अनुभव - विवियाना - राजधानी - पोट बिघडणे

माहिती शेअर केल्याबद्दल धन्यवाद. तुम्ही याबाबत कुठे तक्रार नोंदवली का?

बाप रे! आभारी आहे वेल्लाभट साहेब सावध केल्याबद्दल.
असो मी पैला!!!

जमल्यास तक्रार करा...

अवांतर : मला तिथले जेवण कधी आवडले नाही... आमच्या इथे असलेले त्यांचे रेस्टॉरंट कधीच बंद झाले !!

माझाही मागील दोन वर्षातला अनुभव असाच आहे, पण इथल्या उपहारगृहांच्याबाबतीत!
अगदी मोजकी ३ हाटेले आहेत जिथे खाल्ले तर चालू शकते. इतर ठिकाणी खाल्ल्यास पोट बिघतेच! सध्या, म्हणजे गेले एक वर्ष बाहेरचे अन्न खाणे जवळ्जवळ बंद आहे. म्हणजे आम्ही आपणहोऊन जात नाही. (कोणी गेट टुगेदरला बाहेरून अन्न मागवल्यास मोजके खाते व औषधे घेते). त्यामुळे बाहेरील कामास जायचे असल्यास बर्‍याच मर्यादा येतात. तास दोनतासांच्या अंतरावर जायचे असल्यास पूर्वी कुठेतरी खाणे व्हायचे. आता तसे नाही. सकाळी न्याहरी झाल्यावर आधी स्वयंपाक करून डबे बांधून घेते. संध्याकाळी पाच ते साडेपाचपर्यंत कोणत्याही परिस्थितीत परत येऊन संध्याकाळचा स्वयंपाक होतो. आता असे केल्यावर तब्येतीला फायदे लगेच दिसले. माझे पाच किलो वजन कमी झाले व नवर्‍याचेही असे चारेक किलो कमी झाले. तोटा असा आहे की बाहेचे आता काहीच सोसत नाही. गाडीत घरी फिल्टर्ड पाण्याच्या बाटल्या, खराब न होणारी स्नॅक्स असतातच पण डबे बांधून घेण्याचे बंधन आले. फायदे जास्त आहेत पण स्वयंपाकाचा कंटाळा करून अजिबात चालत नाही. एकदम आजीबाई झाल्यासारखे वाटू लागले आहे. डिसेंबरात झालेल्या अनाहिता कट्टयालाही घरचे कुकींग होते ते मला मानवले. सगळ्या तपासण्यांमध्ये कोणतेही इनफेक्षन वगैरे आढळले नाही. आता डॉ. ना प्रश्न पडलाय की काय करावे? यावर आयु. औषधे मस्त मानवतायत, मात्र ती अनेक महिने घेत बसावे लागते पण आपल्याला आता आहे हा प्रश्न तर ते करायचे. मुलाचे बाहेरचे खाणे आपोआप कमी झाल्याने तो वैतागतो. ;)

तोटा आसा आहे की आता बाहेरचे काहीच सोसत नाही.:-
म्हणून तर आम्ही चरण्याचे बाबतीत निर्बंध पाळत नाही.

लई लाड केले न स्वतःचे की हमखास त्रास होतोच!!!
त्यापेक्षा काळजी न करता चरत रहावे. शेवटी पोट पण हार मानते.

बोअरवेलचे पाणी मिक्स करून वापरतात का?

