॉक्सर ;त्याच्या मते तो पोराला घडवत होता .
आजचा सामना महत्वाचा होता ;बापानी खूप पैसे लावले होते . हारून चालणार नव्हते .
पहिल्या राउंडला लीड घेतलं ;पण समोरच्याला मारताना ताकतच येत नव्हती .

समोरचा चेवून हाणत होता, बापासारखाच . मी गुमान मार खात होतो . बाप खूष .त्याचा रेट वाढत होता . मी जिंकणार हे त्याला नक्की माहित होते .
आणि एकदाचा वार जिव्हारी लागला आणि मी कोसळलो .

थडग्यात आई शेजारी शांत पहुडलोय .माझ्याकडे आई कौतुकानी बघतेय ….
मी तीला लहान भावा वर शेवट पर्यंत हात न उचलण्याचे वचन पाळले म्हणून !!!!!

वाचने 6409
प्रतिक्रिया 43

प्रतिक्रिया

अत्रुप्त आत्मा बुधवार, 05/08/2015 13:15

टच्ची ! +१

नितिन५८८ बुधवार, 05/08/2015 13:16

खूप छान

रातराणी बुधवार, 05/08/2015 13:18

+१

नितिन५८८ बुधवार, 05/08/2015 13:18

+२

नाव आडनाव बुधवार, 05/08/2015 13:19

+१

dadadarekar बुधवार, 05/08/2015 13:21

.

ब़जरबट्टू बुधवार, 05/08/2015 13:30

जबरा !

प्यारे१ बुधवार, 05/08/2015 13:35

+१
आरारा.
(ह्याचा सीक्वल असेल? काय?)

प्यारे१ बुधवार, 05/08/2015 13:35

+१
आरारा.
(ह्याचा सीक्वल असेल? काय?)

डॉ सुहास म्हात्रे बुधवार, 05/08/2015 23:39

+१
कलाटणी साठी विशेष अभिनंदन !

फक्त "आई शेजारी" आणि "भावा वर" हे या कथेच्या संदर्भात दोन-दोन वेगळे शब्द नाहीत, त्यामुळे वाचताना थोडे अडखळायला होते. ते "आईशेजारी" आणि "भावावर" असे करून इतर ठिकाणी दोन शब्द वाढवता आले अधिक चांगले होईल.

यमन बुधवार, 05/08/2015 23:45

चूक कशी दुरुस्त करता येईल ते बघतो

माम्लेदारचा पन्खा बुधवार, 05/08/2015 23:41

घरातच मारतात काय एकमेकाला??? हे वाचून एक पक्ष आठवला...

प्रदीप साळुंखे बुधवार, 05/08/2015 23:52

शेवटी ट्विस्ट हाय कि!
बरं हाय!

अनन्त अवधुत बुधवार, 05/08/2015 23:52

+१

राघवेंद्र गुरुवार, 06/08/2015 00:38

+१

स्रुजा गुरुवार, 06/08/2015 01:25

+ १

आगाऊ म्हादया गुरुवार, 06/08/2015 05:59

+१

अजया गुरुवार, 06/08/2015 07:26

+१

प्रीत-मोहर गुरुवार, 06/08/2015 08:29

+१

अमृत गुरुवार, 06/08/2015 08:31

+१

असा मी असामी गुरुवार, 06/08/2015 08:48

+१

खटपट्या गुरुवार, 06/08/2015 09:02

+१

मुक्त विहारि गुरुवार, 06/08/2015 09:21

+१

नाखु गुरुवार, 06/08/2015 10:14

सत्य हे अद्भुत आणि विस्मयकारक !!!

पगला गजोधर गुरुवार, 06/08/2015 10:20

माझ्या क्रीडाविषयक शशक नंतर, दुसरी क्रीडाविषयक शशक पाहून बरे वाटले.

भुमन्यु गुरुवार, 06/08/2015 10:58

भारी आवडली

जडभरत गुरुवार, 06/08/2015 11:23

+१

चिगो गुरुवार, 06/08/2015 11:32

आवडली.. प्रेरणा 'ब्रदर्स' ह्या आगामी चित्रपटाची वाटतेय..

अविनाश पांढरकर गुरुवार, 06/08/2015 11:57

+१

नागेश कुलकर्णी गुरुवार, 06/08/2015 12:33

+१

तुमचा अभिषेक गुरुवार, 06/08/2015 12:55

आवडली :)

माझीही शॅम्पेन गुरुवार, 06/08/2015 13:47

मस्त कथा +१

द-बाहुबली गुरुवार, 06/08/2015 13:56

वा भावाने भावाला मारले ते पण कधीच हात न उचलायचे स्वेछ्चा बंधन असताना.. ते सुधा माँ का वचन ही उसका शासन है हा नियम पाळण्यासाठी ? कथानक ऐकुन धन्य.. धन्य.. धन्य जाहलो... १९७० ते १९८० चे दशक फार जिवंतपणे उभे केलय... लेखनशैली दमदार (१०० शब्दाना ही पावती देताना बरेचदा लाज वाटतेच तरीही.. असो.) कथेच्याबाबत मात्र कपाळावर हात मारुन घेतल्याची स्मायली कल्पावी.

पैसा शनिवार, 08/08/2015 11:14

लेखनशैली चांगली आहे, पण कथानक फारच मेलोड्रॅमॅटिक वाटते. मनमोहन देसाई सिनेमासारखे. याला +१ द्यावे का याचा निर्णय करता येत नाहीये.

पाटील हो गुरुवार, 06/08/2015 14:55

+१

gogglya शुक्रवार, 07/08/2015 17:35

+१

बहिरुपी शुक्रवार, 07/08/2015 20:28

+१

तीरूपुत्र रविवार, 09/08/2015 11:14

+१