Skip to main content

ते दिवस आता कुठे

लेखक अरूण म्हात्रे यांनी बुधवार, 03/08/2011 01:41 या दिवशी प्रकाशित केले.
ते दिवस आता कुठे जेव्हा फुले बोलायची दूर ती गेली तरी ही सावली भेटायची... त्या तिच्या वाटेवरी ती झिंगती झाडे जुनी हात देताना तिला माझीच फांदी व्हायची पावसाला पेच होता,ह्या सरी वळवू कुठे चिंबताना त्या पुलाखाली नदी थांबायची वर निळी कौले नभाची,डोंगराची भिंत ती ते नदीकाठी भटकणे,हीच शाळा व्हायची कैक वाटा चाललो,पण विसरलो पोचायचे नेमक्या वळणातूनी ही पावले परतायची गवत ही भोळे असे की साप खेळू द्यायचे सोडताना गाव त्यांची कात हिरवी व्हायची फाटके होते खिसे अन् नोटही नव्हती खरी पण उगवत्या चांदण्यावर मालकी वाटायची.
लेखनविषय:
वाचने 7100
प्रतिक्रिया 18

प्रतिक्रिया

शुचि बुधवार, 03/08/2011 05:07
फाटके होते खिसे अन् नोटही नव्हती खरी पण उगवत्या चांदण्यावर मालकी वाटायची. ह्या ओळी कोणाच्या तरी सहीमध्ये आधी वाचल्या होत्या. फिदा झाले होते (आहे) त्या ओळींवर.

मनिष बुधवार, 03/08/2011 10:06
खूप दिवसांपासून (पुपे च्या सहीत वाचल्यापासून) ही कविता कुठे मिळेल का बघत होतो. पुर्ण कविता वाचल्यावर खूपच आवडली.
त्या तिच्या वाटेवरी ती झिंगती झाडे जुनी हात देताना तिला माझीच फांदी व्हायची
आणि
गवत ही भोळे असे की साप खेळू द्यायचे सोडताना गाव त्यांची कात हिरवी व्हायची फाटके होते खिसे अन् नोटही नव्हती खरी पण उगवत्या चांदण्यावर मालकी वाटायची.
हे अफलातून आहे. तुमच्या अजून कविता वाचायला आवडतील.

मेघवेडा सोमवार, 08/08/2011 13:36
तंतोतंत. "फाटके होते खिसे.." अफलातूनच. "कैक वाटा.." सुद्धा आवडला. अजून वाचायला आवडेल.

नगरीनिरंजन बुधवार, 03/08/2011 10:50
मस्त कविता! "फाटके होते खिसे अन् नोटही नव्हती खरी पण उगवत्या चांदण्यावर मालकी वाटायची" हे तर खासच.

अत्रुप्त आत्मा बुधवार, 03/08/2011 11:05
क्या बात है...! और पीलाईये जाम एसे,एक से दील भरता नही प्यास भी अधुरी है,और प्यासा भी अधूरा...रह जाता है....!

गणेशा बुधवार, 03/08/2011 14:17
आपली माझी आवडती कविता येथे वाचायला दिल्यामुळे खुप छान वाटले. गेल्याच वेळेस ही कविअत द्या असे बोलणार होतोच.. पुन्हा पुन्हा वाचावी असी मस्त कविता ...

पल्लवी गुरुवार, 04/08/2011 15:12
मस्तं शब्द ! मस्तं कल्पना ! मस्स्स्स्तं नादमय कविता ! :)

अभिजीत राजवाडे शनिवार, 06/08/2011 02:16
नमस्ते, तुम्हाला आठवत नसेल पण नक्की साल आठवत नाही बहुतेक २००२ असावे, पुणे फेस्टीवलमधे मराठी कवी संमेलनात आपण भेटलो होतो. तिथे तुम्ही हि कविता गायली होती. मी हि कविता लिहुन काढली होती आणि त्यावर आपण स्वाक्षरीही दिली होती. माझ्या जवळ ती अजुनही आहे. बर्‍याच दिवसांनी सर्व आठवणी ताज्या झाल्या. कविता मिसळपाववर टाकल्याबद्द्ल खुप खुप आभार. मला तुमची अजुन एक कविता आवडते "तुला पाहिले मी फुले वेचताना...".

गणा मास्तर रविवार, 07/08/2011 21:27
फार फार वर्षांपुर्वी मी दूरदर्शनवर एका मुलाखतीत ही कविता ऐकलेली. पुर्ण कविता वाचुन आनंद झाला. वर निळी कौले नभाची,डोंगराची भिंत ती ते नदीकाठी भटकणे,हीच शाळा व्हायची ह्या ओळी खरडवहीत जाउन बसल्या आहेत.