डोह काळा डोक्यावरी अन् ,
तारकाही भरजरी..
एक चन्द्र वाहता अन्
एक होड़ी धावती.
हिरे माणिक तरंगते,
जणू लक्ष दिव्यांच्या मैफिली,
कुजबुज त्यांची मोकळी..
'ति' राहिली ना आपली.
निखळले कमजोर तारे,
दोष देऊनि मला...
मी मूक राहून पळभरी,
श्रद्धांजलि त्यांस वाहिली.
लोटुनी गुंबज मनोहर,
तिज पापण्या मग श्रांतल्या..
भिस्त मजवर टाकुन सारी,
ती 'रातराणी' झोपली.
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
1988
प्रतिक्रिया
9
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
सुंदर! आवडली!
सुंदर! आवडली!
छान!
सुरेख कविता!
मस्त
मस्त
आवडेश
फार सुंदर रचलीय.
आवडली
आवडली
.
.
मित्रहो..धन्यवाद : )
In reply to . by एक एकटा एकटाच
मित्रहो..धन्यवाद : )
अजुन लिहित रहा
In reply to मित्रहो..धन्यवाद : ) by Vimodak
पुढिल लेखणास शुभेच्छा
व्वाह
सुरेख!