[शतशब्दकथा स्पर्धा] पदार्पण

संपलाचकी खेळ आता, शेवटचीच विकेट, शेवटचे दोन चेंडू, चारच धावा जिंकायला.... बॉलर शॉर्ट टाकणार अशी
शंका येऊनच फलंदाजाने मारलेला हुक हुकलाच! चेंडू बॅटच्या टोकाला लागून उंच उडाला, पहिल्यापासून चेंडूवरचं नजर
खोवलेला तो, डीप लाँग ऑनसर्कलवरून पुढे पळत येताना मैदानावरची सर्वात महत्त्वाची व्यक्ती झालेला, निदान त्या
क्षणापुरती, श्वास रोखलेल्या स्टेडीअमच्या अपेक्षा शिगेला….पदार्पणाच्या सामन्यातील 'द कॅच' घ्यायचाच, फ्लडलाईटने डोळे खरवडले तरी…अफलातूनरीत्या शरीर झोकून देत घेतला.…एकदम हीरो झाल्याच्या उन्मादातून त्याने भानावर येवून कॅप्टनकडे पाहिलं, सकाळी
त्याच्या खांद्याभोवती हात टाकून धीर देणारा कॅप्टन, भर मैदानात त्याला ओरडत होता "भोसxीके जल्दीसे थ्रो
कर "…. स्टेडीअमच्या गोंगाटात तीनच शब्द त्याने ऐकले " *** ## ****वो नोबॉल था **** ## "

वाचने 6168

प्रतिक्रिया 26

प्रतिक्रिया

हा हा..

शब्दानुज शनिवार, 01/08/2015 13:18

दिलेल्या शिव्या मोजायच्या की नाही ???

ख्यिक्!

एस सोमवार, 03/08/2015 17:03

विनोद कांबळी आठवला.

कडक.

द-बाहुबली सोमवार, 03/08/2015 17:09

कथा आवडली. शतशब्द कथा अपार अतिव वेदनेच्या मांडणीशिवाय लिहलीच जात नाही असा जो खुळचट भ्रम निर्माण झाला आहे त्याला सुरेख छेद दिला आहे... म्हटलं तर मिश्कील म्हटलं तर... करुण :)

+१

बोका-ए-आझम सोमवार, 03/08/2015 20:32

हेच म्हणतो. चेतन शर्माला आम्ही त्या ऐतिहासिक सिक्सरनंतर घातलेल्या शिव्या आठवल्या.

+०

गौरी लेले सोमवार, 03/08/2015 17:16

+०

कथा ठीक आहे , काही तरी खास होईल असे वाटले होते शेवटी पण तसे काही होत नाही , हे शतशब्द कथा मधे चालते का ? ह्या प्रश्नाचे उत्तर माहीत नाही , म्हणजे लघुकथा ही निर्णयाप्रत येणारी असली पाहिजे ना ? की अशी ही चालते ?