दोन धनगर (पुर्वार्ध)

म्हातारबुवांचा, त्यांनी ज्या पद्धतीने आपल्याच मस्तीत आयुष्य घालवलय, त्या सर्वाचा हेवा तर वाटलाच, पण ऋषिकेश, तुमचाही वाटला, कारण तुम्हाला अश्या अवलियाला भेटायला मिळालं. असे अनुभव समृद्ध करुन जातात ना?

च्यामारी ऋषीभाव ... लैच झकास लिवलाव ... झटक्यात वाचून काडला ...

यस्टीच्या खिळखिळ्या काचा आणि मध्येच एखाद्याचं पचाककन थुंकणं सोडल्यास फारसे आवाज नव्हते.

=)) =)) आहो ही तर अस्सल भारतीय परंपरा ... भर रस्त्यात पच्च्चाआआक्कन थूंकणे.. जय हो यष्टीतले , आसनप्रकार, तमाखु , पीकर , उसाचारस , आणि रंगेल म्हतारोबा बेष्ट ... आलो की आम्ही पण तिकडंच ट्रेकवावं म्हणतो... आपण तर तुपले फॅन झालो गड्या ... कोट्या एकदम क्लास... (मिसळलेला) टाऋषीकेश

जबरि लिहिलेस ! म्हाता-याचा अनुभव खल्लासच. अशाच ट्रेकच्या गमती जमती येऊ द्यात. अभिज्ञ.

अरे कसला म्हातारा रे... लै चावनटपना करत होता रे... मजा आली. बिपिन कार्यकर्ते

ऋष्या, मस्तच लेख रे..! :)

लिहिलं आहेस, ऋषिकेश. म्हातारबुवा एकदम आवडले. त्यांचे आणि या ट्रेकचे फोटोज आहेत का? पुढच्या भागात येणार्‍या दुसर्‍या धनगरबाबांची वाट पाहतो आहे.

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

तो म्हातारा धनगर डोळ्यापुढे उभा राहिला. सगळेच वर्णन मस्त. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

व्यक्तिचित्रण उत्तम. आवडले. पुढच्या भागाच्या प्रतीक्षेत.

व्यक्तिचित्रण उत्तम. आवडले. पुढच्या भागाच्या प्रतीक्षेत.

मस्त लिवलंयस रे गड्या!!!

फोटो काढुन इथे टाकायला पाहीजे होतास ह्या इसमाचा. अजुन मजा आली असती.

बुवाचे फोटो पायजे व्हते... लेख एकदम जबरी..... बैलोबा चायनीजकर !!! माणसात आणी गाढवात फरक काय ? माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..

अतिशय वेगळे, चित्त प्रसन्न करणारे लेखन. प्रवासवर्णन आणि व्यक्ती चित्रण एकत्र. :)

फारच छान लेख.. :) म्हातार्‍याला म्हातारा म्हणवत नाही बॉ! ;) अगदी रंगेल अन् रगेल माणूस! फोटोजची उणीव प्रकर्षाने जाणवली. मुमुक्षु

चित्रण आवडले. सगळ्यांप्रमाणे मलाही चित्रांची उत्सुकता आहे.

सुरेख लिहलय. पुढल्या भागाची वाट पहातो.

धनगर आजोबा, नांदते डोंगर,किल्ले आवडले रे .. सुंदर लिहिले आहेस. संतोष,सीताबाय ह्यांच्या भेटीची कहाणी लिही लवकर. स्वाती

रंगेल म्हातारा आवडला बॉ! फोटूही चालला असता की! Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

लेख खूप आवडला. यस्टी, म्हातारा,वारू, संतोस, सीताबाय,देऊळ, भजन, श्रावण सगळे डोळ्यासमोर आले. यशस्वी लेख. (गुप्त अक्षरे लिहिली नसती तरी कळाली असती. वाचक तसे बरेच सूज्ञ असतात. ;))

प्रवासवर्णन व व्यक्तीचित्र एकाच लेखात...फोटो असेल तर पुढच्या भागात चिकटवा. वेताळ

सगळ्यांचे मस्त मस्त प्रतिक्रियांबद्दल अनेक आभार!.. :) खरंतर अनुभवकथनात फोटो देणे मी साधारणतः टाळातो.. कारण प्रत्येकाच्या डोक्यात जे लेखनातून-शब्दातून चित्र उमटलं आहे ते तसंच असु द्यावं, विस्कटू नये, अश्या मताचा मी आहे.. पण तुमच्या सार्‍यांच्या आग्रहाखातर फक्त आजोबांचा फोटो इथे देतो. बाकी वारूगडाचे-संतोषगडाचे काहि फोटो कलादालनात नंतर एखाद्या विकांताला चढवीन (मात्र पुढल्या भागात भेटणार्‍या (भेटलेल्या) दुसर्‍या धनगराचा फोटो माझ्याजवळ नाहि) हे ते आजोबा: -('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

फार छान.. फार छान.. लेख आवडला.. पुढचा लवकर येउदे.. -- लिखाळ.

" त्यानंच तर आम्हाना हक्काचं घर दिलं हाय -म्हंजी ह्ये गड दिले हाएत " हे बाकी १००% खरं.. त्या घराचा मान राखनारा, काळ्जी घेनारा आणि शिवबांची आठवण ठेवनारा म्हातारा खूपच आवडला.. पुढचा लवकर येउदे.. ..बाबा

अतिशय सुंदर लेखन.... म्हातारा आवडला....नव्व्दीमधे असला उत्साह वाखाणण्यासारखाच... जियो..ऋषिकेश भाई... मुकुल

मस्त ! एकदम जबरा ! जैनाचं कार्ट शुभ कर्मन ते कबहूं न डरो....! आपले संकेतस्थळ

पाहीला गड पाहिला तुमच्या सोबत.............. फार उत्तम वर्णन केले आहे. क्षणभरासाठी वाटले मी हि तुमच्या सोबत आहे.. डिझाईनींगच्या विचारात गढुन गेलेला SANDEEP

मित्रा, छान लिहिलं आहेस रे...म्हातारबुवा डोळ्यांसमोर उभे राहिले.... आता लवकरच उत्तरार्ध येऊ दे.

धन्यवाद! उत्तरार्ध इथे वाचता येईल: -ऋषिकेश

ऋषिकेश... म्हातारबुवांचे, गडाचे वगैरे वर्णन खूपच मस्त जमलय रे मित्रा... 'गदुड' -- काय सुंदर शब्द वापरलाय रे त्या आजोबांनी... तुझा 'निर्विष' शब्दही खूप आवडला.. फिरता रहा.... लिहिता रहा ... ..