निंगे सासरी ...
निंगे सासरी नवरी
मनी फाटलं अभाय
नोता निंगता निंगत
कसा घरातुनं पाय १
भिरं भिरं लानं भाऊ
फिरे तिचया पाठी मांगं
घळी घळी पुसे तिले
आजं कुठी जातं सांगं २
केला साजं शिनगारं
जशी लक्षमी नटली
जाता माय बापा जोळं
घऴी डोयाची फुटली ३
टाके दमनीतं पायं
डोया पाये घराकळे
फुलं पानं तोरनाचे
आता सोकाउनं गेले ४
उभी आंगनात मायं
हाती डाबलं कुकाचं
टाके खुरावरं पानी
डोयातलया आसवाचं ५
बरचसं समजलं नसलं तरी मस्त आहे
अंदाजावरनं समजलं आता,छान
ही वर्हाडी भाषा आहे ,
चार्याविना निघाली के काय लेक
(No subject)
कविता भावली
आवडली. बहिणाबाई चौधरींच्या
दमणी? बैलगाडी?
होय आमच्याकडे वर्हाडात दमनी
रेंगी..
मस्त आवडली. कुठली बोली भाषा
कविता छान आहे. आवडली.
खूप छान कविता, डोळ्यात उगाचच
धन्यवाद ...!
मंग गळ्या उद्धव राव! ना कराव
लय मस्तं!
बाप्पा बाप्पा
+१
थोडासा बदलून..
थोडासा बदलून-
(No subject)
अधिकारी: या, राजे! एवढ्या
खर्रा म्हणजे ज्याला पश्चिम
कविता आवडली.
धन्यवाद !
लय मस्तं!
कविता आवडली. काही विसरलेले
छान.
लयच बढीया..
+१०० लोय टाप…
आवडली!
इतक्या कमी शब्दात सासरी
छान वाटले वाचताना.
गाव असो की शहर्..भावना
ईरावती कर्वें यांचा
बोलीभाषेचा गोडवाच न्यारा...
सुंदर!!
दुरुस्ती...
होय ! आहेत पण मला कदाचित्
भाषा मराठीच आहे
सिर्रंग भाऊ मी काय म्हनतो...
:-)
ह्र्दयस्पर्शी
खूप गोड!
वा! किती हळवी, सुंदर कविता
सुंदर कविता.