माझाच अनुभव लिहिल्यासारखे वाटते आहे.आजच हाॅस्पिटलमधुन डिस्चार्ज मिळाला.
रविवारी डोंबिवलीला लिजेंडमध्ये कतारहुन आलेल्या स्वरासाठी कट्टा आणि घरच्या लोकांचा अधिक महिन्यासाठी यायचा आग्रह म्हणून दोन्ही एकाच ठिकाणी जमवुन पटकन घरी जाईन असे ठरवले होते.
लिजेंड डोंबिवलीतले नामांकित हाॅटेल आहे.त्या दिवशी मात्र तिथे मिल्कशेक प्यायलाने मला आणि भाच्याला प्रचंड फुड पाॅयझनिंग झाले.उलट्या जुलाब न थांबल्याने डिहायड्रेशन होऊन हाॅस्पिटलमध्ये अॅडमिट व्हावे लागले.तीन दिवसात अगदी हाल झाले.अजून बरी होतेच आहे.
मीही यावर लिहिणारच होते.बाहेरचे खाताना, विशेषतः न शिजवलेले,कच्चे,दुग्धजन्य पदार्थ यांना अजीबात हात लावणार नाही यापुढे.लिजेंडमध्ये यासंबंधी तक्रार करण्यात आलेली आहे.

चहाचे लाल पाणी बरे.

"हा त्रास इतका झाला की डॉक्टरांकडे जाऊन औषध घेण्याची वेळ आली. त्या दिवशी संध्याकाळपासून बाकी ४ जणांनाही असाच त्रास झाला व औषध आणण्यापर्यंत वेळ आली..."

पुरेसा त्रास झाल्याशिवाय डॉक्टरांकडे जाण्याची आपल्याकडे पद्धत नसते. सहसा आधी कुठे पोटच शेक, चहात लिंबू घालून गळती थांबवण्याचे प्रयत्न कर, ओवाच खा, हिंगाची गोळीच घे असले उपाय केले जातात. खरं म्हणजे पोटात दुखणे + मळमळ + गळती हे कसल्यातरी इन्फेक्शन चे लक्षण आहे आणि त्याकरता विलंब न करता डॉक्टर गाठावा, असं आमच्या डॉक्टरांनी सांगितलय. जितका उशिर, तितके इन्फेक्शन पसरण्यास मदत असं ते म्हणतात.

माझ्या एका मैत्रिणीचा अनुभव लिहीते. तीला पाणीपुरी प्रचण्ड आवडायची. जिथे जाइल तिथली पापु खाणार. 'जितका घाणेरडेपणा जास्त तितकिच पापू चविष्ट ' असे तिचे एक सुत्र होते. एकदा नागपुरला गेली असतांना ऑफिसचे काम आटोपल्यावर नेहेमीप्रमाणे पापू पार्टी केली. परत मुंबईला निघाली तेंव्हाच पोटदुखी सुरू झाली होती, पण त्यात काय मोठं म्हणून गाडीत बसली. गाडी जेमतेम सुटली असेल , हीला प्रचण्ड प्रमाणात उलट्या, मोशन्स सुरू झाल्या. नंतर नंतर तर टॉयलेट्स पर्यंत जाण्याचीही ताकद अंगात राहिली नाही. गाडी वर्ध्याला पोचेपर्यंत ती अर्धबेशुद्धावस्थेत गेली होती. जेमतेम दिड तासात हे घडून गेलं. गाडीतल्या लोकांनी तिला सामानासकट तसच वर्ध्याला उतरवून दिलं. स्टेशनवर मग कोणीतरी तिला हॉस्पिटलमधे एडमीट केलं, ते सरळ आयसीयु मधे. ५-६ दिवस ती जवळ जवळ कोमामधेच होती. नंतर गेलीच...

यावेळेला मला जेंव्हा त्रास झाला आणि मी ईथल्या हॉस्पिटलमधे गेले तेंव्हा ते डॉक्टर सरळ म्हणाले "India food is poison..." म्हणणारे डॉक्टरही ईण्डीयनच होते. अन्न आणि स्वच्छता ह्या दोन शब्दांचा आपल्याकडे अर्थाअर्थी काहिही संबध नसतो, त्यामुळे मला त्यांचे बोलणे चूक वाटले नाही.

बाप रे! भट आणि इतरांचे अनुभव वाचून धसकलोच आहे...

अन्न आणि औषध प्रशासनाला तक्रार करायची काही सोय आहे का?

