अफलातून धंदे

क्रमांक १ चा धंदा माहीत नव्हता !

बाकी २,३,४,५ बहूतेक सर्वांना माहीत आहेत.

छान माहिती दिलीत रमेश पंत.ह्यांच्या अमेरिका भेटीत ह्यांना जाणवले की-
काही लोक भारतात सॉफ्ट्वेयर कंपन्या चाल्वतात आणि भारतातून बनवलेले सॉफ्ट्वेयर अमेरिकन कंपन्यांना वाटण्यासाठी घेऊन येतात (कमी मूल्य आणि विना इम्पोर्ट ड्युटी) आणि बे एरियात `स्वस्त सॉफ्ट्वेयर' म्हणून विकतात.
(ह.घे. रे)

वा कित्ती कित्ती चान.
१) लहान मुले भाड्याने देणे
२) मिरची लिंबु बाम्धून विकणे
३) टेपरेकॉर्डरवर भविष्य सांगणे
४) टाळ्या वाजवून भीक मागणे
५) गाडी पुसून पैसे मागणे
यांच्यात ही आणखी माही भर पडली म्हणायची

ह्म्म...

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :-
Shocking CAG Report on Army, Ordnance Factories and Defence Public Sector Undertakings ! {पीडीएफ}
Huge stockpile of defective anti-tank mines hurts army ops: CAG report
As China Upgrades Navy, India Misses Deadlines and Busts Budgets
All About Arihant

@ खटपट्या : बहुतेक माई वेगळ्या मोड मधे अस्तील. समजून घ्या.

म्हणजे एक्सिडेंट करणारा दुसराच कोणीतरी, हजर होणारा वेगळाच

यावरूम Y2K च्या काळातील काही गोष्टी आठवल्या.

आम्रविकेत मेनफ्रेम प्रोग्रामर्सना भयंकर मागणी होती. हैदराबाद हे एक मोठ्ठे पुरवठा केंद्र होते. इ-मेलने पाठवलेल्या CV वरून क्लायंट इंटरव्यूसाठी भारतात फोन लावीत. CV असे 'अ'चा पण त्यावरील संपर्क क्रमांक असे 'ब'चा! उत्तरे 'ब' देई आणि त्यालाच 'अ' समजून तो निवडला जाई!

तसेही Y2K चे काम तुलनेने सोपे असल्याने हे धकून जाई!

उल्हासनगरला एक लोकल प्रवाशांचा ग्रुप आहे असे ऐकले आहे.हा ग्रुप रेल्वे प्रवासात टिसीने पकडले तर त्यासाठीचा विमा म्हणून कार्यरत आहे.या ग्रुपचा सदस्य होण्यासाठी जो काही असेल तो "प्रिमिअम" भरायला लागतो. गाडीत किंवा स्टेशनवर टिसीने धरले तर त्या टिसीला कस्पटासमान लेखून अजिबात बोलाचाली न करता आपण दंड भरून टिसीवर फार मोठे उपकार करत आहोत या आविर्बावात रितसर दंड भरून पावती घ्यायची आणि ती पावती या ग्रुपकडे सादर केल्यानंतर संबंधित सदस्याला तेवढे पैसे त्या ग्रुपकडून मि़ळतात. (अर्थात ही सगळी ऐकिव माहिती) यातूनही तो ग्रुप पैसे कमावत असल्यास किती हे माहित नाही

हे "राजेस्थान " कोणत्या देशात्/राज्यात येते.

ह्या ह्या ह्या ब्याटृया सातारा हे अचूक्क उत्तर आहे.
इतके अचूक्क उत्तर दिल्यामुळे तुमची सातारा कट्ट्याची स्पॉन्सरशिप घेत आहेत.
( ही केवळ एका सदस्यापुरती/एकाच वेळेसाठी लागू आहे ) वाड्यावर या.

१) साक्षीदार होणे : काही लोक कोर्टात कायमस्वरुपी साक्षीदार या स्वरुपात काम करतात. आपले शीर सलामत ठेऊन जी साक्ष देता येऊ शकते ती देऊन पैसा मिळवितात.
२) अमूक तमूक मुलाला अमूक तमूक आजार झाला आहे म्हणून खोटीनाटी कागदपत्रे घेऊन लोकलच्या डब्यात पैसे गोळा करणे. जनता देखील १०-२० रुपयात पुण्य कमवून घेते.
३) गुजराती भागात मंदिराबाहेर गाय आणि चारा घेऊन बसणे. लोक त्याच माणसाकडून / बाईकडून चारा विकत घेऊन त्याच्या/तिच्याकडील गायीलाच खायला घालून पुण्य कमवितात.
४) मंदिरातील सामग्री पुन्हा आजूबाजूच्या दुकानांत विकून एकाच गोष्टीचा पुन्हा पुन्हा पैसा कमविणे. मंदिराच्या बाहेर चपला सांभाळणे आणी पैसा कमविणे.
५) सोन्याचांदिच्या दुकानाच्या बाहेरच्या गटारातून मैला चाळून सोने/चांदिचे कण मिळवून ते परत विकणे.
६) बाबा आदमच्या जमान्यातील ट्रकला पोलीस ड्युटीवर टोईंग व्ह्यान म्हणून लावून नव्या कोर्‍या गाड्यांना पियुसी आहे काय ? इन्शुरन्स केला आहे काय ? चुकीच्या ठिकाणी पार्कींग केली म्हणून उचलून नेणे व नंतर दंडाची पावती न फाडता मांडवली करणे.
७) स्पेशल चेकींगमधे तावडीत सापडलेल्या जीवांकडून मोठे साहेब ड्युटीवर आहेत. सबब १०-२० रु. मांडवली होणार नाही म्हणून कमीतकमी १०० रुपये वसूल करुन आणी गरीब गाडिवाल्याचे २०० ते १००० रुपये वाचवणे.
८) सील्ड टेंडर्स भरायची मुदत अमक्या दिवशी सकाळी १०.०० वाजेपर्यंतच ठेवायची. मुंबईच्या ट्राफीकमधे सकाळी १०.०० वाजायचा मुहुर्त साधणे अवघड. मग बावळट वेंडर्स आदल्या दिवशीच टेंडर्स भरतात. त्याच रात्री ती पाकिटे मोठ्या शिताफीने उघडून मग आपल्या आवडत्या वेंडरला टिप देणे आणी मग तो वेंडर दुसर्‍या दिवशी सर्वात कमी किमतीचे टेंडर भरुन जिंकतो.
यादी खुप लांबविता येईल. मला वाटते यावर एक पुस्तक लिहिण्याइतका किंवा २-४ वर्षे चालणारी मालीका काढता येईल.

बाकी उल्हासनगरचा किस्सा मस्तच. अशा लोकांच्या डोक्याला दाद द्यावीच लागेल. असे लोक आहे म्हणून तर नवीन नवीन कल्पना जन्माला येतात आणि त्यातून सरकायला शिकायला मिळते. अर्थात सरकारी बाबू ते शिकून त्याच्या उपयोग स्वतःसाठी करतात की आपल्या आस्थापनेसाठी हा अभ्यासाचा विषय आहे.

प्रोफेशनल मालप्रैक्टिस विमा जर नैतिक असेल तर तिकीट विमा अनैतिक कसा?

इति...
मनोज