Skip to main content

क्षणभंगुरता

लेखक माम्लेदारचा पन्खा यांनी बुधवार, 06/05/2015 14:57 या दिवशी प्रकाशित केले.
आज तूही जगात आहेस आज मीही जगात आहे आपल्यात काहीतरी बिनसलंय हे दोघांनाही ज्ञात आहे कधीकाळी जुळली होती आपली मने मग दिसू लागले फक्त एकमेकांचे उणे वाढत्या अंतराने दुरावतच गेलो आयुष्याच्या प्रवाहात वहावतच गेलो आज मागे वळून पाहताना वाटतंय की नसतं झालं असं तर बरं झालं असतं दबलेल्या अगणित भावनांचं ओझं इथपर्यंत वागवावं लागलं नसतं उद्या कदाचित तूही नसशील …. किंवा मीही नसेन तरीही असंच अव्याहत चालू असेल जग क्षणभंगुर आयुष्य आहे हे आपलं हे राग लोभ कशाला हवेत मग? सगळं सोडून देऊन बघू एकदाच जसं काही झालंच नाहीये मी तयार आहे विसरायला मागचं पण दोन पावलं तूही पुढे ये !!
लेखनविषय:
वाचने 2659
प्रतिक्रिया 14

प्रतिक्रिया

एक एकटा एकटाच बुधवार, 06/05/2015 15:52
नकारात्मक सुरु झालेल्या कवितेचा सकारात्मक शेवट आवडला.

गणेशा बुधवार, 06/05/2015 16:57
क्षणभंगुर आयुष्यात ही.. त्या दोन पावलांनी असंख्य आनंदी क्षण येतील ही अपेक्षा आवडली.. कविता छान .. एकदम सरळ...

सौन्दर्य गुरुवार, 07/05/2015 00:46
छान कविता. वामनाने तीन पावलात तिन्ही लोक व्यापले, तुम्ही दोन पावलात अमर्याद अंतर पुसून टाकण्याची इच्छा दर्शवता आहात. सुंदर.

बहुगुणी गुरुवार, 07/05/2015 08:21
नकारात्मक सुरु झालेल्या कवितेचा सकारात्मक शेवट आवडला. +१

प्रसाद_कुलकर्णी गुरुवार, 07/05/2015 13:16
मी तयार आहे विसरायला मागचं पण दोन पावलं तूही पुढे ये

सस्नेह गुरुवार, 07/05/2015 13:21
आवडली कविता !

वेल्लाभट गुरुवार, 07/05/2015 18:17
छान कविता. वाचताना मेहदी हसन साहेबांची ही गज़ल मनात येत होती. अबके हम बिछडे तो शायद कभी ख़ाबों में मिले जिस तरह सूखे हुए फूल किताबों में मिले आणि त्यातला हा आवडता शेर.... तू ख़ुदा है न मेरा इश्क़ फरिश्तों जैसा दोनो इन्सां है तो क्यूं इतने हिजाबो में मिले

माम्लेदारचा पन्खा रविवार, 10/05/2015 15:43
खूप आभारी आहे …… हो… ती पावलं उचलणं ही क्रिया सोपी असते पण हातून घडत मात्र नाही… अनेक कारणं आहेत… मीपणा ,संकोच ,भीती …. पण त्यावर मात केली तर त्यासारखा दुसरा आनंद नाही