बाहेर खावेच लागले तर बिस्किटे हा सगळ्यात सेफ ऑप्शन असतो. कुठेही मिळतात आणि उगीच "तळतळाट" पण नसतो.

बापरे मी तर रोजच बाहेर खातो.

वेल्ला एफ.डी.ए. कडे तक्रार करायची ना. हा सरळ सरळ प्रोफेशनल नेगलिजन्स चा प्रकार आहे. बाकी तब्बेतीस जप. जिमवेटिंग :)

इन जनरल पोट दगड पचवायसाठी बनलेलं आहे असं दिसतयं. कधी कुठे खाउन मित्रांना त्रास झाला तरी मला आजपर्यंत कधीचं त्रास झालेला नाही. तरीही प्रिव्हेन्श्न इज बेस्ट क्युअर हे लक्षात घेउन इथुन पुढे जपुन चरणार बाहेर.

आपण फक्त आपसात तक्रार करत राहतो.याचाच फायदा हे लोक घेतात.यावत अन्न आणि औषध प्रसासनाकडे आणि ग्राहक कोर्टात तक्रार दाखल करता येते.
असाच प्रकार चार वर्षांपूर्वी गजाली या नावाजलेल्या खाद्य्गृहाच्या अंधेरी (पश्चिम)इथल्या शाखेत घडला होता. आम्ही काही मैत्रीणींनी तिथे वेज-नॉनवेज असे दोन्ही प्रकारचे जेवण घेतले.सगळ्यांची पोटे बिघडली.तीन-चार दिवसांनी हे समजले.लगेच तिथे फोन करून कल्पना दिली.बरे वाटल्यावर दोघी-तिघींनी ऐन गर्दीच्या वेळी जाऊन जाब विचारला.तर ते बिलाचे पैसे द्यायला तयार झाले.मग ग्राहक कोर्टात जाणार म्हटल्यावर सगळ्यांची औषधांचीही बिले दिली.कारण दोघींना रुग्णालयातच दाखल करावे लागले होते.
नाक दाबल्याशिवाय तोंड उघडत नाही.बिले थोडे दिवस तरी जपून ठेवावीत.नाहीतर हल्ली फोटोवरून पुरावे दाखवता येतात.थोडासा वेळ खर्च करावा लागतो,एवढेच.पण तोच हल्ली आपल्याकडे नसतो.

TV 9 च्या बातम्यात मुंबई महानगर पालिकेच्या मालाड मधल्या अधिकार्यांनी झोपडपट्टीतील फरसाणचा कारखान्यावर
धाड घातलेली दाखवली. अतिशय निकृ ष्ट द र्ज्याच फरसाण, हिरवे वाटाणे, चकणा वैगेरे तिथे बनत होते. अधिकार्यांनी कॅमेर्या समोर सर्व भांडी, तेल, पिठ सर्व उध्वस्त केले. ह्या सर्व क्लिप्स व्हॉट्स-अपवर फिरत आहे.

हल्दिरामच्या पिशवीबंद खाद्यपदार्थांविषयीसुद्धा असाच एक निरोप वॉत्सॅपवर फिरत होता. त्यातल्या दुव्यांनुसार अमेरिकेने आयातबंदी घातलेल्या अनेक उत्पादनांपैकी बहुसंख्य उत्पादने ही हल्दिराम्सची आहेत. हे फेब्रुअरी २०१५ मध्ये झाले आहे. चार पाच दिवसांपूर्वी आपल्या वर्तमानपत्रांत एक छोटीशी बातमी आली होती. त्यात हल्दिराम्सच्या उत्पादनांसंबंधी काहीतरी होते. बंदी किंवा प्रयोगशाळेत तपासणीसाठी पाठवणी असे काहीतरी. माझा स्वतःचा हल्दिराम्सचा अनुभव फारसा चांगला नाही.

https://maharashtratimes.indiatimes.com/maharashtra/thane-kokan/thane-v…

फारच वाईट अनुभव.

