..नका जाऊ देऊ राया दुपार ही वाया..
लेखनविषय:
डेरेदार वृक्षांची ह्या पडे गर्द छाया..
नका जाऊ देऊ राया दुपार ही वाया..
बुजगावणेही डोळे मिटुनि निवांत
पाखरांच्या संगतीत उभारले शांत
दूर पास नाही कोणी दोघांस पहाया..
रोमरोम मोहरते तनु माझी बाई..
मोहरली आहे जशी गर्द आमराई..
कोकिळही गातो आहे मन रिझवाया..
तुमच्या तनुला येता शेताचा सुवास..
मनातले पाखरु अन होते कासावीस..
मन उतावीळ झाले पिंजर्यात जाया...
सावलीत सावली ही एकरुप झाली.
दुपारीच चांदण्यांची बरसात झाली.
शेतसुगंधाने झाली तृप्त माझी काया..
----- योगेश
वाचने
2797
वाचनखूण
प्रतिक्रिया
15
झकास लावणी !
एकच नंबर!
क्या बात! झकास!
कविता आवडली. मस्तच आहे.
In reply to कविता आवडली. मस्तच आहे. by ज्ञानोबाचे पैजार
यु सेड इट सर!
गुड गुड गुड !
फर्मास हो!
In reply to फर्मास हो! by एस
नक्की कुठे गडबड आहे सांगु
In reply to नक्की कुठे गडबड आहे सांगु by कानडाऊ योगेशु
तरूंची या
In reply to तरूंची या by खटासि खट
तरूंची मधल्या "त" वर एक
In reply to तरूंची मधल्या "त" वर एक by कानडाऊ योगेशु
आंब्याचंच झाड का बरं ?
In reply to आंब्याचंच झाड का बरं ? by खटासि खट
१. कारण पुढच्या कडव्यात आमराई
झकास ! आवडली ही फर्मास रचना !
मस्तच..
धन्यवाद चौथा कोनाडा आणि