मी होतो किनारा आणि ती होती उधाणलेली लाट
थांबवावं वाटलं खूप तरी निसटून जायची स्पर्श करून .
येताना यायची धावत,खळखळत अल्लड मुलासारखी
जाताना जायची माझ्याजवळ आठवणींचे शिंपले सोडून
तिचं येणं ,कधी अलगद कधी बेभान होऊन आदळणं
झिजवत होतं मला कणकण जाणीव करून देत होतं काय ठेवलय वाढून
आता उरलोय कणाकणातून , अंगावर घेऊन भरावाची ओझी
आठवणींचे मोती घेऊन उरलोय तळाशी तिच्या परत येण्याची आशा घेऊन …………
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
966
प्रतिक्रिया
4
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
छान आहे
येताना यायची धावत,खळखळत अल्लड मुलासारखी
जाताना जायची माझ्याजवळ आठवणींचे शिंपले सोडून
हे आवडल
थोडी कविता असली पाहिजे.
लिहित राहा.
-दिलीप बिरुटे
+१
In reply to थोडी कविता असली पाहिजे. by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे
सरांच्या म्हणण्याला दुजोरा..
व्वा व्वा! छान उतरल्या आहेत
व्वा व्वा! छान उतरल्या आहेत भावना पण!