भारतातील बहुतांश उपहारगृहांमध्ये खाद्यपदार्थांचे दर महाग म्हणावे असेच असतात. तरी देखील स्वच्छता अन वापरले जाणारे जिन्नस ताजे व दर्जेदार असतील याची खात्री वाटत नाही.

काही वर्षांपूर्वी कावीळ झाल्याने फार मसालेदार (विशेषकरून बाहेरचे) खाल्लेले मला झेपायचे नाही. त्यामुळे बाहेर जेवताना मसालेदार भाज्या खाणे शक्यतो टाळतोच. खाल्ली तरी एकावेळी एकच मसालेदार भाजी खातो.

गेल्या भारतवारीमध्ये प्रथमच ठरवून बाहेरचे भरपूर खाल्ले. सुदैवाने त्रास झाला नाही.

तरी पण यापुढे काळजी घेईन.

विवियाना मॉलला टँकरद्वारे पाणी पुरवठा होतो. त्यामुळे तेथील पाणी दुषीत आहे अशा अर्थाची बातमी आजच्या लोकसत्ताला आहे.

कालच्या वर्तमनपत्रात विवियाना व्यवस्थापनाने "वॉसपवर खोडसाळ संदेश पाठवुन आम्ची बदनामी व नुकसानी केल्याची" तक्रार केली असून पोलिसांना या प्रकाराची चौकशी करायची विनंती केली आहे, आपण घेत असलेल्या काळजीबद्दल त्यांनी तपशिल दिला आहे.
खरे काहीही असो, बाहेर पाण्यापासून सावध असलेले बरे. मद्यपान करताना बर्फ टाळावा, तो कुठल्या पाण्याचा असतो सांगता येत नाही. मिल्कशेक, ज्युस, पाणीपुरी इतकच काय चटणी देखिल टाळावी कारण कुठले पाणी वापरले जाते माहित नाही. या पदार्थांबरोबर फ्रुट सॅलडही टाळावे. अनेकदा जास्त पिकलेली वा नासलेली फळे फ्रुट सॅलड वा ज्युस मध्ये वापरली जातात.

गरमागरम वडा व रटरटणारी मिसळ उत्तम.

मामलेदार मिसळ (तिखट) खाल्ली की उदरशुद्धी होते, सहसा जीवजंतु शिल्लक राहत नाहीत. नाकही साफ होते

एक शंका - प्रत्येक उपहारग्रुहाची महापालीकेतर्फे आणि अन्न आणि औषध प्रशासनातर्फे पहाणी होत नाही का?

कालच एक बातमी वाचली - मालाड्मधे पाणीपुरी, भेळ, चायनीज नूडल्स बनवण्याचा कारखाना अत्यंत गलीच्छ जागी होता. त्यावर धाड घालून तो आता बंद करण्यात आला आहे.

वर सर्वसाक्षी यांनी गरमागरम वडा उत्तम सांगीतला आहे. पण बर्‍याचवेळा बटाटे एका पत्र्याच्या डब्यात कोंबून त्यावर एक अत्यंत घाण झालेली गोणी ठेउन उकडताना पाहीलेले आहे.

आजकाल बाहेर खाणेच बंद केले पाहिजे असे वाटू लागले आहे...पण मग पोट जरा जास्तच नाजूक होते आणि जर्रा कुठे काही बाहेरचे खाल्ले तर लगेच बिघडू शकते...त्यामुळे आठवड्यातून एकदा गाडीवर वडापाव खातो...बनवणारा ओळखितला आहे त्यामुळे पदार्थांची क्वालिटी उत्तम अस्ते

सावकाशीने एक धागा काढतो सविस्तर माहितीसह.

उद्या टाकतो .

मद्यपान करताना बर्फ टाळावा, तो कुठल्या पाण्याचा असतो सांगता येत नाही.
होय चांगली किंवा फार चांगली दारू प्यावी आणि शकतच किंवा सिंगले मालत असेल तर " नीट " प्यवि.
खाणे खराब असेल तरी चांगली खरी दारू खराब असल्याचे कधी हि आढळले नाही