धिरडं (बालकथा)

रंगा के साथ बातां : सहजराव आमच्याबद्दल लिहितात नावाचा लिखाळ स्वभाव मवाळ थोडासा खट्याळ लिहीतसे त्यामुळे आम्ही भटजीबुवांसारखे नसणार हे नक्कीच. :) अवांतर : जो फोटो काढतो तोच धिरडं करतो असे असते का? :) -- लिखाळ.

=))

सहजच पुण्याच्या कट्ट्यावर मी अजून एका भटजीची ष्टोरी सांगितली होती >>>>>>> =)) =)) =)) ती गोष्ट आठवुन आतासुधा जोरजोरात हसुन घेतल. बाकी धिरड्याची गोष्ट आधी ऐकली होती. फोटु मस्त आहे. :) घावन आणि धिरड एकच ना? ................ "बाहेरुन बारीक व्हावं असं खुप आतुन वाटतय." ह्या ग्राफिटीकाराना माझ्या मनातल नेमक कस कळाल असेल बर??? :) http://picasaweb.google.co.in/zakasrao

<<स्वातीताईनं एकदा घावनाची कृती दिली होती. त्यात आणि वर फोटूमधे असलेल्या धिरड्यात फरक काय?<< स्वातीताईनी टाकलेले घावन मी वाचलेले नाही. पण घावन हे तांदूळाच्या पीठाचे असते. आणि वरच्या फोटोत दाखवलेलं धिरडं डाळीचे पीठ+थोडे तांदूळाचे पीठ असे आहे. --शाल्मली.

<<बाकी, धिरडं म्हणजे, बायकांना पोळ्या लाटायचा अन भाकर्‍या थापायचा कंटाळा आल्यावर करण्याजोगा अगदी सोपा, सहज प्रकार. नाव मात्र द्यायचं - `आज तुमच्या आवडीचा वेगळा स्वयंपाक केलाय हो!'<< हे एकदम पटलं..(पण मनातल्या मनात) ;) पण धिरडं हा पदार्थ मधल्या वेळचं खाणं म्हणूनही छान वाटतो हं :) --('ह्यांच्या' आवडीचा वेगळा स्वयंपाक करणारी) शाल्मली.

मस्त आहे गोष्ट प्रेषक १३_१३ व्यस्त अदिती ( सोम, 11/10/2008 - 17:29) . आवडली मला! (सकाळीच स्वतः बनवून धिरडी चापणारी बालिका) अदिती

टाइमस्टँप चुकलाय का ? ही खरड ( सोम, 11/10/1888 - 17:29) . मधली असावी !! --टाराज ठाकरे (मिसळपाव नवनिर्माण सेना) मी मिपाचा , मिपा माझा

अभिज्ञ, तुमचा मुद्दा बरोबर आहे. परंतु वर प्रतिसाद दिलेल्या अनेक लोकांनी ही कथा लहानपणी ऐकली असून त्यांना आवडल्याचे सांगितले आहे. त्यांच्या मनावर ह्या गोष्टीचा काहीच विपरित परिणाम झाल्याचे दिसत नाही. मला वाटते लहान मुलांना असल्या गोष्टींची सवय आपणच लावतो. तसेच आपले आई-वडिल किती गंभीरपणे अथवा चेष्टेच्या सुरात गोष्ट सांगत आहेत तेही लहान मुले अजाणतेपणी लक्षात घेतच असतात. जेव्हा पालक विनोदी सुरात भटजीबुवा रागावले आणि म्हणाले "येवढं कसं तुला येत नाही??" असं म्हणून रागाने ते बायकोला पाठीत रट्टे मारायला लागले. असे सांगतात, तेव्हा मुलांच्या चेहेर्‍यावर हसूच उमटते.. असे मी सुद्धा पाहिले आहे. तेव्हा पालकांनीच गंभीर कथा गंभीर अंगाने आणि विनोदी कथा विनोदी अंगाने सांगावी असे मला वाटते. . तरीही तुमचा मुद्दा पुढील वेळेस मी जरूर विचारात घेईन. :) --शाल्मली.

तुम्ही गोष्ट सांगताना, भटजीबुवांची बायको रागावली आणी म्हणाली "येवढं कसं तुम्हाला आठवत नाही??" असं म्हणून रागाने ती भटजींना पाठीत रट्टे मारायला लागली. .... असा बदल केलात तरी चालेल.. शेवटी मुलांना धिरड्याची गोष्ट समजल्याशी कारण! ;) चतुरंग